Streszczenia i opracowania lektur szkolnych klp klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki

„Sto lat samotności” – plan wydarzeń

1. Wizyta Aureliana Buendii z ojcem u Cyganów.
2. Eksperymenty José Arcadio Buendii z magnesem, lupą, przyrządami astronomicznymi i w laboratorium alchemicznym.
3. Wyprawa zakończona odkryciem hiszpańskiego galeonu.
4. Lód przywieziony przez Cyganów – największym wynalazkiem świata.
5. Historia rodzin Urszuli Iguarán oraz José Arcadia Buendii.
6. Ślub José z Urszulą.
7. Zabójstwo Prudencia Aguilara.
8. Założenie i rozwój Macondo.
9. Przyjście... więcej



Geneza „Stu lat samotności”

Pisanie „Stu lat samotności” trwało z krótkimi przerwami nieco ponad rok, od lipca 1965 do lipca lub sierpnia 1966, jednak autor zawsze podkreślał, że było to osiemnaście miesięcy. Z napisaniem powieści, która opierałaby się na jego wspomnieniach z dzieciństwa nosił się pisarz mając już siedemnaście lat, jednak wówczas ten temat przerastał go. Marquez zawsze chciał napisać opowieść rodzinną osadzoną w Aracatace, którą w powieści... więcej



„Sto lat samotności” a realizm magiczny

Utwory literackie realizmu magicznego nawiązują do wierzeń ludowych, magii, wprowadzają do codziennej rzeczywistości elementy irracjonalne, niezwykłe, tajemnicze. Styl pisarski Garcii Marqueza jest powszechnie określany jako styl realizmu magicznego. Polega on między innymi na tym, że wydarzenia historyczne zabarwione są podmiotowością, a do pamięci przywiązuje się taką samą wagę jak do historii.

Łatwo rozpoznawalną cechą realizmu magicznego... więcej



Nawiązania do Biblii w „Stu latach samotności”

Powieść zaczyna się i kończy w stylu biblijnym, zawierając uniwersalne mity antropologiczne. Łączą one zarówno mitologiczną kulturę Zachodu, jak i latynoamerykańską ideę doświadczenia wielkich aspiracji i upokarzającej klęski. Marquez pisze o małej wiosce, o narodzie i o świecie. Korzysta z wielkich mitów Zachodu (Grecja, Rzym, Biblia), „Księgi tysiąca i jednej nocy”, zachodniej klasyki (Rabelais, Cervantes, Joyce) i najważniejszych... więcej



Czas cykliczny w „Stu latach samotności”

Najlepszym dowodem na zastosowanie cyklicznej narracji w „Stu latach samotności” są imiona bohaterów, którzy są nośnikiem cech charakterów swoich poprzedników, a także powtarzają ich błędy (np. wchodzą w kazirodcze związki). W ogólnym zarysie fabuła powieści jest liniowa.

Akcja jest prosta: José Arkadio Buendia poślubia swoją kuzynkę Urszulę, wraz z innymi osadnikami zakładają Macondo, ich rodzina rozrasta się, potem kurczy,... więcej



Motyw samotności w powieści „Sto lat samotności”

Samotność w powieści Marqueza można rozpatrywać na wielu płaszczyznach, ponieważ utwór stanowi wielką kronikę samotności, będącej udziałem wszystkich niemal członków rodziny Bueniów. Autor przede wszystkim ukazuje samotność pojedynczego człowieka – wyobcowanego, niezrozumianego przez innych. żyjącego jedynie we własnym świecie. Istotna jest także samotność rodziny, mimo iż odgrywa ona ważną rolę w społeczeństwie Macondo... więcej