lektura szkolna
| Autor | Agatha Christie. |
| Rok wydania | 1947. |
| Gatunek | Zbiór dwunastu opowiadań detektywistycznych (kryminalnych). |
| Czas akcji | Lata 30. XX wieku. |
| Miejsce akcji | Londyn, angielska prowincja oraz różne kraje Europy (m.in. Szwajcaria, Francja, Irlandia). |
| O czym jest lektura | Słynny detektyw Herkules Poirot postanawia przed emeryturą rozwiązać 12 spraw, które symbolicznie nawiązują do 12 prac mitycznego Herkulesa. |
Herkules Poirot rozmawia z przyjacielem, doktorem Burtonem, o swoim nietypowym imieniu.
Burton żartuje, że detektyw powinien wykonać 12 prac, tak jak jego mityczny imiennik.
Poirot traktuje ten pomysł poważnie i postanawia podjąć się 12 wyjątkowych spraw przed przejściem na emeryturę.
Każda sprawa ma w symboliczny sposób nawiązywać do jednego z wyczynów antycznego herosa.
Jego celem jest „uwalnianie świata od chwastów”, czyli walka ze złem i przestępczością.
Pierwszym zadaniem ma być sprawa „lwa z Nemei”.
Poirot rozwiązuje różnorodne sprawy: od kradzieży psa po morderstwa i skandale polityczne.
Podróżuje po całej Europie, m.in. do Szwajcarii, Francji, Słowacji i Irlandii.
W każdej sprawie znajduje współczesny odpowiednik mitycznego potwora lub zadania (np. plotki jako hydra, groźny morderca jako dzik).
Detektyw wykorzystuje swoją znajomość psychologii i logikę („szare komórki”), a nie siłę fizyczną.
Pomagają mu wierna sekretarka, panna Lemon, oraz służący Georges.
Ostatnią, dwunastą pracą jest „Pojmanie Cerbera”.
Poirot trafia do londyńskiego klubu nocnego o nazwie „Piekło”, którego pilnuje wielki pies Cerber.
Spotyka tam swoją dawną znajomą, hrabinę Verę Rossakoff.
Demaskuje szajkę handlarzy narkotyków, którzy ukrywali towar w pysku psa.
Ratuje hrabinę przed więzieniem i oczyszcza ją z zarzutów.
Po pomyślnym zakończeniu wszystkich dwunastu prac, Poirot czuje się spełniony i może przejść na emeryturę.
Poirot, niczym mityczny heros, walczy z przestępczością i „oczyszcza świat z chwastów”.
↺Detektyw udowadnia, że problemy rozwiązuje się sprytem i logiką, a nie mięśniami.
↺Wiele postaci udaje kogoś, kim nie jest, a zło często kryje się pod maską niewinności lub szacunku.
↺Poirot czasem nagina prawo, by postąpić sprawiedliwie (np. nie wydaje policji Amy Carnaby).
↺Starożytne mity wciąż są aktualne, bo ludzkie motywacje (chciwość, zazdrość, miłość) się nie zmieniają.
↺Poirot traktuje swoją ostatnią serię spraw jak dzieło sztuki, nadając sens swojemu zawodowemu życiu.
↺Każde opowiadanie to współczesna interpretacja jednej z 12 prac Heraklesa.
Poirot podróżuje po całej Europie, co pokazuje zasięg jego sławy i różnorodność spraw.
Wiele postaci udaje kogoś innego (tancerka udaje służącą, morderca kelnera, oszustki matkę i córkę).
Często pojawiają się jako symboliczne odpowiedniki mitycznych bestii (pekińczyk jako lew, wielki pies jako Cerber).
Motyw odciętego od świata hotelu w Alpach, gdzie mordercą musi być jedna z obecnych osób.
Poirot często wymierza własną, moralną sprawiedliwość, która nie zawsze jest zgodna z literą prawa.