lektura szkolna
| Autor | Lewis Carroll (prawdziwe nazwisko: Charles Lutwidge Dodgson). |
| Rok wydania | 1865. |
| Gatunek | Powieść z elementami baśni, fantastyki i literatury nonsensu. |
| Czas akcji | Jedno popołudnie w epoce wiktoriańskiej w Anglii. |
| Miejsce akcji | Brzeg rzeki w Anglii (świat realny) oraz fantastyczna Kraina Czarów (świat snu). |
| O czym jest lektura | Opowieść o przygodach dziewczynki, która we śnie trafia do absurdalnego świata, gdzie wszystko jest na opak. |
Alicja nudzi się nad rzeką i widzi spieszącego się Białego Królika z zegarkiem.
Z ciekawości wskakuje za nim do nory i spada do Krainy Czarów.
Trafia do sali z wieloma drzwiami i znajduje kluczyk do pięknego ogrodu, do którego nie może wejść.
Pije magiczny napój i maleje, a po zjedzeniu ciastka rośnie do gigantycznych rozmiarów.
Płacze tak bardzo, że tworzy sadzawkę z własnych łez, w której spotyka Mysz i inne zwierzęta.
Po wyjściu na brzeg bierze udział w absurdalnym ptasim wyścigu, w którym wszyscy wygrywają.
Spotyka palącą fajkę Gąsienicę, która uczy ją, jak zmieniać wzrost za pomocą grzyba.
Trafia na zwariowany podwieczorek u Kapelusznika i Szaraka, gdzie czas zatrzymał się na godzinie szóstej.
Wchodzi do ogrodu Królowej Kier, gdzie gra w krokieta żywymi flamingami i jeżami.
Poznaje płaczącego Niby-Żółwia, który opowiada jej o swojej dziwnej, morskiej szkole.
Bierze udział w absurdalnym procesie Waleta Kier, oskarżonego o kradzież ciastek.
Gdy Królowa skazuje ją na śmierć, Alicja buntuje się, nazywa wszystkich talią kart i budzi się ze snu.
Wierzy w logikę i porządek, co zostaje wystawione na próbę w Krainie Czarów.
Jest dobrze wychowana, ale w nowym świecie jej maniery często są ignorowane.
Ciągle zmienia swój wzrost, co powoduje u niej kryzys tożsamości i zagubienie.
Stara się zrozumieć absurdalny świat, zadając wiele pytań.
Na końcu odważnie buntuje się przeciwko tyranii Królowej Kier.
To za nim Alicja wpada do nory, rozpoczynając swoją przygodę.
Jest heroldem na dworze Królowej Kier i panicznie się jej boi.
Symbolizuje pośpiech i obowiązki świata dorosłych.
Myli Alicję ze swoją służącą i wydaje jej rozkazy.
Nie zastanawia się nad sensem wydarzeń, po prostu wykonuje polecenia.
Potrafi znikać i pojawiać się, kiedy chce, czasem zostawiając po sobie tylko uśmiech.
Pełni rolę przewodnika Alicji, tłumacząc jej, że w Krainie Czarów wszyscy są szaleni.
W przeciwieństwie do innych postaci, myśli logicznie i obserwuje wszystko z dystansu.
Jego rozmowy z Alicją są pełne filozoficznych zagadek.
Uświadamia Alicji, że to ona nie pasuje do tego świata, a nie na odwrót.
Jej ulubione powiedzenie to „Skrócić go/ją o głowę!”.
Rządzi przez strach, a jej rozkazy są absurdalne i niesprawiedliwe.
Organizuje szaloną grę w krokieta, używając flamingów jako kijów i jeży jako piłek.
tyranię, brak logiki i nieznoszenie sprzeciwu.
Jej władza okazuje się iluzją, gdy Alicja przestaje się jej bać.
Organizuje „zwariowany podwieczorek”, który nigdy się nie kończy.
Pokłócił się z Czasem, dlatego dla niego zawsze jest godzina szósta.
Zadaje zagadki bez odpowiedzi (np. „Czym kruk przypomina biurko?”).
Jest nieuprzejmy, chaotyczny i uwielbia absurdalne rozmowy.
Razem z Szarakiem i Susłem tworzy jedną z najbardziej nonsensownych scen w książce.
Alicja, zmieniając rozmiar, pyta „Kim jestem?”, co symbolizuje trudny okres dojrzewania.
↺Kraina Czarów to krzywe zwierciadło dorosłego życia, które dziecku wydaje się chaotyczne i nielogiczne.
↺Alicja próbuje używać logiki w świecie, który jej zaprzecza, co pokazuje, że nie wszystko da się racjonalnie wytłumaczyć.
↺Królowa Kier pokazuje, że rządy oparte na groźbach są kruche i upadają, gdy ktoś przestaje się bać.
↺Cała przygoda jest snem, co podkreśla potęgę dziecięcej fantazji, która potrafi tworzyć niezwykłe światy.
↺Parodie wierszyków i bezsensowne lekcje Niby-Żółwia wyśmiewają bezmyślne uczenie się na pamięć.
↺Cała przygoda jest snem, co tłumaczy brak logiki i nagłe zmiany akcji. Sen jest ramą dla całej opowieści.
Podróż Alicji jest metaforą drogi do dojrzałości i poznawania samej siebie.
Ciągłe zmiany wzrostu Alicji symbolizują fizyczne i psychiczne zmiany zachodzące w okresie dorastania.
Na początku symbol raju i celu, do którego Alicja dąży. Gdy do niego trafia, okazuje się miejscem rządzonym przez tyranię.
Kluczowy dla całej książki. Absurdalne sytuacje (np. herbatka, proces) pokazują, że świat nie zawsze kieruje się logiką.
Autor bawi się językiem, tworząc kalambury i neologizmy, co pokazuje, że słowa mogą mieć wiele znaczeń.