Alicja w Krainie Czarów

Wstęp i epoka

Brytyjski pisarz Lewis Carroll wydał swoją najsłynniejszą książkę w 1865 roku. Utwór powstał w epoce wiktoriańskiejepoka wiktoriańska Okres w historii Wielkiej Brytanii za panowania królowej Wiktorii, charakteryzujący się surowymi zasadami moralnymi. W Polsce ten czas nazywamy pozytywizmem.. Autor stworzył coś zupełnie nowego. Połączył tradycyjną baśń z literaturą nonsensu. W tym świecie zwykłe zasady logiki po prostu nie działają.

Zarys fabuły

Wszystko zaczyna się w leniwe popołudnie. Młoda Alicja zauważa pędzącego Białego Królika i rusza jego śladem. Wpada do głębokiej nory i trafia do Krainy Czarów. To dziwne miejsce, w którym nic nie jest normalne.

Dziewczynka ciągle zmienia swój rozmiar po zjedzeniu magicznych ciastek lub wypiciu tajemniczych napojów. Rozmawia ze zwierzętami i bierze udział w absurdalnych zdarzeniach. Głównym problemem bohaterki staje się odpowiedź na pytanie: kim właściwie jestem?

Najważniejsi bohaterowie

W Krainie Czarów bohaterka spotyka wiele niezwykłych postaci. Każda z nich ma ukryte znaczenie.

• Alicja – ciekawa świata i odważna dziewczynka. Reprezentuje młodego człowieka, który próbuje zrozumieć otaczającą go rzeczywistość.
• Biały Królik – postać w ciągłym biegu. Zawsze patrzy na zegarek, przez co staje się symbolem pośpiechu i nerwowości dorosłych.
• Szalony Kapelusznik – ekscentryczny bohater uwięziony w czasie. Bawi się słowami i logiką podczas niekończącej się herbatki.
• Kot z Cheshire (Kot Dziwak) – potrafi znikać, zostawiając po sobie tylko szeroki uśmiech. Symbolizuje tajemnicę i zmienność świata.
• Królowa Kier – okrutna władczyni, która na wszystko reaguje krzykiem: „Ściąć im głowy!”. To karykaturakarykatura Przesadne i często komiczne wyolbrzymienie cech jakiejś osoby lub zjawiska. bezwzględnej władzy.

Główne motywy

Kluczowym tematem powieści jest dorastanie. Alicja przez całą podróż gwałtownie rośnie i maleje. Symbolizuje to naturalną niepewność okresu dojrzewania. Młody człowiek często nie wie jeszcze, kim dokładnie jest i jak pasuje do świata.

Ważny jest także motyw snu i jawy. Czytelnik do samego końca zastanawia się, czy Kraina Czarów istnieje naprawdę. Być może to tylko wytwór wyobraźni zasypiającej dziewczynki. Carroll bawi się również pojęciem czasu. Pokazuje go jako siłę, nad którą nikt nie ma kontroli.

Krytyka świata dorosłych

Książka mocno krytykuje system edukacji i zachowanie dorosłych. Pisarz wyśmiewa nadmierną powagę oraz sztywne, często bezsensowne reguły narzucane dzieciom. Używa do tego groteskigroteska Przedstawienie świata w sposób dziwaczny, przerażający i śmieszny jednocześnie.. Celowo wyolbrzymia rzeczywistość, aby pokazać jej wady.

W tekście znajdziemy też liczne parodieparodia Żartobliwe naśladowanie jakiegoś dzieła, stylu lub zachowania w celu jego wyśmiania.. Autor przerabia znane wiktoriańskie wierszyki edukacyjne na absurdalne rymowanki. W ten sposób udowadnia śmieszność świata rządzonego przez sztuczne prawa.

Ponadczasowe przesłanie

Powieść bawi, ale też zmusza do myślenia. Od jej wydania minęło ponad 150 lat. Mimo to problemy Alicji pozostają aktualne. Poszukiwanie własnej tożsamości i bunt przeciwko niezrozumiałym zasadom dorosłych to doświadczenia bliskie każdemu nastolatkowi.