lektura szkolna
| Autorka | Anna Onichimowska. |
| Rok wydania | 1989. |
| Gatunek | Powieść fantastyczna dla dzieci i młodzieży. |
| Czas akcji | Od jesieni do wiosny. |
| Miejsce akcji | Stara kamienica w mieście, strych, mieszkania lokatorów, podwórko i szkoła. |
Poznajemy Maćka – ducha, który ma 120 lat, ale wygląda na dwulatka i wcale nie lubi straszyć.
Mieszka na strychu ze złośliwą sroką Wiesławą i przyjaźni się z kotem Protem IV.
Spokój w kamienicy zakłóca inwazja 90 485 mrówek faraona, które zjadają wszystko, co znajdą.
Do budynku wprowadzają się nowi lokatorzy: doktor Bioderko z synami-bliźniakami, Markiem i Jarkiem.
Maciek zaprzyjaźnia się z chłopcami oraz z małą Agatą, która twierdzi, że w wannie trzyma wieloryba.
Maciek przeżywa wiele przygód: przez przypadek trafia w teczce do szkoły i pomaga Mikołajowi zdobyć prezenty dla dzieci.
Dzieci próbują pomóc w walce z mrówkami – Jarek gra na trąbie, a pan Karolek na flecie, ale to nie działa.
Agata próbuje przefarbować włosy Marka, żeby go odróżnić od brata, ale wychodzą różowe i chłopak musi ogolić się na łyso.
Maćka odwiedza jego strasząca rodzina, ale nawet oni nie potrafią przestraszyć mrówek.
Wszystkie próby pozbycia się owadów kończą się niepowodzeniem.
Maciek wpada na genialny pomysł, który nazywa "Wielkim Planem".
Dowiaduje się, że w pobliżu kamienicy znajduje się fabryka cukierków.
Udaje ducha egipskiego faraona, aby zyskać szacunek króla mrówek.
Przekonuje mrówki, że fabryka cukierków to dla nich idealne miejsce do życia.
Mrówki opuszczają kamienicę, a przyjaciele urządzają Maćkowi przyjęcie urodzinowe na dachu.
ducha, dzieci i zwierzęta.
↺O tym, że nie należy oceniać nikogo po pozorach – duch wcale nie musi być straszny.
↺O sile wyobraźni, która pomaga spojrzeć na świat w ciekawszy sposób i znaleźć nietypowe rozwiązania problemów.
↺O tym, że współpraca i działanie w grupie pozwalają osiągnąć cel, którego nie da się zdobyć w pojedynkę.
↺O zwycięstwie sprytu i inteligencji nad siłą – Maciek pokonuje mrówki podstępem, a nie walką.
↺Przedstawiony nietypowo – duch jest przyjacielem i opiekunem, a nie straszydłem.
Relacje między Maćkiem, dziećmi i zwierzętami pokazują, że prawdziwa przyjaźń pokonuje wszelkie bariery.
Kamienica to nie tylko budynek, ale wspólnota i bezpieczne miejsce, o które wszyscy dbają.
Maciek jest inny, ale zostaje zaakceptowany. To uczy tolerancji i otwartości.
Mieszkańcy, początkowo żyjący obok siebie, dzięki wspólnym problemom zaczynają tworzyć zgraną społeczność.