Księga dżungli - streszczenie krótkie i szczegółowe
„Księga dżungli” to zbiór opowiadań, w którym główną osią jest historia Mowgliego – chłopca wychowanego przez dzikie zwierzęta w Indiach. Bohater dorasta, uczy się surowych praw natury, a w końcu musi zmierzyć się ze swoim największym wrogiem, tygrysem Shere Khanem. Utwór ukazuje potęgę natury, znaczenie lojalności oraz trudny proces poszukiwania własnej tożsamości między światem ludzi i zwierząt.
Spis treści
Streszczenie w pigułce
Akcja najważniejszych opowiadań toczy się w indyjskiej dżungli. Mały chłopiec, Mowgli, cudem uchodzi z życiem przed krwiożerczym tygrysem Shere Khanem. Przygarnia go wilcza rodzina. Chłopiec dorasta w stadzie pod okiem mądrego niedźwiedzia Baloo oraz sprytnej czarnej pantery Bagheery. Zwierzęta uczą go praw natury i przetrwania. Gdy przywódca wilków traci siły, Shere Khan buntuje stado przeciwko chłopcu. Mowgli zdobywa ogień, przegania wrogów i odchodzi do wioski ludzi. Tam uczy się ludzkich zwyczajów, ale wciąż czuje się obco. W końcu zastawia pułapkę na Shere Khana i zabija go przy pomocy stada bawołów. Ludzie oskarżają chłopca o czary i wyrzucają z wioski. Mowgli wraca do dżungli ze skórą tygrysa. Postanawia jednak, że odtąd będzie polował samotnie. Pozostałe opowiadania w zbiorze przedstawiają losy innych zwierząt. Poznajemy między innymi odważną mangustę Rikki-Tikki-Tavi oraz białą fokę o imieniu Kotick.
Streszczenie szczegółowe
Bracia Mowgliego
Tygrys Shere Khan poluje na małe, ludzkie dziecko. Chłopiec ucieka i trafia prosto do jaskini wilków. Ojciec Wilk i Matka Wilczyca postanawiają go przygarnąć. Nazywają go Mowgli, co oznacza „Żaba”. Chłopiec staje się pełnoprawnym członkiem wilczego stada. Jego nauczycielami zostają niedźwiedź Baloo oraz czarna pantera Bagheera.
Mijają lata. Mowgli dorasta i uczy się Prawa DżungliZbiór surowych zasad, których muszą przestrzegać wszystkie zwierzęta, by przetrwać i zachować porządek.. Niestety, nadchodzą kłopoty. Przywódca wilków, AkelaImię przywódcy wilczego stada. W języku hindi słowo to oznacza po prostu "samotny"., starzeje się i traci siły. Shere Khan wykorzystuje to i buntuje młode wilki przeciwko Mowgliemu. Bagheera ostrzega chłopca przed niebezpieczeństwem. Radzi mu, by zdobył Czerwony KwiatTak zwierzęta w dżungli nazywają ogień. Czują przed nim naturalny, paniczny strach..
Mowgli kradnie żarzące się węgle z ludzkiej wioski. Przynosi je na wieczorną naradę stada. Akela jest zbyt słaby, by obronić chłopca. Shere Khan żąda wydania ludzkiego szczenięcia. Wtedy Mowgli roznieca ogień i bije tygrysa płonącą gałęzią. Przerażone wilki uciekają. Chłopiec opuszcza stado, ale składa przysięgę. Obiecuje, że wróci dopiero wtedy, gdy zdobędzie skórę Shere Khana.
Polowanie Kaa
Akcja tego opowiadania cofa się do czasów, gdy Mowgli żył jeszcze w wilczym stadzie. Niedźwiedź Baloo uczy go trudnych praw dżungli. Chłopiec jest zdolny, ale szybko się nudzi. Zaczyna zadawać się z Bandar-logiemPlemię małp, które nie ma prawa, przywódcy ani pamięci. Inne zwierzęta nimi gardzą.. To stado małp, które nie przestrzega żadnych zasad.
Pewnego dnia małpy porywają śpiącego Mowgliego. Zabierają go do zrujnowanego, opuszczonego miasta ludzi. Tam skaczą, hałasują i udają ludzkie zachowania. Chłopiec próbuje uciec, ale porywacze go pilnują. Bagheera i Baloo ruszają na ratunek. Wiedzą jednak, że sami nie dadzą rady. Proszą o pomoc ogromnego pytona Kaa. Małpy panicznie boją się węży.
W świecie dżungli każde zwierzę ma swoje miejsce i rolę. Małpy są wyrzutkami, ponieważ brakuje im dyscypliny, szacunku do tradycji i stałego przywódcy.
Cała trójka dociera do ruin. Wywiązuje się walka. Kaa używa swojego hipnotyzującego tańca. Wprawia małpy w trans i wyłapuje je. Mowgli jest bezpieczny. W drodze powrotnej przyjaciele ustalają jednak, że chłopiec musi ponieść karę za swoją lekkomyślność. Otrzymuje od pantery kilka bolesnych klapsów.
"Tygrys! Tygrys!"
Opowieść jest bezpośrednią kontynuacją „Braci Mowgliego”. Chłopiec dociera do ludzkiej wioski. Tam przygarnia go kobieta o imieniu Messua. Wierzy ona, że Mowgli to jej zaginiony syn, którego przed laty porwał tygrys. Chłopiec uczy się ludzkiej mowy i nosi ubrania. Wkrótce dostaje zadanie: ma wypasać wiejskie bawoły.
Pewnego dnia dowiaduje się od zaprzyjaźnionych wilków, że Shere Khan wrócił. Tygrys planuje zemstę. Mowgli postanawia działać pierwszy. Dzieli stado bawołów na dwie grupy i zagania je do wąskiego wąwozu z dwóch stron. Shere Khan zostaje uwięziony w pułapce. Rozpędzone zwierzęta tratują tygrysa na śmierć.
Chłopiec zdejmuje skórę z wroga. Wtedy pojawia się Buldeo, miejscowy myśliwy. Chce zabrać cenne trofeum dla siebie. Mowgli mu na to nie pozwala. Wściekły Buldeo wraca do wioski i nastawia ludzi przeciwko chłopcu. Nazywa go czarownikiem. Wieśniacy obrzucają Mowgliego kamieniami. Chłopiec odchodzi. Zabiera skórę tygrysa na Skałę Narad i spełnia swoją obietnicę. Wilki proszą, by znów im przewodził. Mowgli odmawia. Został odrzucony przez oba światy, więc postanawia polować samotnie.
Biała foka
Głównym bohaterem jest Kotick, rzadka foka o całkowicie białym futrze. Gdy ma rok, staje się świadkiem przerażającej sceny. Widzi, jak ludzie zaganiają młode foki w głąb lądu, a następnie zabijają je dla cennych skór. Kotick jest wstrząśnięty.
Inne foki nie przejmują się tym zagrożeniem. Uważają, że to naturalna kolej rzeczy. Kotick postanawia jednak znaleźć bezpieczne miejsce dla swojego stada. Przez pięć lat przemierza oceany. Szuka plaży, do której nie mają dostępu ludzie. W końcu stado krów morskichDuże, łagodne ssaki wodne, znane też jako manaty lub diugonie. Żywią się roślinami. prowadzi go do idealnej, ukrytej zatoki.
Kotick wraca do swoich i opowiada o odkryciu. Inne foki tylko się z niego śmieją. Biała foka musi udowodnić swoją siłę. Staje do walki z młodymi samcami. Walczy tak zaciekle, że w końcu zdobywa szacunek całego stada. Foki ruszają za nim na nową plażę. Od tej pory żyją bezpiecznie, z dala od okrutnych łowców.
"Rikki-Tikki-Tavi"
Potężna burza zmywa młodą mangustęNiewielki, zwinny ssak drapieżny. Słynie z tego, że potrafi błyskawicznie atakować i zabijać jadowite węże. z jej rodzinnego gniazda. Zwierzątko trafia do ogrodu brytyjskiej rodziny. Znajduje je mały chłopiec, Teddy. Rodzice zabierają mangustę do domu i pozwalają jej zostać. Zwierzątko otrzymuje imię Rikki-Tikki-Tavi od dźwięku, jaki wydaje podczas walki.
Rikki szybko uznaje, że jego głównym zadaniem jest ochrona Teddy'ego. W ogrodzie czai się bowiem śmiertelne niebezpieczeństwo. Mieszkają tam dwie ogromne kobry: Nag i Nagaina. Węże planują zabić ludzi, by odzyskać władzę nad ogrodem. Pewnej nocy Nag chowa się w łazience. Chce rano ukąsić ojca Teddy'ego. Rikki atakuje pierwszy. Wywiązuje się zacięta walka. Hałas budzi ojca, który strzela do kobry i ją zabija.
Następnego dnia Rikki odnajduje gniazdo Nagainy. Niszczy jej jaja. Zostawia tylko jedno. Dowiaduje się, że wściekła samica grozi Teddy'emu. Mangusta pędzi na ratunek z ostatnim jajem w zębach. Nagaina porywa jajo i ucieka do swojej nory. Rikki rusza za nią pod ziemię. To niezwykle niebezpieczne dla mangusty, ale bohater ryzykuje życie. Pokonuje kobrę w jej własnym legowisku. Od tej pory rodzina jest całkowicie bezpieczna.
Toomai, Druh Słoni
Kala Nag to stary, doświadczony słoń. Przez lata służył indyjskiemu rządowi. Wszyscy poganiacze podziwiają jego siłę i posłuszeństwo. Jego opiekunem jest Duży Toomai. Ma on syna, Małego Toomaia. Chłopiec dorasta wśród słoni i w ogóle się ich nie boi.
Pewnego dnia w obozie, gdzie oswaja się dzikie słonie, pęka lina. Mały Toomai bez wahania wskakuje między potężne zwierzęta, by ją podnieść. Zauważa to Petersen SahibTytuł grzecznościowy używany w Indiach wobec Europejczyków, oznaczający pana lub władcę., główny łowca. Chwali odwagę chłopca, ale zabrania mu takich ryzykownych zabaw. Mówi, że Toomai będzie mógł wejść do zagrody dopiero wtedy, gdy zobaczy taniec słoni. Wszyscy wiedzą, że to niemożliwe.
Taniec słoni to stara indyjska legenda. Wierzono, że dzikie słonie spotykają się nocą w ukrytych miejscach, by wspólnie tańczyć i uderzać nogami o ziemię.
Tej samej nocy Kala Nag zrywa się z łańcuchów. Zabiera śpiącego Toomaia na grzbiecie głęboko w dżunglę. Docierają na ukrytą polanę. Zbierają się tam dziesiątki słoni. Zwierzęta tupią w ziemię tak mocno, że staje się ona twarda jak parkiet. Rano chłopiec opowiada o wszystkim Petersenowi. Łowca odnajduje polanę i widzi ślady. Rozumie, że chłopiec dokonał niemożliwego. Nadaje mu nowy, zaszczytny przydomek: Toomai, Druh Słoni.
Słudzy Jej Królewskiej Mości
Narrator opowiadania próbuje zasnąć w wojskowym obozie. Żołnierze przygotowują się do wielkiej parady. Mają w niej wziąć udział wicekról IndiiNajwyższy przedstawiciel brytyjskiego monarchy, który zarządzał Indiami w czasach kolonialnych. oraz emir Afganistanu. Nagle narrator słyszy dziwną rozmowę. Okazuje się, że to zwierzęta pociągowe wymieniają się doświadczeniami.
W dyskusji biorą udział muły, konie, byki, wielbłąd i słoń. Każde ze zwierząt ma inne zadania na polu bitwy. Konie szarżują na wroga, byki ciągną ciężkie działa, a słonie przenoszą zaopatrzenie. Zwierzęta kłócą się o to, co oznacza prawdziwa odwaga. Boją się różnych rzeczy, ale łączy je jedno: ślepe posłuszeństwo wobec rozkazów.
Następnego dnia odbywa się wspaniała parada. Afgański wódz jest zachwycony dyscypliną wojska. Pyta miejscowego oficera, jak to możliwe, że zwierzęta i ludzie działają jak jeden organizm. Oficer tłumaczy mu zasady łańcucha dowodzenia. Rozkazy płyną od samej królowej, przez generałów, aż do prostych żołnierzy i ich zwierząt. Wódz przyznaje, że w Afganistanie każdy robi to, co chce. Oficer podsumowuje, że właśnie dlatego to emir musi przyjeżdżać do Indii, a nie odwrotnie.