lektura szkolna
| Autorka | Dorota Terakowska. |
| Rok wydania | 1989. |
| Gatunek | Powieść fantasy dla młodzieży. |
| Czas akcji | Druga połowa XX wieku (w Krakowie) i czas nieokreślony (w Wokarku). |
| Miejsce akcji | Realistyczny Kraków oraz fantastyczny Wokark |
| O czym jest lektura | O chłopcu z domu dziecka, który trafia do magicznego świata, odnajduje rodzinę i musi pokonać tyrana, by przywrócić wolność. |
Trzynastoletni Bartek, wychowanek domu dziecka w Krakowie, często ucieka, by szukać rodziców.
Podczas jednej z ucieczek wchodzi do Smoczej Jamy na Wawelu.
Znajduje tam tajemniczy tunel, przez który wpada do innego wymiaru.
Trafia do miasta Wokark – lustrzanego odbicia Krakowa, ale mrocznego i zaniedbanego.
Spotyka tam Allian, niskich i potulnych mieszkańców, terroryzowanych przez potwory zwane Pajęczakami.
Bartek dowiaduje się, że miastem rządzi okrutny, niewidzialny władca – Nienazwany.
Mieszkańcy muszą zanosić mu na noc każde nowo narodzone dziecko.
Chłopiec odkrywa, że w Wokarku mieszkają jego prawdziwi rodzice, a on sam nazywa się Ketrab.
Okazuje się, że jako małe dziecko został porwany przez Pajęczaki i przeniesiony do świata ludzi.
Postanawia pomóc Allianom i pokonać tyrana, który odebrał im odwagę.
Bartek konstruuje elektryczną siatkę, która skutecznie odstrasza Pajęczaki.
Jego odwaga inspiruje Allian do buntu – po raz pierwszy postanawiają walczyć.
Chłopiec samotnie idzie na zamek Lewaw, by zmierzyć się z Nienazwanym.
W Sali Tronowej spotyka staruszka, który okazuje się być tyranem karmiącym się strachem.
Bartek odrzuca propozycje władcy, a ten, pokonany, ucieka jako nietoperz.
Bartek odzyskuje rodzinę, a w Wokarku znów panuje wolność.
Jest odważny, uparty i ciekawy świata, nie boi się zadawać pytań.
W Wokarku odkrywa, że nazywa się Ketrab i odnajduje swoich prawdziwych rodziców.
Posiada w sobie naturalną zdolność do buntu i gniewu, której boi się Nienazwany.
Staje się przywódcą rewolucji i uwalnia Allian spod władzy tyrana.
Uczy mieszkańców, że o wolność trzeba walczyć i nie można poddawać się strachowi.
Nie ma stałej postaci, przybiera formę tego, czego ludzie boją się najbardziej.
Rządzi za pomocą strachu, terroru i swoich sług – Pajęczaków.
Wysysa z noworodków odwagę i zdolność do buntu, tworząc posłuszne społeczeństwo.
Jego siła bierze się z lęku poddanych; gdy przestają się go bać, traci moc.
Jest symbolem władzy totalitarnej i dyktatury.
Pokojowo nastawieni mieszkańcy Wokarku, zniewoleni przez Nienazwanego. Przez lata życia w strachu zapomnieli, jak walczyć i się buntować; są bierni i posłuszni, wierząc, że tyran wie, co jest dla nich najlepsze. Dzięki Bartkowi odzyskują odwagę i wspólnie pokonują tyrana.
Grupa zarządzająca miastem, która potajemnie nienawidzi władcy, ale boi się działać.
Najmłodsza członkini Rady Mędrców — jako jedyna wspiera Bartka.
Książka pokazuje, jak łatwo można stracić wolność i jak trudno ją odzyskać.
↺Największym wrogiem nie jest tyran, ale strach, który paraliżuje ludzi i odbiera im wolę walki.
↺Bartek, sierota, odnajduje nie tylko rodziców, ale też dowiaduje się, kim naprawdę jest.
↺Lektura uczy, że gniew na niesprawiedliwość jest potrzebny, by walczyć ze złem i zmieniać świat na lepsze.
↺Główny bohater z zagubionego chłopca zmienia się w odważnego przywódcę, który bierze odpowiedzialność za innych.
↺Wokark pod rządami Nienazwanego to obraz państwa, w którym władza kontroluje każdy aspekt życia obywateli.
↺Podróż Bartka do innego świata jest też jego wewnętrzną podróżą ku dojrzałości i odwadze.
Nazwy jak Wokark (Kraków), Lewaw (Wawel), Ketrab (Bartek) pokazują, że zło jest odwróceniem dobra i czai się tuż obok.
Brak imienia i twarzy tyrana sprawia, że strach przed nim jest jeszcze większy, bo symbolizuje zło uniwersalne.
Symbolizują aparat terroru i donosicielstwa, który utrzymuje społeczeństwo w strachu.
Dla Bartka to nie tylko budynek, ale przede wszystkim rodzina, miłość i poczucie bezpieczeństwa, których szuka przez całą książkę.