Dekameron - Sokół - streszczenie krótkie i szczegółowe
Opowieść przedstawia losy zubożałego szlachcica Federiga, który z miłości do zamężnej Giovanny traci cały majątek, zachowując jedynie ukochanego sokoła. Kiedy po latach owdowiała kobieta prosi go o oddanie ptaka dla ratowania chorego syna, okazuje się, że rycerz poświęcił go, by przygotować dla niej godny posiłek. Ta historia o bezwarunkowym oddaniu i ironii losu kończy się szczęśliwie, gdy Giovanna docenia szlachetność Federiga i wybiera go na swojego drugiego męża.
Autor: Redakcja klp.pl
Czas czytania: 4 min
Spis treści
Streszczenie w pigułce
Akcja noweli toczy się we Florencji oraz w wiejskiej posiadłości Campi. Federigo degli Alberighi, młody i bogaty szlachcic, zakochuje się bez pamięci w pięknej Giovannie. Kobieta jest mężatką i nie zwraca uwagi na zaloty rycerza. Federigo traci cały swój majątek na turnieje, uczty i drogie prezenty, próbując zaimponować ukochanej. Zrujnowany finansowo, przenosi się na wieś, a jego jedynym cennym mieniem pozostaje wspaniały sokół do polowań. Wkrótce mąż Giovanny umiera, a wdowa z małym synkiem spędza lato w pobliżu posiadłości Federiga. Chłopiec zaprzyjaźnia się z rycerzem i zaczyna marzyć o jego ptaku. Kiedy dziecko zapada na ciężką chorobę, prosi matkę o zdobycie sokoła, wierząc, że to go uleczy. Giovanna udaje się do Federiga i prosi o ugoszczenie jej obiadem. Zaskoczony i biedny szlachcic, nie mając czym podjąć ukochanej, zabija i piecze swojego sokoła. Po posiłku kobieta wyjawia cel wizyty, a zrozpaczony Federigo tłumaczy, że zjadła ptaka na obiad. Chłopiec wkrótce umiera, a pogrążona w żałobie Giovanna dziedziczy wielki majątek. Naciskana przez braci do ponownego małżeństwa, oświadcza, że poślubi tylko Federiga, doceniając jego niezwykłe poświęcenie i szlachetność.
Streszczenie szczegółowe
Zgubna miłość i utrata majątku
„Sokół” to dziewiąta opowieść wygłoszona podczas piątego dnia. Jej narratorką jest Fiammetta, która pełni tego dnia funkcję królowej. Historię tę usłyszała od Coppo di Borghese Domenichiego, szanowanego obywatela Florencji.
Głównym bohaterem tej noweliKrótki utwór epicki o zwartej akcji, jednowątkowej fabule i wyraźnym punkcie kulminacyjnym. jest Federigo degli Alberighi. Ten młody florencki szlachcic i znakomity rycerz zakochuje się w Giovannie, uznawanej za jedną z najpiękniejszych kobiet w mieście.
Aby zdobyć jej serce, Federigo staje do turniejówZawody zręcznościowe i bojowe, podczas których rycerze popisywali się swoimi umiejętnościami, często dedykując walkę damie serca., wydaje wystawne uczty i kupuje najdroższe dary. Giovanna jest jednak mężatką i pozostaje całkowicie obojętna na jego starania. Rozrzutność szybko doprowadza rycerza do bankructwa.
„Sokół” stał się podstawą do sformułowania tzw. teorii sokoła. To zasada kompozycyjna noweli, według której w utworze występuje jeden kluczowy rekwizyt (motyw). Pełni on ważną funkcję w fabule, napędza akcję i ma głębokie znaczenie symboliczne.
Wygnanie do Campi i prośba chorego syna
Federigo traci cały majątek. Zostaje mu jedynie skromna posiadłość w Campi pod Florencją oraz wspaniały, doskonale ułożony ptak. Szlachcic opuszcza miasto i utrzymuje się wyłącznie z polowań przy użyciu sokołaSztuka układania ptaków drapieżnych do łowów. W średniowieczu i renesansie był to elitarny sport zarezerwowany dla szlachty..
W tym samym czasie mąż Giovanny umiera. Zgodnie z ówczesnym obyczajem, wdowa wraz z małym synkiem wyjeżdża na lato do wiejskiej posiadłości, która sąsiaduje z ziemiami Federiga. Chłopiec szybko zaprzyjaźnia się ze zubożałym rycerzem. Jego największym marzeniem staje się posiadanie sokoła.
Niedługo potem dziecko zapada na ciężką chorobę. Matka czuwa przy nim dniem i nocą. Kiedy pyta, co mogłoby przynieść mu ulgę, chłopiec wyznaje, że wyzdrowieje, jeśli dostanie ptaka Federiga. Giovanna staje przed trudnym wyborem. Pamięta, jak bardzo rycerz ją kochał i jak zrujnował się dla niej w przeszłości. Miłość do dziecka zwycięża – kobieta postanawia osobiście odwiedzić dawnego adoratora.
Najdroższy posiłek
Giovanna przybywa do posiadłości w Campi w towarzystwie innej damy. Prosi Federiga, by w ramach zadośćuczynienia za dawne cierpienia, ugościł ją obiadem. Szlachcic zgadza się z radością, ale szybko uświadamia sobie swoją tragiczną sytuację. W jego spiżarni nie ma nic, co nadawałoby się na stół dla tak szlachetnego gościa.
Zdesperowany Federigo zauważa swojego sokoła. Uznaje, że ptak będzie godnym posiłkiem dla ukochanej. Bez wahania skręca mu kark, każe służącej upiec mięso i podaje je na stół.
Po zakończonym obiedzie Giovanna wyjawia prawdziwy cel swojej wizyty. Błaga o oddanie sokoła, by ratować życie umierającego syna. Słysząc to, Federigo wybucha płaczem. Zrozpaczony tłumaczy, że nie może spełnić jej prośby, ponieważ ptak został właśnie zjedzony. Na dowód pokazuje kobiecie dziób i pazury sokoła.
Śmierć chłopca i nowe małżeństwo
Giovanna wraca do domu z pustymi rękami. Kilka dni później jej synek umiera. Kobieta dziedziczy po nim ogromny majątek.
Jako młoda i bogata wdowa, Giovanna jest namawiana przez swoich braci do ponownego wyjścia za mąż. Początkowo odrzuca te propozycje. W końcu jednak ulega ich naciskom, stawiając jeden twardy warunek. Oświadcza, że poślubi wyłącznie Federiga degli Alberighi.
Bracia drwią z jej wyboru, wypominając rycerzowi skrajne ubóstwo. Giovanna odpowiada im słynnym zdaniem: woli mężczyznę bez majątku niż majątek bez mężczyzny. Rodzina akceptuje jej decyzję. Federigo żeni się z ukochaną, odzyskuje bogactwo i dożywa swoich dni w szczęściu jako mądry gospodarz.