Plan wydarzeń
Tomasz trafia pod opiekę dziadków
Mały Tomasz Dilbin przyjeżdża do litewskiego majątku Surkontów nad rzeką Issą. Jego rodzice, Teodor i Weronika, z powodu zawirowań historycznych nie mogą sprawować nad nim bezpośredniej opieki.
Pierwsze wędrówki po dolinie
Chłopiec eksploruje okoliczne lasy, łąki i brzegi rzeki. Poznaje surowy rytm przyrody. Każda roślina i zwierzę budzą w nim głęboką fascynację.
Świat dworskich sług i chłopów
Tomasz uważnie obserwuje codzienne życie pracowników majątku. Styka się z litewską gwarą, pogańskimi wierzeniami i lokalnymi obyczajami. Ten świat silnie oddziałuje na jego wyobraźnię.
Fascynacja ptakami i łowiectwem
Bohater odkrywa w sobie pasję do ornitologii i myślistwa. Tropienie ptaków staje się dla niego rytuałem. Wkrótce przyniesie też pierwsze poważne dylematy moralne.
Historia Baltazara i jego upadek
Tomasz poznaje leśnika Baltazara. Mężczyzna nosi w sobie piętno zbrodni po zabiciu rosyjskiego żołnierza. Popada w obłęd, żyjąc w poczuciu osaczenia przez demoniczne siły.
Samobójstwo Magdaleny
Odrzucona przez księdza Peikswę gospodyni Magdalena popełnia samobójstwo, zażywając truciznę. Tragedia wstrząsa okolicą. Miejscowi chłopi wierzą, że kobieta po śmierci staje się upiorem nawiedzającym wieś.
Losy Romualda Bukowskiego
Romuald, sąsiad z pobliskiego majątku, wikła się w burzliwy romans z Barbarą. Ostatecznie żeni się z chłopką. Jego historia uświadamia Tomaszowi niszczącą siłę ludzkich namiętności.
Domowy świat babci Surkontowej
Babcia Michalina otacza wnuka ciepłem. Uczy go tradycyjnej, katolickiej pobożności. Przekazuje mu uporządkowany obraz świata, w którym granice między dobrem a złem wydają się jasne.
Dziadek Surkont jako wzór porządku
Kazimierz Surkont zarządza majątkiem z surową konsekwencją. Staje się dla chłopca uosobieniem ziemiańskiego ładu. Tomasz podświadomie wyczuwa jednak kruchość tego świata.
Tomasz a problem zła w przyrodzie
Obserwując okrucieństwo natury – drapieżniki, śmierć słabszych, procesy gnicia – bohater zaczyna odczuwać manichejskie napięcie. Zło wydaje się przenikać całe stworzenie.
Zderzenie z ludowymi wierzeniami
Lokalne opowieści o czarownicach i diabłach fascynują chłopca. Wzmacniają jego przekonanie, że zło ma w dolinie realną, niemal namacalną postać.
Religijne uniesienia i wątpliwości
Tomasz przeżywa chwile żarliwej wiary w kościele w Pogowszczyźnie. Szybko jednak doznaje rozczarowania. Liturgia nie potrafi wyjaśnić mu, skąd w tak pięknym świecie bierze się cierpienie.
Zabicie wiewiórki – moralna rana
Podczas polowania Tomasz strzela do wiewiórki. Widok agonii zwierzęcia uświadamia mu, że jego pasja niesie za sobą bezsensowne niszczenie życia. To zdarzenie bezpowrotnie łamie jego dziecięcą niewinność.
Pierwsze przebudzenie zmysłowe
Chłopiec doświadcza niejasnego przyciągania do kobiecości. Te nowe, niezrozumiałe emocje sygnalizują zbliżający się koniec dzieciństwa. Zaczyna się okres dojrzewania.
Rozpad idyllicznego porządku majątku
Śmierć bliskich osób oraz nieuchronne zmiany społeczne na prowincjonalnej Litwie burzą dotychczasowy spokój. Tomasz rozumie, że świat jego wczesnych lat powoli odchodzi w przeszłość.
Świadomość wielokulturowości doliny
Bohater dostrzega, że wokół Issy żyją obok siebie Litwini, Polacy i Żydzi. Ich wzajemne napięcia, podsycane przez rodzący się nacjonalizm, niszczą mit jednorodnej krainy.
Wyjazd Tomasza – koniec dzieciństwa
Tomasz opuszcza dolinę Issy i wyrusza do Polski, by dołączyć do matki. Zabiera ze sobą pamięć o krajobrazie. Wywozi też pytania o naturę zła, których dolina nigdy mu nie rozstrzygnęła.
- Samobójstwo Magdaleny – Tomasz po raz pierwszy styka się z mroczną stroną ludzkiej psychiki i lokalnymi wierzeniami w upiory.
- Zabicie wiewiórki – myślistwo, które miało być chłopięcą przygodą, obraca się w źródło głębokiego poczucia winy i współczucia dla natury.
- Kryzys religijny – zderzenie piękna doliny z wszechobecnością śmierci kształtuje u bohatera specyficzny, manichejski obraz świata.
- Wyjazd do Polski – fizyczne opuszczenie Litwy domyka etap inicjacji, zamieniając realne miejsce w przestrzeń mityczną, żyjącą wyłącznie w pamięci.