„Historia żółtej ciżemki” - bohaterowie

Wawrzek Skowronek – główny bohater

Wawrzyniec Skowronek, nazywany Wawrzkiem, to ośmioletni chłopiec ze wsi Poręba. Jego rodzice byli wolnymi chłopamiW średniowieczu chłop, który nie był przypisany do ziemi pana i miał więcej swobody.. Od najmłodszych lat chłopiec uwielbiał rzeźbić w drewnie. Ojciec uważał to za stratę czasu i surowo go karał.

Wawrzuś miał złote włosy i drobną budowę ciała. Był niezwykle zwinny i gibki. Dzięki temu u wędrownych kuglarzyWędrowny artysta, który zabawiał ludzi akrobacjami, żonglerką i sztuczkami. szybko nauczył się trudnych akrobacji. Jego popisowym numerem było salto mortaleBardzo trudny i niebezpieczny skok akrobatyczny w powietrzu..

Chłopiec wyróżniał się odwagą i zaradnością. Potrafił przetrwać noc w lesie pełnym dzikich zwierząt. Umiał też zdobyć pożywienie, na przykład wydobywając miód z leśnego pnia. Nigdy nie zapomniał o swojej rodzinie, za którą bardzo tęsknił.

Kariera i praca u mistrza

Po wielu przygodach Wawrzek trafił do Krakowa. Tam zaopiekował się nim słynny kronikarz, Jan Długosz.

Długosz zauważył talent chłopca i oddał go na naukę do rzeźbiarza Wita Stwosza. Wawrzek był bardzo pracowity i cierpliwy. Szybko stał się jednym z najlepszych czeladnikówRzemieślnik, który uczył się zawodu u mistrza, ale nie miał jeszcze własnego warsztatu..

Chłopiec brał udział w tworzeniu słynnego ołtarza mariackiegoWielki, drewniany ołtarz w kościele Mariackim w Krakowie, wyrzeźbiony przez Wita Stwosza.. Wykazał się ogromnym sprytem tuż przed jego odsłonięciem. Zwinny jak kot, wspiął się na rzeźbę i włożył w rękę świętego Stanisława brakujący pastorałDługa, ozdobna laska używana przez biskupów jako symbol ich władzy..

Wawrzek to postać na wskroś pozytywna. Był skromny, nie wywyższał się i chętnie pomagał innym. Kiedy dostał zlecenie na wyrzeźbienie jasełekRzeźbiona scena przedstawiająca narodziny Jezusa w stajence., zrezygnował z zapłaty. Chciał wykonać tę pracę wyłącznie na chwałę Boga.

Rodzina Wawrzka

Wojciech Skowronek to ojciec Wawrzusia. Na początku powieści ma trzydzieści cztery lata. Był dobrym i pracowitym gospodarzem. Denerwowała go jednak pasja syna, dlatego często karał go biciem. Po latach poczuł ogromną dumę z osiągnięć Wawrzka.

Barbara Skowronek była kochającą matką. Słynęła w całej Porębie z pięknego przędzenia lnu. Często stawała w obronie syna i ratowała go przed gniewem męża.

Wawrzek miał też rodzeństwo. Jego siostry to siedmioletnia Marysia oraz malutka Kondusia. Marysia w przyszłości została narzeczoną Jaśka Śliwy. Brat Pietrek urodził się już po zaginięciu Wawrzka. To on jako pierwszy spotkał dorosłego brata i dostał od niego drewnianego konika.

Przyjaciele i wrogowie

Jasiek Śliwa to najlepszy przyjaciel Wawrzka, starszy od niego o dwa lata. Po śmierci ojca zła macocha wyrzuciła go z domu. Chłopak musiał ciężko pracować u różnych gospodarzy. Marzył, by w przyszłości zostać kmieciemW dawnej Polsce zamożny chłop, który posiadał własne gospodarstwo..

Jasiek wpadł w kłopoty, gdy zatrudnił się u kupca w Krakowie. Pracodawca okazał się groźnym przestępcą i szantażem zmuszał chłopca do kradzieży. Dzięki pomocy Wawrzka Jasiek uwolnił się od bandyty. Z czasem odzyskał ojcowiznęZiemia lub majątek odziedziczony po ojcu i przodkach. i oświadczył się Marysi.

Czarny Rafał to główny przeciwnik chłopców. Występował pod wieloma imionami: Pielgrzym, Wojewoda, Majster czy Hincz Bartnik. Był to wysoki, ponury oszust bez jednego ucha.

Początkowo kradł dewocjonaliaDrobne przedmioty religijne, na przykład krzyżyki, medaliki czy różańce. w przebraniu pielgrzyma. Wawrzek zdemaskował go, przez co bandyta poprzysiągł mu zemstę. Rafał stał się hersztemPrzywódca grupy przestępczej lub bandy zbójców. groźnej szajki. Ostatecznie wpadł w pułapkę zastawioną przez chłopców i został skazany na śmierć.

Rodzina wiłów (kuglarzy)

Grzegorz był głową wędrownej rodziny linoskoczków. Zależało mu tylko na pieniądzach. Siłą zmusił małego Wawrzka do pracy w swojej trupie. Jego żona, Grzegorzowa, współczuła chłopcu i ostatecznie pomogła mu uciec.

Ich syn Froncek występował w przebraniu diabła i świetnie żonglował. Córka Margośka chodziła po linie. To właśnie ona nosiła piękne, żółte ciżemkiSkórzane buty z bardzo długimi, spiczastymi noskami, modne w średniowieczu., które tak zachwyciły głównego bohatera.

Pozostali bohaterowie

W rodzinnej wsi Wawrzka ważną postacią był Walenty. To miejscowy organistaOsoba grająca na organach w kościele podczas mszy i nabożeństw., który w młodości walczył z Turkami pod Warną.

Walenty cudem przeżył bitwę i obiecał służyć Bogu. Jego przyjacielem był Piotr, miejscowy kościelny.

W Krakowie Wawrzek spotkał Pawła, starego i schorowanego sługę Jana Długosza. Chłopiec chętnie pomagał mu w obowiązkach. Z kolei Żegota z Proszowic był nauczycielem w domu kronikarza. Nauczył Wawrzka czytać i pisać.

Ważną rolę odegrał też Andrzej Świrenkowicz. To dworzanin królewicza Kazimierza. Przybył do Wita Stwosza z prośbą o wykonanie ołtarza w intencji zdrowia młodego monarchy.

W warsztacie rzeźbiarskim Wawrzek pracował z innymi czeladnikami. Byli to Wojtek, Jurek, Krystek i Jacuś. Wszyscy podziwiali talent młodego Skowronka.