Opracowanie

Słowniczek pojęć i archaizmów z legend

Słowniczek pojęć i archaizmów porządkuje najważniejsze terminy związane z polskimi podaniami i legendami. Zestawienie wyjaśnia dawne słowa, nazwy historyczne oraz zjawiska literackie pojawiające się w tych opowieściach. Zrozumienie tych pojęć ułatwia czytanie tekstów o początkach państwa polskiego, dawnych władcach i mitycznych stworzeniach.

Autor: Małgorzata Haze Czas czytania: 4 min
Spis treści
  1. Pojęcia literackie i gatunkowe
  2. Dawne zawody i pojęcia historyczne
  3. Mityczne stworzenia i potwory
  4. Pojęcia społeczne i filozoficzne

Pojęcia literackie i gatunkowe

Zrozumienie budowy dawnych opowieści pomaga odróżnić prawdę historyczną od zmyślonych elementów. Twórcy legend korzystali z konkretnych form przekazu.

  • Legenda – opowieść, w której prawdziwe miejsca lub postaci historyczne mieszają się z magią. Legendy o Smoku Wawelskim czy Wandzie opierają się na realnej geografii, ale ich akcja jest fikcyjnaZmyślona historia, wydarzenia lub postaci, które nie istniały w rzeczywistości..
  • Podanie – krótki przekaz ustny. Zazwyczaj wyjaśnia, skąd pochodzi nazwa miejsca lub dawny zwyczaj. Podanie o Lechu tłumaczy, dlaczego stolicę plemienia nazwano Gnieznem.
  • Opowieść etiologiczna – historia, która odpowiada na pytanie „skąd to się wzięło?”. Tłumaczy na przykład nazwy miast: Krakowa od Kraka, a Warszawy od Warsa i Sawy.
Dobrze wiedzieć
Etiologia to po prostu poszukiwanie przyczyn i początków różnych zjawisk. W literaturze nazywamy tak opowieści wyjaśniające powstanie świata, miast lub tradycji.
  • Przekaz ustny – historia opowiadana z pokolenia na pokolenie, bez zapisywania. Podania o Piaście Kołodzieju przez wieki funkcjonowały tylko w ten sposób.
  • Kronika – średniowieczna księga opisująca dzieje państwa. KronikarzeOsoba spisująca ważne wydarzenia historyczne w porządku chronologicznym. często mieszali w nich fakty z legendami.
  • Motyw folklorystyczny – powtarzający się element w opowieściach ludowych. Sprytny biedak pokonujący potwora to motyw znany na całym świecie.
  • Narrator trzecioosobowy – opowiadacz, który nie bierze udziału w wydarzeniach. Relacjonuje akcję z zewnątrz, nie używając słowa „ja”.

Dawne zawody i pojęcia historyczne

W legendach spotykamy ludzi wykonujących zawody, które dziś już często nie istnieją. Ówczesne społeczeństwo miało też swoją specyficzną strukturę.

  • Kmieć – wolny chłop posiadający własną ziemię. Piast był kmieciem. Nie należał do bogaczy, ale miał swoje prawa i gospodarstwo.
  • KołodziejrzemieślnikCzłowiek zawodowo zajmujący się ręcznym wytwarzaniem różnych przedmiotów. robiący drewniane koła i wozy. To zawód Piasta, stąd wziął się jego przydomek.
  • Czeladnik – młody pomocnik uczący się fachu u mistrza. W legendach to często postać z biednego domu, która wykazuje się wielkim sprytem.
  • Szewc – rzemieślnik szyjący i naprawiający buty. Skuba, który pokonał Smoka Wawelskiego, wykonywał właśnie ten zawód.

Organizacja życia Słowian

  • Gród – dawna osada otoczona drewnianym wałem lub palisadąWysokie ogrodzenie z zaostrzonych drewnianych pali, służące do obrony.. Gniezno i Kraków były początkowo grodami.
  • Plemię – grupa ludzi połączona wspólnym językiem, terytorium i pochodzeniem. Lech, Czech i Rus to legendarni ojcowie trzech słowiańskich plemion.
  • Drużyna – oddział zbrojnych wojowników. Służyli oni bezpośrednio władcy, chroniąc go i wykonując jego rozkazy.
  • Wiec – zgromadzenie wolnych mężczyzn. Podejmowano tam najważniejsze decyzje, na przykład wybierano nowego księcia po śmierci Popiela.
  • Danina – obowiązkowa opłata oddawana władcy w postaci zboża, zwierząt lub skór.
  • Postrzyżyny – uroczysty obrzędUstalony zbiór czynności i rytuałów, często o charakterze religijnym lub magicznym. obcięcia włosów chłopcu, który kończył siedem lat.
Dobrze wiedzieć
Postrzyżyny oznaczały przejście chłopca spod opieki matki pod skrzydła ojca. Wtedy też nadawano dziecku oficjalne imię. W legendzie o Piaście ten obrzęd przechodzi jego syn, Ziemowit.

Mityczne stworzenia i potwory

Słowiańska fantastyka ludowaWierzenia prostych ludzi w istnienie magii, duchów i potworów w otaczającym ich świecie. traktowała potwory bardzo poważnie. Dla dawnych słuchaczy te istoty mogły istnieć naprawdę.

  • Smok – w polskiej tradycji to groźna bestia mieszkająca w jaskini. Krakowski smok żądał ofiar ze zwierząt, a pokonał go zwykły rzemieślnik, nie rycerz.
  • Bazyliszek – potwór zamieniający w kamień każdego, na kogo spojrzał. Ukrywał się w ruinach warszawskiej kamienicy. Zginął, gdy zobaczył własne odbicie w lustrze.
  • Złota Kaczka – zaklęta królewna z warszawskiej legendy. Mieszkała w podziemiach zamku i strzegła wielkich skarbów.

Pojęcia społeczne i filozoficzne

Legendy nie tylko bawiły, ale też uczyły odpowiedniego zachowania. Pokazywały, co jest dobre, a co złe.

  • Dynastia – ród, w którym władza przechodzi z ojca na syna. Legenda o Piaście tłumaczy początki pierwszej polskiej dynastii królewskiej.
  • Kniaź (książę) – dawny przywódca plemienia. Krak był takim władcą dla plemienia WiślanDawne plemię słowiańskie zamieszkujące tereny dzisiejszej Małopolski, z głównym ośrodkiem w Krakowie..
  • Wygnanie – surowa kara polegająca na wyrzuceniu przestępcy z grodu.
  • Sprawiedliwa kara – motyw literacki, w którym złoczyńcę spotyka zasłużony koniec. Okrutny Popiel ginie zjedzony przez myszy.
  • Cnota – zbiór dobrych cech charakteru. Obejmuje odwagę, uczciwość i troskę o innych. Wzorem cnót jest Piast, a jego przeciwieństwem – Popiel.
  • Gościnność – święty obowiązek nakarmienia i przyjęcia wędrowca pod swój dach.
  • Sacrum i profanum – spotkanie świata boskiego ze zwykłą codziennością.
Dobrze wiedzieć
Sacrum to strefa świętości i magii, a profanum to zwykłe, szare życie. W legendzie o Piaście te dwa światy się łączą, gdy tajemniczy wędrowcy (sacrum) odwiedzają prostą chatę kołodzieja (profanum).
Podania i legendy polskie · 8 kroków do poznania lektury