Czas, miejsce akcji i narracja w Zaczarowanej zagrodzie
Akcja opowiadania toczy się na Antarktydzie w polskiej stacji badawczej podczas polarnego lata. Wydarzenia relacjonuje wszechwiedzący narrator, który z humorem opisuje zmagania naukowców z niesfornymi pingwinami. Styl utworu łączy w sobie dokładność dokumentu z wciągającą opowieścią o przyrodzie.
Autor: Małgorzata Haze
Czas czytania: 3 min
Spis treści
Gdzie rozgrywa się akcja?
Cała historia dzieje się na Antarktydzie. To najbardziej mroźny i wietrzny kontynent na Ziemi. Alina i Czesław Centkiewiczowie umieścili akcję w bardzo konkretnym miejscu.
Jest to oaza BungeraObszar na Antarktydzie wolny od lodu, gdzie latem temperatura jest wyższa niż w okolicy., czyli wyjątkowy fragment lądu. Polscy badacze pracują w stacji naukowej im. Antoniego Bolesława Dobrowolskiego. To prawdziwa placówka badawcza.
Centkiewiczowie znali to środowisko doskonale, bo sami brali udział w wyprawach polarnych. Stacja to zaledwie kilka budynków na skale, z dala od cywilizacji. Bohaterowie są zdani tylko na siebie.
Centrum wydarzeń stanowi tytułowa zagroda. Andrzej i Władek budują ją z brył lodu, aby zamknąć w niej pingwiny i założyć im obrączki. To niewielkie miejsce staje się najważniejszą przestrzenią całej historii.
Czas akcji
Opowiadanie rozgrywa się podczas antarktycznego lata. Wypada ono w czasie naszej polskiej zimy, mniej więcej od listopada do lutego. To jedyny okres, gdy słońce nie zachodzi przez wiele tygodni.
Wtedy właśnie pingwiny AdeliŚredniej wielkości gatunek pingwina, który gniazduje na wybrzeżach Antarktydy. przylatują, żeby założyć gniazda i wychować młode. Dla polarników to czas intensywnych pomiarów i obserwacji.
Autorzy nie podają dokładnych dat. Nie wiemy, który to rok ani jaki jest dzień tygodnia. Czas płynie tu według innego rytmu. Wyznacza go słońce krążące po niebie oraz zachowanie zwierząt.
Kto opowiada tę historię?
Wydarzenia relacjonuje narrator trzecioosobowyOsoba opowiadająca, która nie bierze udziału w wydarzeniach i mówi o bohaterach w trzeciej osobie (on, oni).. Nie jest on postacią w tej historii i obserwuje wszystko z zewnątrz. Opowiada o Profesorze, Andrzeju, Władku i pingwinie Eleganciku jak ktoś, kto wszystko widzi.
Taki typ opowiadacza to narrator wszechwiedzący. Zna on myśli i uczucia bohaterów. Wie, co czuje Andrzej podczas budowania lodowej zagrody. Zna też plany Profesora pochylonego nad przyrządami naukowymi.
Narrator wszechwiedzący to taki, który wie o świecie przedstawionym absolutnie wszystko. Zna przeszłość, przyszłość oraz ukryte myśli wszystkich bohaterów.
Opowiadanie należy do epiki. To jeden z trzech rodzajów literackich (obok liryki i dramatu), w którym o wydarzeniach zawsze opowiada narrator.
Jak Centkiewiczowie piszą?
Styl opowiadania jest prosty, konkretny i bardzo obrazowy. Autorzy piszą tak, jakby sami stali obok i patrzyli na wydarzenia. Opisy przyrody są krótkie, ale precyzyjne. Czytelnik od razu czuje chłód lodu i słyszy jazgot kolonii ptaków.
Język zmienia się zależnie od sceny. Rozmowy bohaterów są żywe i naturalne. Z kolei opisy krajobrazu stają się spokojniejsze. To technika charakterystyczna dla reportażu literackiegoGatunek łączący prawdziwe fakty i dokumentalną dokładność z ciekawą, fabularną opowieścią..
Ważną cechą tej opowieści jest humor. Elegancik kradnie przedmioty, przeszkadza w pracy i wpycha się wszędzie. Narrator relacjonuje to z dużą sympatią. Pokazuje pingwina jak małego urwisa, którego cała ekipa badawcza bardzo lubi.