Motyw przyrody i zwierząt
Artykuł omawia motyw przyrody i zwierząt w opowiadaniu "Zaczarowana zagroda". Alina i Czesław Centkiewiczowie przedstawiają Antarktydę jako surowe, ale tętniące życiem miejsce. Tekst analizuje spryt pingwinów oraz trudną pracę badaczy w ekstremalnych warunkach.
Spis treści
Motyw w skrócie
W opowiadaniu Zaczarowana zagroda natura nie jest tylko tłem dla wydarzeń. AntarktydaKontynent położony na biegunie południowym, pokryty lodem i znany z ekstremalnie niskich temperatur. to pełnoprawny bohater tej historii. Środowisko naturalne aktywnie wpływa na plany ludzi.
Zwierzęta mają tu swoje charaktery, a surowy klimat dyktuje warunki pracy. Autorzy pokazują świat, w którym człowiek musi dostosować się do praw przyrody.
Jak motyw się przejawia?
Ucieczki z lodowej zagrody
Profesor, Andrzej i Władek budują ogrodzenie z brył lodu. Chcą z bliska obserwować stado pingwinów. Ptaki jednak nie zamierzają siedzieć w zamknięciu.
Kolejne osobniki sprytnie wymykają się na wolność. Badacze ciągle muszą szukać nowych sposobów na uszczelnienie muru.
Spryt Elegancika
Jeden z ptaków wyróżnia się wyjątkową inteligencją. Otrzymuje imię Elegancik. Pingwin ten udaje, że spokojnie spaceruje wzdłuż bariery.
Gdy tylko zauważa szczelinę, błyskawicznie ucieka. Jego upór robi ogromne wrażenie na całej ekipie badawczej.
Walka z surowym klimatem
Mróz, wiatr i lód utrudniają codzienną pracę. PolarnicyBadacz pracujący w strefach podbiegunowych, czyli w Arktyce lub na Antarktydzie. naprawiają zniszczone ogrodzenie gołymi, zmarzniętymi dłońmi.
Tylko w ten sposób mogą precyzyjnie układać lodowe bloki. Przyroda zmusza ich do ogromnego wysiłku i pokory.
Funkcja motywu
Przesłanie utworu mówi, że stosunek człowieka do natury powinien opierać się na szacunku. Ludzie są na biegunie tylko gośćmi. Prawdziwa nauka polega na uważnym obserwowaniu przyrody, a nie na jej brutalnym podporządkowywaniu.
W literaturze często ukazuje się potęgę natury, aby uświadomić czytelnikowi, że człowiek nie jest panem świata, lecz zaledwie jego częścią.
Zwierzęta mają naturalne prawo do wolności i własnej przestrzeni. Próba ich całkowitego ujarzmienia z góry skazana jest na niepowodzenie.