Basia Bzowska - charakterystyka

Wizytówka bohatera

• Imię i nazwisko: Basia Bzowska.
• Rola w utworze: tytułowa i główna bohaterkaNajważniejsza postać w książce, wokół której toczy się cała akcja..
• Wiek: na początku powieści ma zaledwie kilka lat, na końcu jest już nastolatką.
• Sytuacja rodzinna: wcześnie osierocona przez matkę. Jej ojciec zaginął podczas wyprawy. Wychowują ją przybrani rodzice: Stanisław i Stanisława Olszowscy.

Wygląd i cechy zewnętrzne

Jako mała dziewczynka Basia była bardzo uroczym i drobnym dzieckiem. Jej jasne włosy i bystre, ufne spojrzenie od razu przyciągały uwagę dorosłych. Z biegiem lat wyrosła na zgrabną i ładną nastolatkę. W przeciwieństwie do swoich szkolnych koleżanek, zupełnie nie dbała o modne stroje czy wyszukane fryzury. Jej twarz zawsze zdobił szczery uśmiech, który zjednywał jej ludzi.

Portret psychologiczny

Radosna i pełna życia

Osierocona Basia była bardzo żywym i ciekawym świata dzieckiem. Mimo ogromnej tragedii, jaka ją spotkała, potrafiła cieszyć się drobnymi rzeczami. Kiedy trafiła do domu pisarza Stanisława Olszowskiego, natychmiast ożywiła to ponure miejsce. Uporządkowane mieszkanie stało się dla niej wielkim placem zabaw. Szybko zdobyła serce gospodarza, jego służącego Michasia oraz żony dozorcy.

Dobra i opiekuńcza

Dziewczynkę cechowała ogromna dobroć serca. Zawsze dbała o swoich bliskich i pamiętała o ich potrzebach. Regularnie odwiedzała swoją babcię Tańską, zwierzając się jej z różnych tajemnic. Wiedziała, że te wizyty sprawiają staruszce wielką radość. Kiedy aktor Walicki ciężko zachorował, Basia była jego najważniejszym gościem. Mężczyzna wyznał przed śmiercią, że traktował ją jak własną córkę.

Odważna i ofiarna

Basia potrafiła zaryzykować własne zdrowie, aby pomóc innym. Udowodniła to podczas szkolnego przedstawienia. Kiedy wybuchł pożar, bez wahania rzuciła się na ratunek swojej koleżance Wandzie. Poparzyła sobie wtedy dłonie, ale uratowała dziewczynie życie. Wanda wcześniej bardzo jej dokuczała i nazywała ją „znajdą”. Ten bohaterski czyn i związany z nim wątekCiąg zdarzeń w książce skupiony wokół jednej postaci lub problemu. przyniósł Basi dozgonną przyjaźń uratowanej koleżanki.

Mądra i dojrzała

Jako nastolatka Basia mocno różniła się od swoich rówieśniczek. Nie interesowały jej szkolne plotki ani rywalizacja o względy chłopców. Zamiast tego wolała godzinami studiować atlasy geograficzne. Przejawiała w tej dziedzinie ogromny talent, co zachwycało profesora Somera. Kiedy dowiedziała się o wielkim spadku po francuskiej krewnej, od razu pomyślała o innych. Postanowiła przeznaczyć pieniądze na pomoc biednym sierotomDziecko, które w wyniku losowych zdarzeń straciło rodziców..

Ewolucja bohaterki

Na kartach powieści obserwujemy proces dorastania Basi. Z małej, zagubionej dziewczynki staje się ona silną kobietą, co pokazuje, że jest to bohaterka dynamicznaPostać, która zmienia swój charakter i zachowanie w trakcie trwania akcji.. Największy sprawdzian dojrzałości, a zarazem punkt kulminacyjnyMoment najwyższego napięcia w książce, po którym następuje rozwiązanie problemu. jej historii, przechodzi na samym końcu. Dowiaduje się wtedy, że jej zaginiony ojciec odnalazł się w Ameryce Południowej.

Mężczyzna stracił pamięć i przypominał dzikiego człowieka. Basia bez wahania pojechała do Francji, by się nim zaopiekować. Dziewczyna wykazała się ogromną cierpliwością. Przez kilka miesięcy samotnie opiekowała się wystraszonym Adamem Bzowskim. Cieszyła się z każdego postępu w leczeniu. To właśnie jej ciężka praca i miłość sprawiły, że ojciec wrócił do zdrowia.

Ocena postaci

Uważam, że Basia Bzowska to bardzo pozytywna i inspirująca postać. Jej losy udowadniają, że nawet po największych tragediach można odnaleźć w życiu szczęście. Podziwiam jej odwagę, bezinteresowność i ogromną siłę woli. Moim zdaniem to wspaniały wzór do naśladowania dla współczesnych nastolatków. Przypomina trochę Anię Shirley z powieści „Ania z Zielonego Wzgórza”. Obie dziewczynki pokazały, jak wielką moc ma uśmiech i dobre serce.