Streszczenia i opracowania lektur szkolnych klp klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
„Choć woda się porusza jak włosy Meduzy
I czarną paszczę źródła noc mityczna ziębi,
Cisza martwa usnęła u zmarłej przerębli,
Odeszły stąd boginie, zmarły Syrakuzy.”
W tej strofie podmiot daje czytelnikowi bardzo ważną, a zarazem zaskakującą informację interpretacyjną. Mimo iż wiersz został zatytułowany tak, że od razu kojarzy się z mitem o nimfie wodnej – Aretuzie, która uciekając przed zakochanym w niej Alfejosem, bogiem największej rzeki Peloponezu, przedostała się pod dnem morza na wyspę Ortygię, gdzie zmieniła się w źródło, to podmiot informuje, że utwór jest o czymś zupełnie innym. Pokazuje otoczenie źródła, jako przestrzeń odmitologizowaną. Istnieją jedynie skojarzenia natury wizualnej, podobieństwo falującej wody do wężowych włosów Meduzy oraz mityczność nocy. Panuje tu atmosfera całkowitej martwoty, kilkakrotnie wypowiedzianej w tej strofie. Tą strofę można również traktować, jako zakomunikowanie zawodu, jakiego doznaje przybysz, który pragnął u źródła spotkać się z bogami, znalazł się w miejscu martwym i opuszczonym. Pamiętajmy że w tradycji antycznej motyw źródła ma bogatą symbolikę, starożytni czcili źródła jak istoty żywe i boskie. Źródło to symbol boskiej wyroczni oraz poetyckiego natchnienia, źródło było wiązane z poznaniem i natchnieniem.

Między pierwszą a drugą strofą panuje rozdźwięk, pierwsza to obraz oczekiwany, wymarzony, druga realny. Ale w chwili rozczarowania, kiedy podmiot trwa obumarłej ciszy zaczyna się dziać coś niespodziewanego:
„I nagle w obumarłym i martwym eterze
Ton wysoki się zjawia, uparcie niezwiewny –
I źródło, i noc ciemną w posiadanie bierze –
Zauważmy, jak ważny jest w tym utworze komunikat o martwocie opisywanej przestrzeni oraz mitu z nią związanego. Można powiedzieć, że martwota podlega kilkakrotnej hiperbolizacji, jak na początku tej strofy: „w obumarłym i martwym”, czy w poprzedniej: „martwa usnęła u zmarłej”. Ta obumarła przestrzeń staje się jednak miejscem niezwykłego przeżycia, a ze względu na jego aspekt dźwiękowy, ciemność, cisza, martwota okazują się dla niego niezbędnym tłem. Istotny jest tu również „eter”, czyli hipotetyczny ośrodek, w którym miałyby się rozchodzić fale elektromagnetyczne, a więc również informacje, dźwięki. „Obumarły i martwy” eter może oznaczać przestrzeń wolną od jakichkolwiek przekazów, niezakłóconą niczym. Tak więc ton, który się pojawia wśród tej ciszy, przybiera charkter nagłego objawienia. Potwierdza to treść ostatniej strofy:


strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 - 

Polecasz ten artykuł?TAK NIEUdostępnij




dla: Kulturalna Polska klp.pl

  Dowiedz się więcej
1  Ikar - streszczenie
2  Erotyk - analiza i interpretacja



Streszczenia książek
Tagi: