Streszczenia i opracowania lektur szkolnych klp klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
12. Patriotyzm

Jan Paweł II wyjaśnia, jak w odniesieniu do pojęcia ojczyzny należy rozumieć patriotyzm. Pojęcie patriotyzmu wiąże się z czwartym przykazaniem Dekalogu: czcij ojca i matkę. Ojczyzna jest ojcowizną i dla każdego człowieka jest matką. Dziedzictwo duchowe jest nam przekazywane przez ojca i matkę. Patriotyzm należy rozumieć jako umiłowanie tego, co ojczyste: historii, tradycji, krajobrazu ojczystego, dzieł rodaków. Każde zagrożenie ojczyzny staje się próbą umiłowania. Ojczyzna jest dobrem wspólnym dla wszystkich obywateli i wielkim obowiązkiem. Ojczyzna jest rzeczywistością, w której służbie rozwinęły się z upływem czasu struktury społeczne, począwszy od tradycji plemiennych. Patriotyzm jest sposobem na utrzymanie własnej kultury narodowej i chroni przed niebezpieczeństwami, jakie niesie za sobą nacjonalizm. Jest także drogą do uporządkowanej miłości społecznej, ponieważ przyznaje wszystkim narodom takie samo prawo, jak własnemu.

13. Pojęcie narodu

Pomiędzy pojęciami ojczyzna i naród istnieje ścisła łączność znaczeniowa. Termin „naród” wywodzi się od słowa „ród”, które etymologicznie wiąże się ze słowem „rodzenie”. Jako naród należy rozumieć społeczność, która znajduje swą ojczyznę w określonym miejscu świata i wyróżnia się spośród innych indywidualną kulturą. Naród to społeczność naturalna, której nie można zastąpić niczym innym w dziejach ludzkości. Na gruncie narodu rodzi się państwo.

W- Piśmie Świętym można odnaleźć elementy prawdziwej teologii narodu. Stary Testament przedstawia genealogię duchową Izraela, który Bóg wybrał jako swój naród. Historia rodu Abrahama ukazuje sposób, w jaki droga do narodu wywodzi się od rodziny i rodu. Księga Rodzaju opisuje kolejne etapy rozwoju rodu Abrahama, który dał początek narodowi izraelskiemu. Dzieje Izraela mają również wymiar duchowy. Stwórca wybrał ten naród, by w nim i poprzez niego objawić się światu. Posłannictwo tego narodu polegało na tym, że miał się w nim narodzić Mesjasz. Tajemnica wcielenia, czyli człowieczeństwa Chrystusa, wprowadza w dzieje nowego Izraela, czyli Ludu Nowego Przymierza, do którego zostali powołani wszyscy ludzie. Lud Nowego Przymierza ma charakter uniwersalny, gdyż każdy naród ma prawo do obecności w nim.

14. Historia

O człowieku, narodach i całej rodzinie ludzkiej można powiedzieć, że mają charakter historyczny. Wyraża się to w zdolności obiektywizacji dziejów. Człowiek posiada zdolność refleksji nad własną historią i obiektywnego powiązania biegu zdarzeń. Zdolność tę można również odnieść w stosunku do rodziny, społeczeństwa i w szerszym znaczeniu – do narodu. Narody obdarzone zostały pamięcią dziejową, utrwaloną na piśmie. Dzieje narodów zawierają w sobie zapis eschatologiczny, który wskazuje, że mają one swój sens podobnie jak życie ludzkie. Każdy naród utrwala swoją historię w różnych przekazach i dokumentach, tworząc własną kulturę. W dziejach Polski momentem przełomowym było przyjęcie chrztu. Polska zaczęła wówczas istnieć historycznie, a tworzywem polskiego narodu stały się plemiona, które zjednoczyły się i zaczęły bytować jako naród polski.

15. Naród a kultura

Dla każdego wierzącego człowieka początki historii człowieka i ludzkiej kultury opisuje Księga Rodzaju. Bóg stworzył mężczyznę i niewiastę na swoje podobieństwo, pobłogosławił ich i nakazał, by zaludnili ziemię i uczynili ją sobie poddaną. W słowach Stwórcy: „Czyńcie sobie ziemię poddaną” można odnaleźć najbardziej kompletną definicję kultury ludzkiej. Poprzez odkrywanie ziemi człowiek miał realizować prawdę o sobie samym i o świecie. Misja człowieka przeszła ewolucję, a w czasach najnowszych znacząco przyspieszyła. Jednak i cywilizacja jest powiązana z rozwojem poznania prawdy o świecie, czyli nauki. Cywilizacja zyskuje więc wymiar poznawczy.

W kulturę człowieka już od zarania dziejów wpisany jest element piękna. Piękno wszechświata, stworzonego przez Boga, leży u podstaw kultury, wyrażanej w dziełach sztuki. Każdy naród posiada własne dzieła sztuki. Polacy początek wszystkiego, czym żyją, odnajdują w pieśni „Bogurodzica”, której tradycja Wojciechowa przetrwała przez szereg wieków. Inna pieśń Gaude Mater Polonia wiąże się z kultem świętego Stanisława. Te dwie tradycje, łacińska i polska, przenikały się wzajemnie. Kultura jest właściwym sposobem istnienia i bytowania człowieka, a naród istnieje z kultury i dla kultury. Kultura danego narodu wyraża suwerenność jego społeczeństwa. Tożsamość narodu wyraża się poprzez jego kulturę.

MYŚLĄC EUROPA… (Polska – Europa – Kościół)

16. Ojczyzna europejska


Ojciec Święty odpowiada na pytanie o odpowiedzialność Europy za losy świata. Polska jest częścią Europy. Początek cywilizacji narodów, ich kulturze dała ewangelizacja. Rozszerzanie się wiary na kontynencie sprzyjało tworzeniu się poszczególnych narodów europejskich, powiązanych wspólnym dziedzictwem wartości zakorzenionych w Ewangelii. Przybliżając wpływ ewangelizacji w kształtowaniu się Europy, nie można zapominać o wpływach świata klasycznego. Kościół przejął dziedzictwo kulturowe, które go poprzedzało, nadając mu nową formę i jednocześnie służąc rozwojowi kultur rodzimych i narodowych. Proces kształtowania się Europy chrześcijańskiej przebiegał przez całe pierwsze tysiąclecie. W tym samym czasie formowała się europejskość. Początek drugiego tysiąclecia przyniósł podział w życiu duchowym Europy. Zapoczątkowały go wystąpienia Marcina Lutra, Kalwina i Zwingli. Rozłam religijnego zjednoczenia pociągnął za sobą konsekwencje o charakterze politycznym, co wpłynęło na całą europejskość. W okresie oświecenia nastąpiło odrzucenie tajemnicy paschalnej, co otworzyło drogę do przyszłych wyniszczających doświadczeń zła.

17. Ewangelizacja Europy Środkowo-Wschodniej

Ewangelizacja Europy Środkowo-Wschodniej ma swoje źródła w Bizancjum i jej symbolami są święci Cyryl i Metody. Ewangelizacja Słowian rozpoczęła się na terenach dzisiejszej Bułgarii. Cyryl i Metody stworzyli pierwszy alfabet słowiański, który przyjął się na terenach słowiańskiego Wschodu. Apostołowie Słowian mieli również wpływ na ewangelizację terenów, znajdujących się na północ od Morza Czarnego. Ewangelizacja Europy Środkowo-Wschodniej wpisuje się w dzieje Europy i w pewnym stopniu ukazuje naturę samej europejskości. Po okresie wojen religijnych stopniowo sformułowano zasady wolności religijnej, które umożliwiały osobisty wybór wyznania i przynależności kościelnej. Z biegiem czasu różne wyznania chrześcijańskie zaczęły dążyć do porozumienia i współpracy. Wydarzeniem przełomowym w Kościele katolickim stał się II Sobór Watykański, podczas którego kościół zaangażował się w działalność ekumeniczną. Z upływem wieków ewangelizacja objęła tereny poza granicami Europy, a Europa stała się centrum ewangelizacji świata.

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 -  - 6 - 



Polecasz ten artykuł?TAK NIEUdostępnij


dla: Kulturalna Polska klp.pl

  Dowiedz się więcej
1  Pamięć i tożsamość - opracowanie



Streszczenia książek
Tagi: