Streszczenia i opracowania lektur szkolnych klp klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
a to jest inny głos niż ludzi głodnych płacz

zniża się wieczór świata tego
nozdrza wietrzą czerwony udój
z potopu gorącego
zapytamy się wzajem ktoś zacz

Ryk głodnych ludów jest skutkiem panującego zła, rozprzestrzeniającego się cierpienia oraz poczucia beznadziei. Może być odczytywany jako zwiastun bombardowania, albo głód zabijania, który budzi się w ludzkich sercach podczas zagrożenia. Może także być interpretowany jako głos ludzi głodnych, wystarczy tylko zmienić szyk oraz znaleźć synonim nacechowanego semantycznie ryku, przypominającego swym znaczeniem raczej odgłos zwierzęcia, aniżeli człowieka. Autor chciał pokazać tym zabiegiem, że podczas wojny człowiek ulegnie zezwierzęceniu, dehumanizacji, zatraci ludzkie odruchy, będzie kierował się całkiem innymi prawami, niż w czasie pokoju. Jak się niestety okazało, miał rację…wystarczy przeczytać obozowe wspomnienia Tadeusza Borowskiego.




Czechowicz postrzega wojnę w perspektywie końca świata, upatrując w niej przyczynę upadku cywilizacji oraz zaniku ludzkich odruchów. Pisze, że zniża się wieczór świata tego, zapowiadające jednocześnie koniec humanizmu i nastanie zwierzęcego ryku. Słowa nozdrza wietrzą czerwony udój zdają się portretować człowieka idącego a rzeź, niczym zwierzę. Podobną drogę do obozowych „rzezi”, czyli komór gazowych, opisał wspominany już Borowski. Czechowicz przewidział więc, co się stanie. Zdawał sobie sprawę, że wojenna rzeczywistość spowoduje, że matki wyrzekną się swoich dzieci w drodze do „łaźni”, a ludzie będą gotowi zabić za możliwość przejścia do innej kolejki.

Pod koniec czwartej zwrotki padają słowa o potopie: z potopu gorącego / zapytamy się wzajem ktoś zacz. Oznaczają porównanie ludzi idących na śmierć, ściśniętych w jednej kolejce, spoconych, przestraszonych do potopu – symbolu zagłady, a także charakteryzują wojnę jako czas zastanawiania się, kto w sąsiedztwie, rodzinie jest przyjacielem, a kto wrogiem.

Piąta zwrotka ujawnia podmiot liryczny. Czterokrotnie dosłownie pojawia się „ja” mówiące, a kilka razy zdradza swoją obecność poprzez użycie czasowników w pierwszej osobie liczby pojedynczej:


strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 - 

Polecasz ten artykuł?TAK NIEUdostępnij


dla: Kulturalna Polska klp.pl

  Dowiedz się więcej
1  Sam - analiza i interpretacja
2  Józef Czechowicz – biografia
3  Ze wsi - analiza i interpretacja



Streszczenia książek
Tagi: