Streszczenia i opracowania lektur szkolnych klp klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Do świata literatury, także dziecięcej w ostatnich latach wkroczyły czary i magia. Wystarczy wspomnieć choćby postać Harego Pottera czy „Opowieści z Narnii”. Jedną z powieści, która realizuje ten nurt jest „Dziewczynka z Szóstego Księżyca” włoskiej powieściopisarki - Moony Witcher.

Wspomniany utwór zapowiada całą serię opowieści o przygodach dziesięcioletniej Niny oraz jej przyjaciół. Dziewczynka, wnuczka wybitnego alchemika – dziadka Michaiła – musi przejąć po jego nagłej śmierci jego obowiązki i zawalczyć o uratowanie Szóstego Księżyca, czyli Xorax. Musi stawić czoło złemu hrabiemu Karkowi Ca’ d’Oro oraz jego sługom, wśród których znajdują się androidy. Jedynie dzięki sprytowi, odwadze i inteligencji oraz pomocy młodych przyjaciół Ninie udaje się powstrzymać złego czarownika.


Utwór miesza rzeczywistość ze światem pozaziemskim, alchemią, magią i dziecięcą wyobraźnią. Autorka tworzy zupełnie nową rzeczywistość Szóstego Księżyca, nadaje jej prawa i zasiedla ją. Powieść stanowi niepowtarzalną podróż w świat licznych przygód i dziecięcej fantazji.

Główne wątki Dziewczynki z Szóstego Księżyca


Głównym wątkiem powieści „Dziewczynka z Szóstego Księżyca” jest walka dziesięcioletniej dziewczynki – Niny o uratowanie planety Xorax, czyli Szóstego Księżyca. Mała alchemiczka, podobnie jak jej dziadek Misza ma małe znamię na prawej dłoni, które rośnie i staje się czarne w chwilach niebezpieczeństwa. Po śmierci dziadka Nina zostaje jego spadkobierczynią.

Za sprawą magicznych przedmiotów dostaje się do laboratorium w rodzinnej willi „Espasia”, a następnie poznaje Acqueo Profundis – miejsce gdzie można uprawiać magię z Szóstego Księżyca. Dowiaduje się, że zły hrabia Karkon pragnie zniszczyć Xorax, niszcząc na Ziemi dziecięce fantazje. Dziewczynka musi mu stawić czoła w Wenecji (ratując psa, wyprawiając się po kopię Jambiru, odbierając mu Kamienny Kielich), jak i w starożytnym świecie Wyspy Wielkanocnej, gdzie przywraca posągom moai możliwość przesyłania dziecięcych fantazji na Xorax.

Dzięki pomocy przyjaciół udaje jej się wypełnić misję. Dodatkowo uwalnia swą ciotkę Andorę, którą uwięził Karkon, zastępując mściwym Androidem, a także ratuje przed zniszczeniem Wenecję odzyskując Kamienny Kielich – część posągu Skrzydlatego Lwa św. Marka, który jest symbolem miasta.

Pobocznym wątkiem są losy małej Niny. Wychowuje się w Madrycie u dwóch ciotek Andory i Carmen – sióstr swojej babci Espasii. Jej rodzice pracują w moskiewskim instytucie poszukując pozaziemskich cywilizacji. Po śmierci ukochanego dziadka Miszy dziewczynka przenosi się do Wenecji do rodzinnej wilii, którą odziedziczyła. Tam zajmuje się nią przyjaciółka dziadków i dawna niania Luba. Dziewczynka z sukcesem zdaje egzaminy do szkoły, do której ma zacząć uczęszczać w Wenecji. Tęskni za rodzicami, a jej pocieszycielami są ukochane zwierzaki – kot Platon i pies Adonis.

Innym wątkiem jest żądza władzy i zapanowania nad Wszechświatem diabolicznego hrabiego Karkona Ca’ d’Oro. Mieszka on w Wenecji i prowadzi sierociniec, jednak tak naprawdę zamieszkują go złe androidy – roboty gotowe wypełnić każde zadanie dla niego.

Karkon walczy i wygrywa z dziadkiem Niny – Michaiłem, jednak w starciu z dziećmi staje się bezradny. Jest gotowy posunąć się do wszystkiego, używa czarnej magii, dręczy i torturuje zwierzęta, niszczy przeciwników. Gotów jest zatopić Wenecję, by zniszczyć siłę dobrej magii. Na przeszkodzie staje mu Nina i jej czwórka przyjaciół, którzy dzięki wierze w dobro, odwadze i uporowi pokonują z lego maga i wysyłają go w morską otchłań.

Czas i miejsce akcji Dziewczynki z Szóstego Księżyca


Akcja rozpoczyna się w Madrycie, stolicy Hiszpanii, gdzie Nina mieszka z dwoma ciotkami – Adorą i Carmen. Stamtąd samolotem udaje się na lotnisko Marco Polo w Wenecji. Zamieszkuje w domu swoich dziadków – w wilii „Espasia” położonej na wysepce Giudecca. Giudecca to grupa wysp połączonych ze sobą, położona na południe od historycznego centrum Wenecji w Północnych Włoszech. Leży naprzeciw dzielnicy Dorsoduro, od której oddziela ją kanał - Canale della Giudecca.

Willa była przestronnym pałacem mieszczącym wiele uroczych sal, m. in. Salę Pomarańczową (miejsce spożywania uroczystych posiłków), czy Salę Różanego Zakątka, Salę Kominkową i Salę Dożów. Najbardziej tajemniczymi pomieszczeniami są laboratorium dziadka, do którego wejść można za pomocą szklanej kuli oraz ukryte głęboko pod wodą laboratorium magii z Szóstego Księżyca, do którego dociera się tunelem i kolejką - Acqueo Profundis. Nieopodal willi „Espasia” znajduje się szkoła, do której ma zacząć uczęszczać Nina.

W Wenecji przy placu Świętego Marka znajduje się willa Karkona, w której rzekomo prowadzi on sierociniec, a tak naprawdę ma alchemiczne laboratorium i Pokój Magii. Jego podopieczni to androidy. Ponadto realną miejscowością jest w powieści Toledo, gdzie na zamku na obrzeżach tego hiszpańskiego miasta przetrzymywana jest w niewoli ciotka Andora.

Miejscem, które istnieje, jednak Nina z kolegami udaje się do niego w czasach starożytnych jest Wyspa Wielkanocna. Stoi na niej wiele tajemniczych posągów moai, których wzrok skierowany jest w niebo. Wyspa Wielkanocna znajduje się na południowym Oceanie Spokojnym i znana jest przede wszystkim ze znajdujących się na niej wielkich kamiennych posągów przedstawiających głowy – moai.

Miejscem pozaziemskim, należącym do świata fantazji jest Xorax - szósty księżyc trzeciego słońca systemu Archemidycznego. Na księżycu, zamieszkiwanym przez Xoraxan Nina zobaczyła piękny spektakl trzech słońc i pięciu księżyców. Grawitacja nie istniała, za to zobaczyć można było specyficzne rośliny i zwierzęta księżyca, wzgórza zbudowane z kamieni szlachetnych oraz las „Koranna”. Najważniejszym miejscem było Mirabilis Fantasio – ogromne laboratorium alchemiczne, gdzie pracowali Xoraxjenie i Dobrzy Magowie, które przypominało wielki szklany zamek. Symbolika przy wejściu związana była z zamierzchłymi cywilizacjami zamieszkującymi Wszechświat.

Główna, realna akcja rozgrywa się w czasach współczesnych – istnieją komputery, samoloty, roboty. Akcja rozpoczyna się 30 maja, 2 czerwca umiera dziadek Niny, zaś 3 czerwca Nina leci do Wenecji. Tam oficjalnie uczy się do egzaminów, a tak naprawdę usiłuje ratować Xorax. Dzień egzaminów przypada na 2 lipca, więc akcja powieści trwa około miesiąca.

Poza czasem rzeczywistym możemy mówić o czasie kosmicznym, kiedy Nina przenosi się na Szósty Księżyc. Na Ziemi wówczas czas nie płynie i dziewczynka wraca o tej samej godzinie, o której wyleciała. Istnieje także czas przeszłości – dzieci przenoszą się za sprawą magii do starożytności na Wyspę Wielkanocną oraz czas przyszłości – gdy Nina z przyjaciółmi przenoszą się do Toledo, by odnaleźć uwięzioną ciotkę Andorę.

Kompozycja, narracja i język Dziewczynki z Szóstego Księżyca


Powieść Moony Witcher „Dziewczynka z Szóstego Księżyca” składa się z czternastu tytułowanych rozdziałów. Każdy z nich zapowiada przygody, jekie spotykają główną bohaterkę Ninę. Nieraz brzmią one tajemniczo i niezrozumiale. Zawiązanie akcji następuje z chwilą śmierci dziadka Niny, gdy jako jego spadkobierczyni przenosi się do willi „Espasia” i zaczyna walkę ze złym Karkonem. Momentów kulminacyjnych jest kilka – wiążą się one zawsze z pojedynkami Niny i jej przyjaciół z Karkonem i jego sługami. Ostatecznie Nina wygrywa, a zły hrabia ginie w odmętach morza – to moment rozwiązania akcji.

Akcja biegnie wartko, często następują nieoczekiwane zwroty akcji. Mamy także do czynienia z wyprzedzaniem akcji np.:
„W tym czasie Andora właśnie wsiadała do samolotu, który zabierał ją z Madrytu do Wenecji. […] Tego czerwcowego popołudnia Nina w najczarniejszych myślach nie spodziewałaby się przybycia ciotki i wszystkiego, co się potem wydarzy.”
Autorka łączy świat rzeczywisty – czyli współczesność Hiszpanii i Włoch (Madryt, Toledo, Wenecja) ze światem fantastycznym – wprowadza poruszanie się w czasie (do starożytności, ale i w przyszłość), konstruuje świat pozaziemskiej cywilizacji Szóstego Księżyca.

Narracja prowadzona jest w trzeciej osobie. Narrator jest wszechwiedzący – opisuje przygody bohaterów, zna ich myśli, nadzieje i obawy. Wie także o ich przeszłości (historia rodziny Niny). Język powieści jest prosty, przystosowany do młodego czytelnika. Wyjątkiem są magiczne określenia pewnych miejsc i magicznych przedmiotów (Taldom Lux, Pandemon Mortialis, Acqueo Profundis, Mirabilis Fantasio), które przypominają łacinę i nieraz sprawiają trudność. Ciekawe są także neologizmy, które odnoszą się do kolorów oraz nazw zwierząt i roślin na Szóstym Księżycu (Pąpuś Mydlink, Gugi, fausta, ohydia). Pisarka tworzy też działający na wyobraźnie alfabet Szóstego Księżyca, który przy dobrej woli da się przez czytelnika odczytać.

Mapa serwisu: