Kwiat kalafiora - wyjaśnienie tytułu
Tytuł powieści Małgorzaty Musierowicz zaskakuje, ponieważ kojarzy się z książką kucharską, a nie literaturą młodzieżową. Wyjaśnienie tego sformułowania pojawia się dopiero pod koniec książki podczas rozmów Gabrysi Borejko z Januszem Pyziakiem. Początkowa obelga zamienia się z czasem w piękny komplement dotyczący bogatego wnętrza głównej bohaterki.
Autor: Redakcja klp.pl
Czas czytania: 2 min
Spis treści
Zaskakująca nazwa powieści
Tytuł powieści Małgorzaty Musierowicz budzi spore zdziwienie. Sformułowanie „Kwiat kalafiora” kojarzy się raczej z przepisem kulinarnym. Zupełnie nie pasuje do typowej książki dla młodzieży.
„Kwiat kalafiora” to trzecia część Jeżycjady. Jest to popularny cykl powieści dla młodzieży, których akcja toczy się w poznańskiej dzielnicy Jeżyce.
Taka nazwa nie zdradza fabuły i trzyma czytelnika w niepewności. Znaczenie tytułu poznajemy dopiero pod koniec lektury. Słowo to pada podczas ostrej kłótni Gabrysi Borejko z Januszem Pyziakiem.
Kalafior jako złośliwa obelga
Podczas sprzeczki chłopak oskarża dziewczynę o chłód i brak uczuć. Wymiana zdań wygląda następująco:
– Tylko nie to, Pyziak, nie jestem żadnym kwiatuszkiem.
– O w istocie – rzekł Pyziak – Kwiatuszkiem to ty nie jesteś (...) Nie – rzekł mściwie – Przypominasz mi raczej coś z warzyw. O, kalafior, stara. Kalafior. Jesteś tak pozbawiona wdzięku i romantyzmu jak on. Jesteś wcieloną prozą życia.
Gabrysia odrzuca zaloty Janusza. Podejrzewa, że chłopak podrywa ją dla żartu, tak jak inne dziewczyny. Pyziak w złości porównuje ją do zwykłego warzywa.
Kalafior symbolizuje tu nudną prozę życiaCodzienne, zwykłe i często nudne obowiązki, pozbawione romantyzmu.. Dziewczyna wydaje się chłopakowi zbyt przyziemna i niedostępna.
Od warzywa do pięknego komplementu
Temat warzywa wraca w kolejnej rozmowie bohaterów pod koniec powieści. Tym razem Janusz całkowicie zmienia swoje nastawienie do dziewczyny.
Chciałem ci powiedzieć, że kalafior też jest kwiatem. Właśnie wyczytałem to w encyklopedii przyrodniczej. Nie dość tego. Życie bez kalafiora jest praktycznie niemożliwe. Zawiera on nieprawdopodobną ilość soli mineralnych, wapnia i witamin. Nie sposób odżywiać się przez całe życie kwiatami. Zresztą, czymże byłaby róża, gdyby miała woń kapusty.
To nietypowe porównanie staje się pięknym komplementem. Kalafior jest niezwykle wartościowy i potrzebny do życia. Dokładnie taka sama jest osobowość Gabrysi.
Dziewczyna ma bogate wnętrze i można na niej polegać w trudnych chwilach. Rodzące się uczucie między tą dwójką to główny wątekCiąg zdarzeń w utworze literackim skupiony wokół jednej postaci lub sprawy. powieści. Właśnie dlatego autorka umieściła to wyznanie w tytule książki.