Medaliony - streszczenie krótkie i szczegółowe

Streszczenie w pigułce

Narratorka wysłuchuje zeznań świadków i ofiar II wojny światowej. W gdańskim instytucie odkrywa ślady produkcji mydła z ludzkiego tłuszczu przez profesora Spannera. Następnie poznaje starszą kobietę, która przeżyła koszmar więzień i obozów, gdzie skrajny głód zmuszał więźniarki do kanibalizmu. Kolejna relacja pochodzi od kobiety cmentarnej, obserwującej zza muru zagładę warszawskiego getta i samobójcze skoki płonących ludzi. Wstrząsająca jest historia bezimiennej uciekinierki z transportu, leżącej przy torach kolejowych, którą z litości dobija młody chłopak.

Dwojra Zielona opowiada o ukrywaniu się, utracie oka i wyrywaniu własnych złotych zębów, by kupić chleb w obozie pracy. Inna ocalała wspomina mordercze stójki na obozowej łące, gdzie wycieńczone Greczynki śpiewały hebrajski hymn. Z kolei Michał P. relacjonuje pracę przy zakopywaniu ciał ofiar mordowanych w samochodach gazowych, gdzie pewnego dnia rozpoznał zwłoki własnej żony i dzieci. Książkę zamyka obraz obozu w Oświęcimiu, w którym najmłodsi więźniowie, świadomi nadchodzącej śmierci, bawili się w palenie Żydów. Zbrodnie hitlerowskie ukazują systemową eksterminację, w której człowiek stał się jedynie surowcem.

Streszczenie szczegółowe

Profesor Spanner

W maju 1945 roku członkowie Głównej Komisji Badań Zbrodni NiemieckichInstytucja państwowa powołana w 1945 r. do badania i dokumentowania zbrodni hitlerowskich na ziemiach polskich. wizytują Instytut AnatomicznyPlacówka medyczna w Gdańsku, w której w czasie wojny prowadzono zbrodnicze eksperymenty na zwłokach.. Towarzyszą im dwaj niemieccy profesorowie. W piwnicach budynku odkrywają makabryczny widok: ogromne kadzie wypełnione doskonale zachowanymi ludzkimi ciałamisymbol okrucieństwa oraz basen z odciętymi głowami. W niewielkim budynku z czerwonej cegły znajduje się kocioł do gotowania ludzkich torsów odartych ze skóry. W oszklonych szafkach leżą spreparowane płaty skóry, a na stole – kawałki białego mydła i foremkisymbol dehumanizacji.

Komisja przesłuchuje młodego preparatoraPracownik laboratorium zajmujący się przygotowywaniem preparatów biologicznych lub anatomicznych.. Mężczyzna zeznaje, że od 1943 roku profesor Spanner produkował mydło z ludzkiego tłuszczu. Ciała sprowadzano z więzień i zakładów dla obłąkanych. Świadek przyznaje, że sam używał tego mydła do prania, bo dobrze się pieniło. Nie widzi w swoim postępowaniu niczego złego, podsumowując z podziwem:

W Niemczech, można powiedzieć, ludzie umieją coś zrobić z niczego...motyw odczłowieczenia

Po południu zeznają niemieccy lekarze, dawni koledzy Spannera. Twierdzą, że nie wiedzieli o produkcji, ale uważają ją za możliwą. Jeden tłumaczy to dyscypliną partyjną profesora, drugi – tragicznym brakiem tłuszczów w wojennej gospodarce Rzeszy.

Dno

Przed narratorką siedzi starsza, siwa kobieta. Straciła męża w obozie w Pruszkowie, a dwoje jej dzieci zaginęło bez wieści. Opowiada o koszmarze więzienia na PawiakuGłówne więzienie śledcze Gestapo w Warszawie, miejsce brutalnych tortur i egzekucji., gdzie znosiła brutalne bicie po głowie podczas przesłuchań. Z pakameryNiewielkie pomieszczenie gospodarcze lub magazynowe, w więzieniach często używane jako prowizoryczna kostnica. wynoszono trupy z wnętrznościami wyjedzonymi przez szczury.

Później trafiła do obozu w RavensbrückNajwiększy niemiecki obóz koncentracyjny dla kobiet, znany ze zbrodniczych eksperymentów medycznych., a stamtąd do fabryki amunicji. Kobiety pracowały tam po dwanaście godzin dziennie. Za niewyrobienie normy zamykano je w piwnicach pełnych rozkładających się ciał. Skrajny głód zmuszał ukarane więźniarki do aktów kanibalizmu.motyw cierpienia Kobieta wspomina też sam transport w zaplombowanych wagonach. Gdy niemiecki oficer usłyszał nieludzkie wycie i kazał otworzyć drzwi, przeląkł się widoku uduszonych i oszalałych z pragnienia więźniarek.

Kobieta cmentarna

Akcja przenosi się na cmentarz sąsiadujący z murem warszawskiego gettaZamknięta dzielnica mieszkaniowa utworzona przez hitlerowców dla ludności żydowskiej, będąca etapem przed eksterminacją.. Pracująca tam kobieta opowiada o grobie młodej dziewczyny. Jej mąż zażądał ekshumacjiWydobycie zwłok z grobu w celu przeprowadzenia oględzin sądowo-lekarskich., by udowodnić błąd lekarzy, a ostatecznie sam popełnił samobójstwo i spoczął w tej samej mogile.

Kobieta cmentarna jest naocznym świadkiem likwidacji getta. Codziennie słyszy krzyki mordowanych i widzi ludzi wyskakujących z płonących kamienic. Opisuje matki wyrzucające zawinięte w koce dzieci, by uchronić je przed spaleniem żywcem. Mimo tego wstrząsającego sąsiedztwa, kobieta powtarza zasłyszaną z niemieckiej propagandy opinię, że Żydzi nienawidzą Polaków i po wojnie wszystkich wymordują.

Przy torze kolejowym

W pobliżu lasu leży ranna, wycieńczona uciekinierka z transportu. Obok niej znajdują się zwłoki jej męża. Od rana gromadzą się wokół niej gapie, ale strach przed niemieckimi represjami paraliżuje wszystkich. Nikt nie udziela jej realnej pomocy. Młody chłopak kupuje jej wódkę i papierosy, by mogła się odurzyć. Jakaś staruszka ukradkiem stawia kubek mleka.

Kobieta wie, że umiera. Gdy pojawiają się dwaj granatowi policjanci, błaga ich o śmierć. Funkcjonariusze wahają się. Wtedy młody chłopak, ten sam, który przyniósł alkohol, wyrywa im pistolet i strzela do rannej. Tłum jest zszokowany – człowiek okazujący jej wcześniej największe współczucie, ostatecznie dobija ją jak zwierzę.

Dwojra Zielona

Narratorka spotyka w sklepie trzydziestopięcioletnią Żydówkę, Dwojrę Zieloną. Kobieta wygląda na znacznie starszą – nie ma oka ani zębów. W 1939 roku straciła cały dobytek w Warszawie, a jej mąż zginął pod koniec wojny.

Dwojra opowiada o ukrywaniu się na strychach w Janowie Podlaskim, gdzie przez cztery tygodnie żywiła się tylko surową cebulą i kaszą. Oko straciła w Nowy Rok 1943, gdy pijani Niemcy urządzili sobie strzelaninę dla zabawy. Trafiła do obozu na MajdankuNiemiecki obóz koncentracyjny i jeniecki w Lublinie, miejsce masowej zagłady Żydów i Polaków., a potem do fabryki amunicji w Skarżysku-KamiennejMiasto, w którym znajdował się obóz pracy przymusowej przy zakładach zbrojeniowych HASAG.. Aby przetrwać morderczą pracę i głód, wyrywała sobie złote zęby i wymieniała je na chleb. Przeżyła tylko dzięki ogromnej determinacji – chciała przetrwać, by dać świadectwo prawdzie.motyw świadectwa

Wiza

Do narratorki przychodzi kobieta wciąż nosząca obozowy pasiak. Na początku wojny przeszła na katolicyzm i zdobyła polskie dokumenty, co pozwoliło jej przetrwać obóz jako Polka. Opowiada o pracy w kuchni i o tym, jak uratowała gniazdo myszy przed kotem, choć przyznaje, że czuła przy tym okrutną ciekawość, podobną do tej, jaką odczuwał gestapowiecFunkcjonariusz Tajnej Policji Państwowej (Gestapo) w nazistowskich Niemczech, znanej z bezwzględnego terroru..

Kobieta wyjaśnia pojęcie wizyW żargonie obozowym: karna zbiórka na łące, polegająca na wielogodzinnym staniu bez jedzenia i odpoczynku.. Była to łąka pod lasem, na której więźniarki za karę musiały stać przez cały dzień, niezależnie od pogody. Widziała tam wycieńczone kobiety z całej Europy, tulące się do siebie z zimna. Największe wrażenie zrobiły na niej Greczynki, które resztkami sił śpiewały po hebrajsku hymn narodowy. Następnego dnia wszystkie zginęły w selekcji.

Człowiek jest mocny

W ChełmniePierwszy niemiecki obóz zagłady, w którym masowo mordowano ludzi przy użyciu gazu spalinowego. znajdował się pałac, do którego przywożono ludzi pod pretekstem kąpieli. W rzeczywistości ofiary pędzono do samochodów gazowychSpecjalnie przebudowane ciężarówki, do których wnętrza wpuszczano spaliny, by dusić przewożonych ludzi.. Opowiada o tym Michał P., młody Żyd zmuszony do pracy przy grzebaniu zwłok w pobliskim lesie.

Pewnego dnia Michał rozpoznał w wyrzucanych z ciężarówki ciałach własną żonę i dwójkę dzieci. Zrozpaczony położył się obok nich, błagając o śmierć, ale Niemiec skatował go i zagonił z powrotem do pracy. Przed samobójstwem powstrzymał go pobożny współwięzień. Michał ostatecznie wyskoczył z jadącego samochodu i dzięki pomocy polskiego chłopa uciekł do Grabowca. Komisja wizytuje teren zniszczonego obozu, gdzie z ziemi wciąż wystają drobne ludzkie kostki.

Dorośli i dzieci w Oświęcimiu

Ostatnie opowiadanie to gorzka refleksja nad systemem zagłady. Faszyzm zamienił człowieka w surowiec przemysłowynawiązanie do filozofii totalitaryzmu, podporządkowując śmierć milionów ekonomii państwa.

Najbardziej wstrząsający jest los dzieci w OświęcimiuNajwiększy niemiecki obóz koncentracyjny i ośrodek zagłady, symbol Holocaustu.. Mali więźniowie doskonale wiedzieli, że czeka ich śmierć w komorach gazowychSpecjalne pomieszczenia w obozach zagłady, w których masowo mordowano ludzi przy użyciu trującego gazu (Cyklon B).. Podczas selekcjiProces segregacji więźniów po przybyciu do obozu; słabych i chorych natychmiast kierowano na śmierć. musieli przechodzić pod prętem zawieszonym na wysokości 120 centymetrów. Dzieci stawały na palcach, by wydać się wyższymi i ocalić życie. Doktor Epstein wspomina dwoje maluchów bawiących się w piasku. Zapytane, co robią, odpowiedziały z przerażającą obojętnością, że bawią się w palenie Żydów.