Opium w rosole - streszczenie w pigułce
Akcja powieści skupia się wokół losów sześcioletniej Aurelii, która pod pseudonimem Genowefa szuka ciepła i obiadu w domach obcych ludzi. Historia kończy się szczęśliwie, gdy zapracowana matka dziewczynki dostrzega swoje błędy i postanawia odbudować więź z córką. Głównym motywem utworu jest potrzeba miłości, bliskości oraz trudności w relacjach między rodzicami a dziećmi.
Chcesz częściej widzieć treści klp.pl w Google? Dodaj nas do ulubionych źródeł, otwiera się w nowym oknieSpis treści
Akcja rozpoczyna się w niedzielę 30 stycznia 1983 roku. Osiemnastoletni Maciej Ogorzałka ma wrażenie, że od dłuższego czasu śledzi go mała, sześcioletnia dziewczynka. Tego samego dnia podczas obiadu u państwa Lewandowskich pojawia się nieznajoma kilkulatka, która przedstawia się jako Genowefa.
Rodzina gościnnie zaprasza ją na posiłek. Po jedzeniu Sławek Lewandowski odprowadza małą do domu. W bramie chłopak spotyka Idę Borejko i wyznaje jej miłość.
Akcja powieści toczy się w 1983 roku, czyli w okresie stanu wojennego w Polsce. Życie codzienne było wtedy trudne, brakowało podstawowych produktów, a ludzie musieli radzić sobie w szarej rzeczywistości.
W tym czasie Maciek spotyka na ulicy piękną nieznajomą. Zauważa, że dziewczyna kupuje bilety do Opery, więc postanawia zrobić to samo. Kiedy wraca do domu, czeka tam na niego Kreska, czyli Janina Krechowicz.
Dziewczyna jest wnuczką profesora Dmuchawca i przychodzi do Maćka na korepetycjeDodatkowe, prywatne lekcje pomagające w nauce trudnego przedmiotu.. Chłopak proponuje jej wspólne wyjście do Opery. Piękna nieznajoma okazuje się zalotną i bardzo próżną Matyldą Stągiewką.
W jej bogatym domu niespodziewanie zjawia się mała Genowefa. Matylda wpada na pomysł, by zabrać dziewczynkę ze sobą do Opery. Na miejscu Kreska zaskakuje Maćka bardzo eleganckim strojem.
Niestety, w przerwie spektaklu chłopak jest tak oczarowany Matyldą, że zupełnie zapomina o Jance. Kreska musi zająć się małą Genowefą. Dziewczynkę zamiast sztuki interesuje głównie błyszcząca łysina dyrygenta.
Po głośnej psocie Kreska i Genowefa muszą opuścić budynek. Następnego dnia Genowefa puka do drzwi rodziny Borejków. W domu są pani Borejko, Ida, Patrycja, Natalia oraz najstarsza Gabrysia z małym dzieckiem.
„Opium w rosole” to piąta część cyklu powieściowego „Jeżycjada” autorstwa Małgorzaty Musierowicz. Nazwa pochodzi od poznańskiej dzielnicy Jeżyce, gdzie mieszkają główni bohaterowie.
Dziewczynka zostaje bardzo ciepło przyjęta. Mąż Gabrysi wyjechał do Australii, by zarabiać na życie, przez co kobieta jest samotna. Kreska czuje się odrzucona i nieszczęśliwa.
Idzie do domu Borejków, gdzie wypłakuje się Gabrysi. Tam na szyję rzuca się jej Genowefa. Janka ma odprowadzić małą do domu, ale po drodze wstępują na deser do HorteksuPopularna w czasach PRL-u sieć kawiarni i lodziarni, serwująca desery..
Przypadkowo spotykają tam Maćka i Matyldę. Zrozpaczona Kreska natychmiast ucieka. Tym razem Genowefa wprasza się na obiad do Piotra Ogorzałki, starszego brata Maćka.
Dziewczynka wciąż zmyśla informacje na swój temat. Piotr żali się małej, że jest bankrutemOsoba, która straciła wszystkie swoje pieniądze i nie ma z czego oddać długów.. Kiedy mężczyzna zasypia, Genowefa cicho wychodzi.
Maciek pożycza od brata eleganckie ubrania i idzie na randkę z Matyldą. Szybko zauważa, że nie mają o czym rozmawiać. Mimo to uroda dziewczyny wciąż robi na nim wielkie wrażenie.
Dziadek Kreski, profesor Dmuchawiec, choruje na anginęOstra choroba zakaźna gardła i migdałków, objawiająca się silnym bólem i gorączką.. Janka jest przygnębiona. Nie lubi swojej nowej szkoły ani surowej wychowawczyni, Ewy Jedwabińskiej.
Nauczycielka matematyki nie potrafi zapanować nad klasą. Najbardziej denerwuje ją niezależność Kreski oraz zachowanie Jacka Lelujka, klasowego buntownika. Zaspanego profesora Dmuchawca budzi mała Genowefa, którą wpuściła Gabrysia.
Niedługo potem chorego odwiedza Ewa Jedwabińska, jego dawna uczennica. Kobieta ma problemy z nawiązaniem kontaktu z dawnym nauczycielem. Kiedy Kreska wraca do domu, opowiada dziadkowi o szkolnych kłopotach wychowawczyni.
Dziadek prosi wnuczkę o wyrozumiałość. Maciek zaprasza Matyldę do swojego mieszkania. Wystrój nie robi na niej dobrego wrażenia. Ich pocałunek niespodziewanie przerywa Genowefa.
Matylda wychodzi, a Maciek wreszcie rozumie, że dziewczyna tylko wodziła go za nos. Ewę Jedwabińską na lekcjach zastępuje praktykantStudent lub początkujący nauczyciel, który uczy się zawodu w szkole.. Klasa jest zachwycona.
W drodze do domu Kreska i Jacek spotykają Maćka. Chłopak zaprasza Jankę na korepetycje. Tymczasem Jedwabińska idzie do rodziców Lelujka i skarży się na jego zachowanie.
Genowefa odwiedza Lewandowskich, ale trafia na zły nastrój. Sławek ma problemy, a jego ojciec nie chce słyszeć o ślubie syna. Dziewczynkę zabiera do siebie Maciek.
Chłopak martwi się, dlaczego Kreska nie przyszła na lekcję. Idzie do jej domu i dowiaduje się, że profesora Dmuchawca zabrało pogotowie. Próbuje przytulić płaczącą Jankę, ale ona go odpycha.
Okazuje się, że Genowefa to tak naprawdę Aurelia Jedwabińska, córka surowej matematyczki. Dziewczynka wraca do domu na kolację z opiekunką, ale nie może nic przełknąć.
Matka jest na nią wściekła i mocno na nią krzyczy. Jedynym pocieszeniem Aurelii jest stary, pluszowy Piesek. Stan zdrowia dziadka Kreski powoli się poprawia.
W szkole uczniowie znów buntują się przeciwko Jedwabińskiej. Maciek jedzie tramwajem i przypadkowo słyszy rozmowę Matyldy. Dziewczyna chwali się koleżance, że Maciek je jej z ręki.
Kreska i Lelujek odwiedzają dziadka w szpitalu. Janka przekonuje kolegę, że ich nauczycielka w głębi duszy nie jest zła. Wieczorem Kreska spotyka Aurelię i zaprasza ją na racuszki.
Potem razem z Maćkiem odprowadzają małą do domu. Maciek wyznaje Jance miłość. Dziewczyna odrzuca go, mówiąc, że nie interesuje jej tombakStop miedzi z cynkiem, który z wyglądu przypomina złoto, ale jest mało warty. Symbol czegoś fałszywego..
Maciek żali się bratu na chłód Kreski. Odwiedza ich Gabrysia. Piotr, który jest pesymistąOsoba, która widzi wszystko w ciemnych barwach i spodziewa się najgorszego., wdaje się z nią w gorącą dyskusję o idealizmieWiara w wzniosłe cele i zasady oraz kierowanie się nimi w życiu..
Ewa Jedwabińska wraca do szkoły po trzech tygodniach zwolnienia. Klasa jest zgrana i otwarcie sprzeciwia się dyrektorowi. Dyrektor każe nauczycielce opanować sytuację i odwiedzić Dmuchawca.
Konflikt między klasą a wychowawczynią to ważny wątek książki. Ewa Jedwabińska skupia się na dyscyplinie i wynikach, zapominając o budowaniu relacji i zaufania z uczniami.
Maciek idzie na imieniny do Matyldy. W tym czasie przyjaźń Kreski i Lelujka mocno się rozwija. Podczas imprezy Maciek nagle wychodzi, bo wciąż myśli o Jance.
Profesor Dmuchawiec rozmawia z Jedwabińską i ostrzega ją przed życiowymi błędami. Podczas spaceru do Ewy Jedwabińskiej podchodzi obca kobieta i wita się z Aurelią. Matka żąda wyjaśnień.
W przypływie złości wyrzuca przez okno ukochanego pluszowego Pieska córki. Zrozpaczona Aurelia ucieka. Maciek zastaje Kreskę w towarzystwie Lelujka i Aurelii.
Chce z nią porozmawiać na osobności. Nagle całuje dziewczynę i ucieka. Gabrysia odwiedza Kreskę, by pomóc jej finansowo.
Okazuje się, że mąż Gabrysi wreszcie się odezwał. Janka radzi jej wysłać telegramKrótka wiadomość tekstowa przesyłana dawniej przez pocztę w bardzo szybkim czasie.. Zmęczona Aurelia zasypia w łóżku profesora Dmuchawca.
Jedwabińska z mężem rozpoczynają gorączkowe poszukiwania córki. Odwiedzają Lewandowskich, ale w końcu przerywają akcję do rana. Rano Kreska prosi Gabrysię o opiekę nad Aurelią.
Dziewczynka wymyka się jednak do Maćka. Chłopak postanawia jeszcze raz zabrać Jankę do Opery. Jedwabińska dowiaduje się od Lewandowskiej, że jej córka jest bezpieczna.
Sąsiadka radzi jej, by przestała krzyczeć na dziecko i nauczyła się je kochać. Ewa Jedwabińska krąży po domach, w których bywała jej córka. Od rodziny Borejków słyszy bolesną prawdę.
Dowiaduje się, że Aurelii brakuje miłości, dlatego szuka jej u obcych ludzi. Po lekcjach Maciek zabiera Aurelię po bilety do Opery. Przy kasie dochodzi do ostrej wymiany zdań między Maćkiem a Lelujkiem.
Aurelia informuje zaskoczoną Kreskę o wieczornym wyjściu. Wieczorem pani Borejko odprowadza Aurelię do jej własnego domu. Zmęczona dziewczynka od razu kładzie się spać.
Maciek i Kreska wreszcie się godzą i cieszą się wspólnym spacerem. W nocy Aurelia słyszy płaczącą mamę i mocno się do niej przytula. Gabrysia odbiera telefon - jej mąż wraca do domu.
Rano Ewa Jedwabińska wchodzi do pokoju córki. Aurelia rzuca się jej na szyję. Matka obiecuje zmianę.
Proponuje, by co tydzień zapraszać na obiad kogoś z przyjaciół dziewczynki, nawet Kreskę. Obiecuje też, że będzie wracać wcześniej z pracy i sama gotować posiłki.
Opium w rosole - najczęściej zadawane pytania
Krótkie odpowiedzi na pytania o treść i problematykę lektury. Kliknij pytanie, żeby rozwinąć odpowiedź.
1Kim jest główna bohaterka książki "Opium w rosole"?
Główną bohaterką jest sześcioletnia Aurelia Jedwabińska. Dziewczynka czuje się bardzo samotna, bo jej mama jest zawsze zajęta. Aurelia wymyśla sobie imię Genowefa Lompke i odwiedza różne rodziny, szukając ciepła.
2Dlaczego Aurelia odwiedzała obce domy i podawała się za Genowefę?
Aurelia czuła się bardzo samotna, ponieważ jej mama, Ewa Jedwabińska, nie poświęcała jej czasu. Dziewczynka szukała miłości i uwagi, których brakowało jej w domu. W obcych rodzinach, na przykład u Borejków, chciała poczuć się ważna i kochana.
3Jakie relacje łączyły Maćka Ogorzałkę i Kreskę na początku książki?
Na początku Maciek Ogorzałka był zakochany w próżnej Matyldzie Stągiewce. Kreska, czyli Janina Krechowicz, podkochiwała się w Maćku. On jednak nie dostrzegał jej uczuć i traktował ją tylko jak koleżankę.
4Co wydarzyło się, gdy Aurelia uciekła z domu?
Aurelia uciekła z domu po tym, jak jej mama wyrzuciła jej ukochaną zabawkę. Jej zniknięcie sprawiło, że Ewa Jedwabińska zrozumiała, jak bardzo zaniedbała córkę. Poszukiwania dziewczynki uświadomiły matce jej błędy.
5Jak zakończyła się historia Aurelii i jej mamy?
Historia Aurelii i jej mamy zakończyła się pojednaniem. Po ucieczce córki pani Jedwabińska zrozumiała, jak ważna jest miłość i uwaga. Matka i córka pogodziły się, a pani Jedwabińska obiecała poświęcać Aurelii więcej czasu.
6Kim była Ewa Jedwabińska dla Kreski i jej klasy?
Ewa Jedwabińska była wychowawczynią klasy Kreski. Była bardzo surową i wymagającą nauczycielką matematyki. Uczniowie mieli z nią trudne relacje i toczyli z nią w szkole tak zwaną "wojnę".
7Co oznacza tytuł "Opium w rosole"?
Tytuł "Opium w rosole" oznacza, że Aurelia szukała pocieszenia w obcych domach. "Rosół" to symbol ciepła domowego, a "opium" to coś, co daje chwilową ulgę od samotności. Dziewczynka szukała miłości, która była dla niej jak lekarstwo na smutek.
8Jaki problem porusza książka "Opium w rosole" dotyczący dzieci?
Książka porusza problem samotności dziecka w rodzinie. Aurelia czuje się bardzo samotna, bo jej rodzice są zbyt zajęci pracą. Pokazuje, jak ważne jest, aby rodzice poświęcali dzieciom czas i uwagę, zamiast tylko pracować.
9Czego uczą nas relacje Maćka i Kreski w tej lekturze?
Relacje Maćka i Kreski uczą nas, że prawdziwa miłość to nie tylko wygląd zewnętrzny. Maciek początkowo podkochiwał się w próżnej Matyldzie. Z czasem jednak dostrzegł prawdziwe uczucia Kreski i zrozumiał, kto jest dla niego naprawdę ważny.
10Jakie rodziny są przedstawione w książce i co je różni?
W książce poznajemy różne rodziny, na przykład Jedwabińskich i Borejków. Rodzina Jedwabińskich jest zapracowana i trochę chłodna, a Aurelia czuje się w niej samotna. Rodzina Borejków jest pełna ciepła, otwarta i gościnna, dając Aurelii poczucie bezpieczeństwa.