Streszczenia i opracowania lektur szkolnych klp klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Podsumowując można powiedzieć, że pozytywne cechy charakteru, takie jak zaradność, przedsiębiorczość, odwaga wynikały z jego osobowości, czyniąc go dla wielu przykładnym bohaterem. Negatywne zaś cechy miały charakter społeczny, kulturowy i nabyty, zostały mu wpojone przez europejskie otoczenie. Zetknięcie się tych dwóch stron w jednej postaci czyni ją bardzo złożoną. Tytułowy bohater powieści Daniela Defoe pozwala czytelnikowi poznać smak sukcesu, porażki, a przede wszystkim sprzeczności drzemiących we współczesnym, wielowymiarowym człowieku.

Piętaszek - notatka – dwudziestosześcioletni rdzenny Karaib, którego Robinson wybawił z pewnej śmierci z rąk ludożerców. Pod opieką Crusoe, bohater nauczył się języka angielskiego, a także przyjął wiarę protestancką. Piętaszek z miejsca podporządkował się Robinsonowi, uznając jego wyższość i nigdy jej nie kwestionując. Uważa swoją posługę wobec głównego bohatera jako sprawiedliwą cenę za ocalenie życia. Jego poddanie się wobec Crusoe symbolizuje imperialistyczną opresję Europejczyków wobec mieszkańców Nowego Świata. Zapał i spontaniczność Piętaszka odgrywa w powieści przeciwwagę do emocjonalnej powściągliwości Robinsona.

Piętaszek - charakterystyka


Piętaszka uznaje się za pierwszego nie-białego bohatera, któremu nadano realistyczne, indywidualne, zwyczajnie ludzkie cechy w literaturze brytyjskiej, przez co jest to postać niezwykle ważna w kulturze światowej.

Jeśli uznamy Robinsona za pierwszego bohatera ucieleśniającego imperialistyczne zakusy Anglii, to Piętaszek reprezentuje nie tylko karaibską ludność plemienną, ale wszystkich rdzennych mieszkańców Ameryki, Azji i Afryki, którzy zetknęli się z europejską opresją. W momencie, gdy Crusoe uczy go zwracać się do siebie „panie”, Piętaszek staje się symbolem politycznego poddaństwa i rasowej niesprawiedliwości znanej z czasów kolonializmu. Potęguje to także fakt, że Robinson nigdy nie zamierzał słuchać o kulturze czy wierzeniach swojego kompana, z założenia uznając je za gorsze.


Poza istotną rolą w kulturze, Piętaszek jest także kluczową postacią w kontekście powieści. Pod wieloma względami jest on postacią najbardziej barwną w Przypadkach Robinsona Crusoe, znacznie bardziej charyzmatyczną niż tytułowy bohater. Defoe wielokrotnie zaznaczał różnice pomiędzy osobowością Anglika a Karaiba, jak na przykład we fragmencie, gdy Piętaszek witał się z ojcem, okazując przy tym lawinę radości i uczuć, czego Robinson nigdy nie uczynił względem swoich rodziców. Podczas gdy Crusoe z rzadka wspomina o tęsknocie do rodziny lub śni o niej, jego kompan skacze z radości i śmieje się wniebogłosy na widok ojca.

Piętaszek znacznie lepiej trafia do serc czytelników niż Robinson. Moment, w którym przekonuje Crusoe, że wolałby żeby ten go zabił niż zostawił samego na wyspie jest znacznie bardziej wzruszający niż jakikolwiek czyn czy słowa tytułowego bohatera.

Co ciekawe, pomimo że Anglik zupełnie ignoruje wierzenia i kulturę karaibską, Piętaszkowi udaje się ukazać, w sposób bardzo pośredni i niedosłowny, swoją wyższość nad Robinsonem. Zadając rozbitkowi serię pytań na temat diabła i istoty zła, doprowadza do tego, że Crusoe popisuje się dość powierzchowną wiedzą na temat chrześcijaństwa i teologii, podczas gdy Piętaszek wie niemalże wszystko na temat Benamuków, czyli karaibskich demonów.

Trzeba jednak przyznać, że Piętaszek nie był zwykłym służącym i nie był tak przez Robinsona traktowany. W pewnym momencie Crusoe przyznaje, że pokochał Karaiba, czym zyskał sobie sympatię wielu czytelników. Tak naprawdę jest to jedyny moment w powieści, gdzie tytułowy bohater wyjawia takie uczucia. Nawet o rodzicach, rodzeństwie czy własnej żonie Crusoe nie powiedział, że ich kochał. Robinson może i ubrał Piętaszka, nauczył go angielskiego i nawrócił na wiarę chrześcijańską, ale to Piętaszek wniósł do ich relacji emocjonalne ciepło i pozytywnego ducha, co było Europejczykowi obce.

Portugalski kapitan – to on uratował Crusoe dryfującego przy afrykańskim wybrzeżu w towarzystwie Ksurego, po tym jak udało im się zbiec z pirackiej niewoli. Portugalski kapitan zabiera Robinsona do Brazylii, gdzie główny bohater rozpoczął nowy etap w życiu, jako plantator trzciny cukrowej. Czytelnik nigdy nie poznaje imienia zbawcy i dobrego przyjaciela Crusoe. Mężczyzna jest uprzejmy, bardzo towarzyski, a także niezwykle hojny wobec Robinsona, odkupuje od niego zwierzęce skóry oraz Ksurego po cenach znacznie wyższych niż rynkowe. Cechuje go również lojalność, gdy pod wieloletnią nieobecność Crusoe dogląda jego brazylijskiej plantacji. Bohater ten odegrał bardzo ważną rolę w losach Robinsona, umożliwiając mu nowy życiowy start, a po powrocie z wyspy dostatnie życie.


strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 - 

Polecasz ten artykuł?TAK NIEUdostępnij




dla: Kulturalna Polska klp.pl

  Dowiedz się więcej
1  Przypadki Robinsona Crusoe - streszczenie szczegółowe
2  „Przypadki Robinsona Crusoe” - streszczenie krótkie i opracowanie



Streszczenia książek
Tagi: