Horacy

Wprowadzenie – liryka rzymska przed Horacym Horacy był pierwszym poetą rzymskim, któremu udało się zdobyć tak ogromną sławę. Przed wydaniem jego [i]Pieśni[/i] w roku 23 p.n.e. liryka rzymska była dość uboga, nawet jeśli zaliczymy do niej również elegie, jamby czy szeroko pojętą melikę. Nie dorównywała swym poziomem literaturze greckiej. Dopiero pod koniec I w.n.e. rzymski teoretyk wymowy i krytyk literacki Kwintylian wypowiedział się bardzo pochlebnie o Horacym:[c] At lyricorum idem Horatius fere solus legi dignus (Tymczasem spośród liryków tenże Horacy jest niemal jedynym poetą godnym czytania)[/c]Oczywiście i przed Horacym poeci rzymscy tworzyli sztukę, która zasługuje na miano poezji, jednak nie były to dzieła na miarę autora [i]Pieśni[/i]. Bowiem wieszcz ten jako pierwszy doprowadził nurt eolskiej pieśni do Italów przebiwszy najpewniejszą drogę, o czym sam napisał w jednej ze swoich ód. Przekład ód pochodzi z: Horacy. Dwadzieścia dwie ody, oprac. Stanisław Stabryła, wyd. Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1991. Bibliografia 1. Jerzy Królikowski, [i]Wstęp[/i] [do:] Horacy, [i]Wybór poezji[/i], Ossolineum, Wrocław 1971 2. Tomasz Januszewski, [i]Słownik pisarzy i lektur dla szkół średnich[/i], Delta, Warszawa 1990. 3. Władysław Kopaliński, [i]Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych[/i], Muza, Warszawa 1999. 4. Joanna Lupas-Rutkowska, [i]Epoki literackie[/i], Agencja Wydawnicza Jerzy Mostowski, Raszyn 2001. 5. Teresa Michałowska, [i]Średniowiecze[/i], PWN, Warszawa 2000.