Streszczenia i opracowania lektur szkolnych klp klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Celina Mroczkówna (Katelbina) – zajmuje miejsce Anki na stanowisku guwernantki dzieci Niechciców. Jest to panna małomówna, osoba o wybitnej urodzie, ale chłodnym usposobieniu, nie zdradzająca cienia talentu pedagogicznego, za to bardzo wyniosła i niedostępna, zakochana w twórczości i osobie Przybyszewskiego. zamiast przygotować ciekawe lekcje, woli skupiać się na marzeniach o wielkiej miłości i dbaniu o wygląd, z którego jest stale niezadowolona, co sprawia, że zachowuje się nienaturalnie. Wychodzi za mąż za Romana Katelbę. Urodziwszy mu syna, zakochuje się bez pamięci w Januszu Ostrzeńskim, dla którego odchodzi od rodziny, traci dobre imię. Po jakimś czasie zaczyna narzucać się znudzonemu kochankowi, nie dostrzega zmian w jego uczuciu.




Jest coraz bardziej nieszczęśliwa. Mimo poświęcenia i porzucenia męża, jej kochanek już prawie jej nie odwiedza i zupełnie nie kocha. Nawet jej plan poprawienia ich relacji, oparty na zerwaniu i czekaniu na powrót skruszonego partnera, spełza na manowce. Nie mając już sił i nadziei, Celina truje się jodyną. Choć Janusz robi jej płukanie żołądka, jest już za późno...

Arkuszowa - stara Żydówka, która donosiła Barbarze nowe plotki. Powiedziała jej między innymi, że Daleniecki chce za plecami Niechciców sprzedać Serbinów.

Joachim - senior rodu Ostrzeńskich, po tragicznej śmierci Adama zaopiekował się jego rodziną, zamożny radca. Po jego śmierci Barbara dziedziczy znaczną sumę - sześć tysięcy rubli, które przeznacza razem z Bogumiłem – wbrew wcześniejszym planom – na zakup placów otaczających dworzec (odsprzedanych później Anzelmowi).



Wettler – doktor opiekujący się Barbarą, gdy ta narzeka na serce i samopoczucie.

Wenordenowa – właścicielka prywatnej pensji dla panien, osoba wymagająca, dbająca o wykształcenie wychowanek.

Michalina Ostrzeńska - z domu Poleska, od siedemnastego roku życia żona Daniela, przyjaciółka Barbary. Pochodzi z podwarszawskiej rodziny ziemiańskiej. Kobieta energiczna, świetna organizatorka, osoba wywierająca wielki wpływ na życie kulturalne i towarzyskie kalinieckiej społeczności, mimo iż nie posiadająca wyższego wykształcenia. Wraz ze swoją siostrą Stefanią Holszańską była znana w całej okolicy ze swej aktywności w Towarzystwie Dobroczynności, miłego usposobienia oraz ciekawych zainteresowań. Michalina kierowała stancją dla uczniów, dzierżawiła kolekturę loterii, zarządzała kilkoma kamienicami, prócz tego prowadziła aktywną działalność patriotyczną. W czasie rewolucji 1905 roku postanowiła przewieźć działacza rewolucyjnego przez granicę w Witaszycach, nie przejmując się protestami strachliwego męża Daniela.

Anzelm – syn Michaliny i Daniela Ostrzeńskich. To on podsuwa Niechcicom pomysł zakupu placów otaczających dworzec, na których ma być zbudowana kolej, gdy Barbara dziedziczy znaczną sumę - sześć tysięcy rubli. Bratanek obiecuje, że w miarę rozbudowy miasta ich wartość będzie rosła. Po kilku latach odkupuje je od Niechcica, planując budowę fabryki maszyn młyńskich. Tą transakcją potwierdza zmysł przedsiębiorczości, ponieważ wiele na niej zyskuje (odsprzedaje tereny dużej firmie).

Stefania Holszańska - żona kalinieckiego rejenta Wacława, równie urocza i energiczna co jej siostra Michalina Ostrzeński. Obie panie były znane w całej okolicy ze swej aktywności w Towarzystwie Dobroczynności, miłego usposobienia oraz ciekawych zainteresowań. Nie posiadająca dzieci Stefania fascynowała się muzyką, wielbiła swojego pieska rzadkiej rasy, czynnie uczestniczyła w ruchu literackim.

Lalicki – poprzedni administrator Serbinowa, przez wiele miesięcy naprzykrza się swojemu następcy – Bogumiłowi. Ciągle ma jakieś roszczenia, mimo iż za jego kurateli Serbinów był bardzo zdewastowany.

Bolcio Orłowicz – zaskarbia sobie uczucie Agnieszki – żony swojego krewnego Marcina. Para długie godziny dyskutuje o różnych sprawach. Gdy zostaje wysłany do Wilna, bohaterka czule żegna się z nim na dworcu. Po wyjeździe ukochanego regularnie otrzymuje od niego listy, w którym czyta, że Bolcio od chwili pocałunku na pożegnanie nie nosi kapelusza, by nie dotykać niczym swoich włosów, które wtedy pocałowała.

Stefan Olczak – zatrudniony w Serbinowie na miejsce odchodzącego Katelby, zafascynowany filozofią socjalizmu.

Maria Hłasko – nauczycielka, znajoma Juliana Ostrzeńskiego z Petersburga. Zostaje zatrudniona jako guwernantka dwójki dzieci Niechciców. Chętnie pomaga wraz z Barbarą mieszkańcom okolicznych wiosek podczas epidemii tyfusu w czworakach, potem uczy tamtejsze dzieci, jest bardzo usłużna. Opuszcza Serbinów, przyjmując propozycję pracy od swojej koleżanki, która zakłada biuro pośrednictwa pracy dla nauczycieli, będące w rzeczywistości azylem dla rewolucjonistów i konspiratorów na rzecz ojczyzny. Po jej wyjeździe Barbara decyduje się na przeprowadzkę z dziećmi do miasta.

Tytus Niechcic – daleki krewny Niechciców, racjonalista i ateista poznany przez Agnieszkę i Marcina w Belgii. Nie dość, że wyznaje takie same poglądy jak Śniadowscy, to jeszcze zaczyna flirtować z kuzynką.

Jan Łada - wywodzi się z drobnej szlachty, człowiek pracowity i obowiązkowy (jest sędzią gminnym i sekretarzem przedsiębiorstwa Towarzystwa Rolniczego), gościnny, serdeczny i wesoły, lubiący każdego bardziej niż swoją rodzinę, co wielokrotnie udowadnia, wyśmiewając się publicznie z żony, którą gardzi. Mieszka na północnym Mazowszu, w majątku Borki.

Zenobia Ładzina - małżonka Jana, daleka krewna Barbary, niewiasta rozumna, ale chorowita, niepokaźna i lękliwa, z urodzenia i wychowania wielka dama, traktowana przez męża bardzo źle. Mieszka na północnym Mazowszu, w majątku Borki.

Wojciech Krępski - właściciel Krępy, za czasów pańszczyzny był rzetelnym panem, wstrzemięźliwy w kontaktach interpersonalnych oraz w okazywaniu uczuć, pobożny, uczciwy, dobry gospodarz, chętnie pomagał finansowo potrzebującym, poza godzinami pracy i poza koniecznymi wydatkami na rodzinę i dom czas jego i mienie należały do chłopów, ojciec sześciorga dorosłych dzieci (w jego synu zakochała się Teresa Kociełłowa).

Pani Krępska i jej córki – w przeciwieństwie do męża, wielbicielki miejskiego życia. Dobre gospodynie, pomagające mieszkańcom wsi.

Tadeusz Krępski – syn Krupskich. Wyjeżdża za granicę do sanatorium po kilku miesiącach samodzielnego gospodarowania majątkiem. Przebywa też dużo u ciotecznej babki. Ma romans z Teresą Kociełłową, siostrą Barbary. Choć był przystojny, to jego twarz i usposobienie było bez wyrazu: w twarzy, w ruchach, i w całym zachowaniu się tego młodego człowieka było coś dziwnie sennego, nieobecnego, jakby natura wysiliwszy się na ozdobne kształty nie zdołała swego dzieła doprowadzić do końca.


strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 - 

Polecasz ten artykuł?TAK NIEUdostępnij


dla: Kulturalna Polska klp.pl

  Dowiedz się więcej
1  „Noce i dnie” - streszczenie szczegółowe
2  Noce i dnie - opracowanie
3  Czas i miejsce akcji „Nocy i dni”



Streszczenia książek
Tagi: