Proces — streszczenie krótkie i szczegółowe

Streszczenie w pigułce

Akcja powieści rozpoczyna się w dniu trzydziestych urodzin Józefa K., kawalera i starszego prokurentaPełnomocnik handlowy upoważniony do dokonywania czynności związanych z prowadzeniem przedsiębiorstwa. w banku. Rano w jego mieszkaniu zjawiają się dwaj strażnicy, informując go o aresztowaniu. Bohater nie dowiaduje się, jaki postawiono mu zarzut, a samo aresztowanie nie pozbawia go wolności osobistej. K. początkowo lekceważy sytuację. Uznaje ją za ponury żart lub pomyłkę. Z czasem jednak proces zaczyna pochłaniać całe jego życie i niszczyć karierę zawodową.

Józef próbuje walczyć z absurdalnymSytuacja lub zjawisko pozbawione logicznego sensu, niedorzeczne, często wywołujące poczucie bezradności. systemem. Stawia się na przesłuchania w dusznych, ukrytych na strychach salach sądowych, wynajmuje adwokataPrawnik udzielający porad prawnych i zastępujący strony przed sądami i urzędami. Hulda i szuka pomocy u osób powiązanych z sądem, takich jak malarz Titorelli. Każda próba zrozumienia mechanizmów prawa kończy się fiaskiem, a kolejne instancjeStopień w hierarchii sądów lub urzędów, decydujący o kolejności rozpatrywania spraw. okazują się nieosiągalne. K. powoli traci siły, zaniedbuje pracę i poddaje się osaczającej go machinie. Przełomowym momentem jest spotkanie z kapelanemDuchowny sprawujący opiekę duszpasterską nad określoną grupą ludzi, np. w więzieniu lub szpitalu. więziennym w katedrzeGłówny kościół biskupi w diecezji, zazwyczaj okazała i monumentalna budowla., który uświadamia mu, że przed wyrokiem nie ma ucieczki.

W przeddzień trzydziestych pierwszych urodzin po Józefa przychodzą dwaj oprawcy. Wyprowadzają go za miasto, do opuszczonego kamieniołomuMiejsce odkrywkowej eksploatacji kamienia naturalnego, często położone na uboczu.. Tam wykonują wyrok, przebijając serce bohatera rzeźnickim nożem. K. umiera z poczuciem głębokiego wstydu.

Streszczenie szczegółowe

Rozdział I – Aresztowanie

W poranek swoich trzydziestych urodzin Józef K. budzi się i zamiast pokojówki widzi w swoim pokoju obcego mężczyznę. Dowiaduje się, że został aresztowany. W sąsiednim pokoju czekają na niego strażnicy, Willem i Franciszek, którzy zjadają jego śniadanie. K. żąda nakazu aresztowania, ale funkcjonariusze go nie posiadają. Są jedynie trybikami w wielkiej machinie urzędniczejRozbudowany system instytucji i urzędów, w którym procedury są ważniejsze od człowieka..

Bohater zostaje zaprowadzony do pokoju panny Bürstner, gdzie urzęduje nadzorca. On również nie potrafi podać powodu zatrzymania. W pokoju znajdują się trzej koledzy K. z banku. Nadzorca informuje, że aresztowanie nie przeszkadza w codziennym życiu i pracy.

Po powrocie z banku K. rozmawia z właścicielką pensjonatuNiewielki dom gościnny oferujący noclegi i wyżywienie, popularny w XIX i na początku XX wieku., panią Grubach, która bagatelizuje sprawę. Wieczorem Józef czeka na pannę Bürstner, stenotypistkęKobieta zajmująca się szybkim zapisywaniem dyktowanego tekstu za pomocą specjalnych znaków (stenografii).. Przeprasza ją za poranne najście i prosi, by została jego doradcą. Rozmowa kończy się niespodziewanym pocałunkiem, po którym K. wraca do siebie zadowolony.

Rozdział II – Pierwsze przesłuchanie

K. otrzymuje telefoniczne wezwanie na niedzielne przesłuchanie. Nie podano mu godziny, więc zjawia się na przedmieściach o dziewiątej rano. Błądzi po zaniedbanej kamienicy, zaglądając do mieszkań pod pretekstem poszukiwań stolarza Lanza.

W końcu trafia na strych, gdzie w dusznej sali tłoczą się ludzie ubrani w czarne surdutyDługa, dwurzędowa marynarka męska, noszona dawniej jako strój wizytowy.. Sędzia śledczy gani go za spóźnienie i omyłkowo bierze za malarza pokojowego. Józef wygłasza płomienne przemówienie. Uderzając pięścią w stół, oskarża sąd o korupcjęNadużycie stanowiska publicznego w celu uzyskania prywatnych korzyści, np. poprzez łapówki. i działanie na zlecenie tajnej organizacji.

Wystąpienie przerywa pisk. W kącie sali jakiś mężczyzna napastuje praczkę. K. chce interweniować, ale tłum zagradza mu drogę. Zauważa, że wszyscy obecni noszą odznaki, co utwierdza go w przekonaniu, że to szpiclePotoczne określenie tajnego agenta, donosiciela lub informatora policji.. Sędzia ostrzega, że K. szkodzi sam sobie, ale bohater wyśmiewa go i opuszcza salę.

Rozdział III – W pustej sali posiedzeń

W kolejną niedzielę K. wraca do sądu, choć nie dostał wezwania. Zastaje tylko praczkę, która tłumaczy, że w niedziele sąd nie urzęduje. Kobieta wyznaje, że jest molestowana przez sędziego i studenta Bertolda, ale musi to znosić, by jej mąż zachował posadę woźnego.

Praczka pokazuje Józefowi księgi sądowe. Zamiast kodeksów K. widzi w nich tanie ryciny i literaturę pornograficzną. Kobieta proponuje mu pomoc, ale K. odmawia. Chwilę później pojawia się Bertold i uprowadza praczkę.

Józef rusza za nimi i trafia do kancelariiPomieszczenie biurowe przeznaczone do załatwiania spraw urzędowych i przechowywania akt. sądowych. Korytarze pełne są zrezygnowanych oskarżonych. Zaduch panujący w pomieszczeniach sprawia, że K. słabnie. Z opresji ratuje go pracownica kancelarii i elegancki urzędnik, którzy dosłownie wynoszą półprzytomnego bohatera na świeże powietrze.

Rozdział IV – Przyjaciółka panny Burstner

K. bezskutecznie próbuje skontaktować się z panną Bürstner. Kobieta ignoruje jego listy. W niedzielę do jej pokoju wprowadza się panna Montag. Wkrótce przekazuje ona Józefowi wiadomość, że panna Bürstner nie życzy sobie z nim żadnych kontaktów. W jadalni pojawia się kapitan Lanz, a odtrącony K.motyw alienacji czuje rosnącą alienacjęPoczucie wyobcowania, osamotnienia i braku więzi z otaczającym światem lub społeczeństwem..

Rozdział V – Siepacz

Wychodząc z banku, K. słyszy jęki dobiegające z rupieciarni. Wewnątrz widzi Willema i Franciszka, którzy mają zostać wychłostani przez siepaczaOkrutny oprawca, kat wykonujący kary cielesne lub egzekucje na zlecenie władzy.. To kara za to, że K. poskarżył się na nich podczas przesłuchania.

Józef próbuje przekupić oprawcę, by oszczędził strażników, ale ten odmawia z obawy przed donosem. Rozpoczyna się brutalna chłosta. Przerażony K. ucieka. Następnego dnia ponownie zagląda do rupieciarni. Scena powtarza się niczym w koszmarnym, groteskowymKategoria estetyczna łącząca elementy sprzeczne, np. komizm z tragizmem, realizm z fantastyką. śnie. K. każe woźnym posprzątać pomieszczenie.

Rozdział VI – Leni

W banku zjawia się wuj Karol, dawny opiekun Józefa. Zaniepokojony plotkami o procesie, zabiera siostrzeńca do swojego przyjaciela, adwokata Hulda.

Huld jest schorowany i przyjmuje ich w łóżku. W cieniu pokoju ukrywa się dyrektor kancelarii sądowych. Rozmowa o prawie nudzi K. Słysząc hałas, wychodzi na korytarz, gdzie czeka na niego Leni – pielęgniarka adwokata. Kobieta zaciąga go do gabinetu, oferuje pomoc i wdaje się z nim w romans. Wuj Karol jest wściekły, że Józef woli miłostki od ratowania własnego życia.

Rozdział VII – Adwokat. Fabrykant. Malarz.

Nadchodzi zima. Proces stoi w miejscu, a Huld wciąż tylko przygotowuje pierwszy wniosek. K. jest wyczerpany i zaniedbuje obowiązki w banku, co bezwzględnie wykorzystuje jego rywal, wicedyrektorZastępca dyrektora, w powieści główny rywal K. o pozycję w strukturze banku..

Pewnego dnia K. nie potrafi skupić się na rozmowie z fabrykantemWłaściciel fabryki, przedsiębiorca przemysłowy.. Klient, widząc jego stan, poleca mu wizytę u malarza sądowego, Titorellego.

Titorelli mieszka na dusznym strychu w biednej dzielnicy. Wyjaśnia Józefowi, że sąd nigdy nie uniewinnia oskarżonych. Istnieją tylko trzy wyjścia:

• prawdziwe uwolnienie – całkowite uniewinnienie, którego jednak nikt nigdy nie widział,
• pozorne uwolnienie – tymczasowe oddalenie zarzutów, wymagające ciągłego odnawiania gwarancji,
• przewleczenie – sztuczne utrzymywanie procesu w początkowej fazie, by uniknąć wyroku.

K. kupuje od malarza kilka identycznych pejzażyObraz przedstawiający krajobraz, widok natury lub otoczenia miejskiego. i wychodzi przez tylne drzwi. Ku swojemu przerażeniu odkrywa, że za łóżkiem Titorellego znajdują się kolejne kancelarie sądowe. Sąd jest wszędzie.symbol wszechobecnej opresji

Rozdział VIII – Kupiec Block. K. wypowiada adwokatowi.

Zirytowany brakiem postępów, K. postanawia odebrać Huldowi pełnomocnictwoUpoważnienie udzielone innej osobie do działania w imieniu mocodawcy, np. przed sądem.. W domu adwokata spotyka kupca Blocka. Block procesuje się od pięciu lat. Zatrudnił kilku prawników, zrujnował swój biznes i całkowicie podporządkował życie sądowi.

Huld, chcąc pokazać Józefowi swoją władzę, wzywa Blocka i traktuje go z najwyższą pogardą. Kupiec czołga się po podłodze i całuje adwokata po rękach. Widok ten budzi w K. obrzydzenie, ale jednocześnie uświadamia mu, jak system łamie ludzi. Mimo to Józef zwalnia Hulda.

Rozdział IX – W katedrze

Pozycja K. w banku jest już marginalna. Otrzymuje zadanie oprowadzenia włoskiego klienta po katedrze. Włoch się nie zjawia, ale w mrocznym wnętrzu świątyni K. spotyka kapelana więziennego.

Duchowny wchodzi na ambonęPodwyższone miejsce w kościele, z którego wygłasza się kazania i czyta teksty liturgiczne. i ostrzega Józefa, że jego sprawa zmierza ku najgorszemu. Opowiada mu słynną przypowieśćUtwór narracyjny, w którym przedstawione postacie i zdarzenia mają ukryty, uniwersalny sens moralny lub filozoficzny. o chłopie i odźwiernym. Chłop przez całe życie czekał przed bramą Prawa, nie śmiejąc wejść, ponieważ odźwierny mu tego zabraniał. Dopiero przed śmiercią dowiedział się, że brama była przeznaczona tylko dla niego.

Historia ta uświadamia K. absurd jego sytuacji.motyw absurdu Prawo jest niedostępne, a człowiek sam skazuje się na bierność wobec wyroku przeznaczenia.

Rozdział X – Koniec

W przeddzień trzydziestych pierwszych urodzin w mieszkaniu K. zjawiają się dwaj mężczyźni w cylindrachWysoki, sztywny kapelusz męski o płaskim denku, noszony do stroju wizytowego.. Józef nie stawia oporu. Pozwala prowadzić się pod ramię ulicami miasta. W pewnym momencie dostrzega sylwetkę przypominającą pannę Bürstner. To utwierdza go w decyzji, by zachować godność do samego końca.

Oprawcy prowadzą go za miasto, do opuszczonego kamieniołomu. Tam zdejmują z niego ubranie i układają jego głowę na wielkim głazie. Przygotowują się do egzekucjiWykonanie wyroku śmierci wydanego przez sąd lub inny organ władzy..

W oknie pobliskiego budynku pojawia się jakaś postać, wyciągająca ręce w stronę K. Bohater zastanawia się, czy to przyjaciel, czy może najwyższy sędzia, którego nigdy nie poznał. Jeden z mężczyzn chwyta Józefa za gardło, a drugi wbija mu w serce długi, rzeźnicki nóż. Ostatnią myślą umierającego K.symbol upokorzenia są słowa:

Jak pies!

Symbolizują one ostateczne upokorzenie i utratę człowieczeństwa w starciu z bezdusznym systemem.