Literatura lagrowa i łagrowa

O rzeczywistości lagrowej (obozów niemieckich) i łagrowej (obozów sowieckich) pisało wielu. Byli to, m.in.: - Gustaw Herling- Grudziński „Inny świat”- opowieść o pobycie autora w obozie sowieckim. Książka ta stanowi swoiste studium psychologiczno-socjologiczne. Autor skupia się na ludzkich postawach, przedstawia niszczenie człowieczeństwa w obozach, śmierć duchowości człowieka. - Zofia Nałkowska „Medaliony” - autorka oskarża faszyzm, korzysta z materiałów zebranych w 1945 roku w trakcie prac w Głównej Komisji Badania Zbrodni Hitlerowskich. Cykl składa się z ośmiu opowiadań podejmujących tematykę zbrodni wojennych. - Seweryna Szmaglewska „Dymy nad Birkenau”- autorka była więźniarką tego obozu, dzieło jej jest zatem relacją świadka. Opowiada o życiu w obozie z najmniejszymi niemal szczegółami. - Jerzy Andrzejewski „Noc”- jest to zbiór okupacyjnych opowiadań. - Bronisław Brzezicki „Z łagru Nachodka do Ziemi Świętej” - był to swoisty pamiętnik autora, miał być ostatnim listem do żony, której miał już nie zobaczyć. W utworze tym rekonstruuje m.in. jeden dzień z życia więziennego, nie opisując przeżyć koszmarnych. - Beata Obertyńska „W domu niewoli”- opis pierwszych deportacji ze Lwowa i przedwojennych Kresów, które po 17 września 1939 znalazły się pod sowiecką okupacją. Autorka była więźniarką sowieckiego reżimu. - Anatol Krakowiecki „Książka o Kołymie”- książka, w której autor wspomina drogę polskich więźniów do Władywostoku oraz morzem do portu w Magadanie. - Hanka Ordonówna „Tułacze dzieci”- autorka spisała zwierzenia dzieci. - Władysław Anders „Bez ostatniego rozdziału” - Klemens Rudnicki „Na polskim szlaku” - Jan Kwapiński „Kartki z pamiętnika” - Danuta Irena Bieńkowska „Droga do Rosji” - Marian Czuchnowski „Cofnięty czas” - Wacław Grubiński „Między młotem a sierpem” - Leo Lipski „Dzień i noc” - Herminia Naglerowa „Kazachstańskie noce” oraz „Ludzie sponiewierani”