Charakterystyka Lotty
Lotta to główna bohaterka powieści epistolarnej Johanna Wolfganga von Goethego, uosabiająca ideał kobiety czułej, opiekuńczej i lojalnej. Jej relacja z Werterem opiera się na głębokim pokrewieństwie dusz, jednak poczucie obowiązku każe jej dotrzymać obietnicy małżeństwa złożonej Albertowi. Wewnętrzne rozdarcie między głosem serca a rozsądkiem ostatecznie doprowadza do tragicznego finału, który dziewczyna przypłaca ciężką chorobą.
Autor: Karolina Marlęga
Czas czytania: 3 min
Anioł domowego ogniska
Czytelnik poznaje Lottę w niezwykle malowniczej, wręcz sielankowej scenie. Werter po raz pierwszy widzi ją, gdy ta rozdziela posiłek między młodsze rodzeństwo:
W obszernej komnacie cisnęło się sześcioro dzieci, w wieku od jedenastu do dwu lat, do dziewczyny średniego wzrostu, zgrabnej postaci, ubranej w białą sukienkę z bladoróżowymi kokardami na ramieniu i u gorsu. W rękach trzymała bochenek ciemnego chleba i krajała dzieciom kromki, których wielkość zastosowana była do wieku i apetytu każdego z nich. Rozdawała je z serdecznością wokół, a dzieci, trzymając rączki długo wzniesione w górę, zanim kromka została odkrojona, wołały potem: − Dziękuję! − i odbiegały wesoło, lub też odchodziły spokojnie, stosownie do swego usposobienia, ku bramie wjazdowej, by obejrzeć przybyłych i powóz, który miał zabrać ich Lottę.
Ten krótki obraz mówi o niej niemal wszystko. Lotta jest dobrą, szlachetną i pogodną kobietą. Po śmierci matki przejęła na swoje barki prowadzenie domu. Z oddaniem opiekuje się licznym rodzeństwem oraz owdowiałym ojcem. Promieniuje z niej naturalne ciepło, które natychmiast przyciąga uwagę głównego bohatera.
Bratnie dusze
Na pierwszy rzut oka Lotta wydaje się idealną partnerką dla Wertera. Łączy ich bardzo wiele. Oboje kochają muzykę, taniec i literaturę. Potrafią godzinami prowadzić swobodne, pełne pasji rozmowy. Dziewczyna doskonale rozumie wrażliwość młodzieńca.
Postać Lotty ma swój pierwowzór w rzeczywistości. Goethe wzorował ją na Charlotte Buff, w której sam nieszczęśliwie się zakochał. Prawdziwa Charlotte również miała liczne rodzeństwo i była zaręczona ze starszym, ustatkowanym mężczyzną – Johannem Christianem Kestnerem.
Lotta nie unika adoracji ze strony Wertera. Chętnie spędza z nim czas, a nawet odwzajemnia jego subtelne zaloty. Ich relacja wykracza daleko poza zwykłą przyjaźń. Problem polega na tym, że dziewczyna złożyła już obietnicę innemu mężczyźnie.
Rozsądek i poczucie obowiązku
Wybrankiem Lotty jest Albert. Mężczyzna ten stanowi całkowite przeciwieństwo porywczego Wertera. Gwarantuje to, czego bohater werterycznyTyp postaci literackiej charakteryzujący się nadmierną uczuciowością, poczuciem wyobcowania i skłonnością do melancholii. nigdy by nie zapewnił: poczucie bezpieczeństwa, stabilność i pewność jutra.
Dziewczyna staje przed dramatycznym wyborem. Z jednej strony czuje silne przyciąganie do Wertera, z drugiej – wiąże ją dane słowo. Teresa Nowacka trafnie podsumowuje jej postawę:
Cechuje ją umiar, poprawność, wzorowe zachowanie i niezwykle subtelnie wyczuwana granica jej zaangażowania uczuciowego.
Nie oznacza to jednak, że Lotta jest wyrachowana czy celowo bawi się uczuciami zakochanego chłopaka. Przeżywa głębokie wewnętrzne rozterki. Zastanawia się nad pójściem za głosem serca. Ostatecznie jednak konwenansOgólnie przyjęty, często sztywny zwyczaj lub norma zachowania w danym środowisku. i honor biorą górę. Lotta poślubia Alberta.
Ciężar odrzucenia
Ślub odbywa się w tajemnicy przed Werterem. Kiedy chłopak dowiaduje się o fakcie, jego zachowanie staje się coraz bardziej nieprzewidywalne. Zaloty robią się nachalne, zakłócając domowy ład i małżeńskie szczęście.
Lotta, widząc destrukcyjny wpływ tej relacji na całą trójkę, prosi Wertera o zaprzestanie wizyt. To ostateczne odrzucenie odbiera nadwrażliwemu młodzieńcowi resztki chęci do życia. W samej Loccie zaczynają narastać wątpliwości. Zaczyna żałować swojej decyzji i odtrącenia pokrewnej duszy, ale na zmiany jest już za późno.
Na wieść o samobójstwie Wertera organizm dziewczyny nie wytrzymuje napięcia. Lotta popada w bardzo ciężki stan zdrowia. Fizyczne i psychiczne załamanie całkowicie uniemożliwia jej uczestnictwo w pogrzebie przyjaciela.