Pozostałe opowiadania - streszczenie

Końskie nazwisko - streszczenie

Emerytowany generał-major Bułdijew cierpiał niewyobrażalne katusze z powodu bólu zęba. Za nic w świecie nie zgadzał się jednak na jego wyrwanie. Z pomocą przyszedł mu ekonom Iwan Jewsjeicz. Doradca przekonywał, że jedynym ratunkiem będzie wezwanie znachoraOsoba lecząca metodami ludowymi, często bez wykształcenia medycznego, opierająca się na ziołolecznictwie lub magii., który od lat skutecznie zamawia ból. Generał ostatecznie kazał wysłać depeszęPilna wiadomość przesyłana telegraficznie, popularna forma szybkiej komunikacji w XIX i XX wieku..

Pojawił się jednak problem. Ekonom zapomniał nazwiska szarlatana. Pamiętał jedynie, że brzmiało ono końsko. Domownicy natychmiast ruszyli z pomocą, podrzucając dziesiątki propozycji. Przez całą noc padały nazwiska takie jak: Źrebakow, Kobylicy, Kobielew, Koński, Konikowski czy Korytowski. Nikt nie potrafił trafić w to właściwe.

Nad ranem wyczerpany generał wezwał w końcu prawdziwego lekarza. Medyk wyrwał ząb, przynosząc pacjentowi natychmiastową ulgę. Wychodząc z posiadłości, doktor spotkał na podwórzu ekonoma i zapytał o możliwość zakupu owsa. To jedno słowo wywołało olśnienie. Jewsjeicz pobiegł do generała, krzycząc, że znachor nazywa się Owsow. Usłyszał tylko ironiczną odpowiedź:

Rychło w czas.

Człowiek w futerale - streszczenie

Nauczyciel gimnazjumW carskiej Rosji szkoła średnia ogólnokształcąca, której ukończenie dawało prawo wstępu na uniwersytet. Burkin opowiedział swojemu znajomemu weterynarzowi, Iwanowi Iwanyczowi, historię pewnego nauczyciela greki. Bielikow słynął w całym miasteczku z obsesyjnego zamiłowania do porządku i izolacji. Zawsze nosił kalosze, parasol i ciepłe ubranie, niezależnie od pogody. Odgradzał się od świata fizycznie i psychicznie, stając się tytułowym człowiekiem w futerale.

Bielikow terroryzował okolicę swoim rygorystycznym przestrzeganiem przepisów. Współpracował z władzami, donosząc na sąsiadów. Wszyscy się go bali, a on sam drżał przed najmniejszym cieniem swobody. Sytuacja uległa zmianie, gdy w szkole pojawił się nowy belferPotoczne, często lekceważące określenie nauczyciela, wywodzące się z żargonu uczniowskiego., Kowalenko, wraz ze swoją siostrą Warienką. Mieszkańcy postanowili wyswatać kobietę z dziwakiem. Bielikow faktycznie zaczął rozważać ożenek. Wszystko legło w gruzach, gdy zobaczył swoją wybrankę jadącą na rowerze.

Dla nauczyciela greki widok kobiety na jednośladzie był moralnie niedopuszczalny. Udał się do Kowalenków, by wygłosić reprymendę. Brat Warienki wpadł w furię i zrzucił intruza ze schodów. Bielikow nie zniósł upokorzenia, zwłaszcza że świadkami sceny byli inni ludzie. Zamknął się w domu, podupadł na zdrowiu i zmarł dwa miesiące później. Sąsiedzi odetchnęli z ulgą.

Kapral Priszibiejew - streszczenie

Kapral Priszibiejew stanął przed sądem oskarżony o znieważenie urzędników i chłopów. Lista poszkodowanych obejmowała jedenaście osób, w tym rewirowegoNiższy stopniem funkcjonariusz policji w carskiej Rosji, odpowiedzialny za porządek w określonym rewirze. Żygina, wójta Alpowa oraz sześciu włościanDawne określenie chłopa, osoby mieszkającej na wsi i utrzymującej się z pracy na roli..

Oskarżony zupełnie nie rozumiał swojej winy. Przekonywał sędziego, że jego jedynym celem było zaprowadzenie porządku. Zgromadzeni na sali wieśniacy głośno protestowali. Mieli dość kapralaNajniższy stopień podoficerski w wojsku. Priszibiejew przeniósł wojskowe nawyki dowodzenia na cywilne życie wsi., który od piętnastu lat zatruwał im życie, wtrącając się w każdą sprawę. Priszibiejew uważał prostych ludzi za głupców, którzy potrzebują twardej ręki.

Prowadził nawet szczegółowe notatki o rzekomych przewinieniach sąsiadów. Zapisywał, kto siedzi po nocy przy świetle, kto żyje w rozpuście, a kogo podejrzewa o czary. Sędzia, zmęczony arogancją podsądnego, skazał go na miesiąc aresztu. Wyrok wywołał radość na sali. Priszibiejew, wierny swoim nawykom, zareagował na to zamieszanie komendą:

Ludzie, rozejść się! Nie tłoczyć się! Rozejść się do domów!

Bezbronna istota - streszczenie

Do banku przyszła żona zwolnionego z pracy asesoraW dawnej Rosji urzędnik państwowy niższej rangi, często pełniący funkcje pomocnicze w sądownictwie lub administracji., Szczukina. Jej mąż stracił posadę po pięciomiesięcznej chorobie. Kobieta domagała się wyjaśnień, dlaczego potrącono mu z wypłaty dwadzieścia cztery rublePodstawowa jednostka monetarna w Rosji. W czasach Czechowa 25 rubli stanowiło całkiem sporą sumę, wystarczającą na skromne utrzymanie przez dłuższy czas. i trzydzieści sześć kopiejekDrobna moneta rosyjska, setna część rubla..

Urzędnik Kostiunow natychmiast zauważył, że petentka pomyliła instytucje. Bank nie miał nic wspólnego z miejscem pracy jej męża. Szczukina zignorowała te tłumaczenia. Twierdziła, że odwiedziła już pięć innych urzędów i nikt nie chciał jej pomóc. Zaczęła błagać o litość. Kostiunow stracił cierpliwość. Tłumaczył, że składanie takich próśb w banku ma tyle samo sensu, co wnoszenie o rozwód w aptece.

Ostre słowa wywołały u kobiety głośny lament. Zdesperowany urzędnik przekazał sprawę podwładnemu i uciekł do gabinetu, by uspokoić nerwy. Pół godziny później cały personel miał już dość krzyków. Pracownicy chcieli wyrzucić kobietę na bruk. Kostiunow wrócił i poprosił, by przyszła kiedy indziej. Szczukina uparcie powtarzała, że potrzebuje pieniędzy na gwałt. Złamany psychicznie bankier wyciągnął z własnej kieszeni dwadzieścia pięć rubli i oddał je kobiecie. Zapanował spokój, ale tylko do następnego dnia. Rano bezbronna istota pojawiła się w banku ponownie.

Romans z kontrabasem - streszczenie

Smyczkow, utalentowany muzyk, otrzymał zaproszenie na dwór księcia. Miał tam zagrać solowy koncert. W drodze do pałacu postanowił zażyć kąpieli w rzece. Pływając, dostrzegł na drugim brzegu piękną dziewczynę łowiącą ryby. Zapatrzył się na nią tak bardzo, że nie zauważył złodziei kradnących jego ubranie. Nagi kontrabasistaNajwiększy i najniżej brzmiący instrument smyczkowy. Jego ogromne rozmiary są kluczowe dla komizmu tej noweli. ukrył się pod mostem, planując przeczekać tam do zmroku.

Chwilę później ten sam los spotkał nieznajomą. Musiała wejść do wody, by odplątać żyłkę wędki. Rabusie natychmiast zabrali jej suknie. Przerażona i naga dziewczyna wbiegła pod ten sam most, gdzie wpadła prosto na Smyczkowa. Okazało się, że nieznajoma to księżniczka z pobliskiego dworu. Muzyk wymyślił plan ratunkowy.

Gdy zapadła noc, dziewczyna weszła do pustego futerału na kontrabas. Smyczkow zarzucił ciężar na plecy i ruszył w stronę pałacu. Po drodze zauważył złodziejaszków. Zrzucił futerał i rzucił się w pogoń za sprawcami. W tym czasie drogą przechodzili inni muzycy zmierzający na dwór. Rozpoznali futerał kolegi. Przekonani, że Smyczkow zgubił instrument, zabrali pudło z księżniczką prosto na książęcy zamek.

Dyplomata - streszczenie

Opowiadanie otwiera informacja o śmierci Anny, żony radcy tytularnegoW tabeli rang Imperium Rosyjskiego urzędnik cywilny dziewiątej klasy. Ranga ta dawała osobiste szlachectwo, ale wiązała się z niskimi dochodami. Michała Piotrowicza. Małżonkowie od dawna żyli w separacji, dlatego wdowiec nie wiedział o tragedii. Ciotka zmarłej uznała, że ktoś musi przekazać mu tę wiadomość.

Misję powierzono pułkownikowi Piskariewowi. Wojskowy udał się do Michała, ale na miejscu całkowicie stracił rezon. Straszna nowina nie mogła mu przejść przez gardło. Kluczył, unikał tematu i zachowywał się niezwykle niezręcznie.

Piotrowicz, obserwując dziwne zachowanie gościa, sam domyślił się prawdy. Myśl o stracie żony całkowicie go zdruzgotała. Piskariew, nieświadomy, że cel został osiągnięty, wrócił do ciotki nieboszczki. Zrezygnowany oświadczył tylko:

Sami mu to powiedzcie.