George Orwell – biografia
George Orwell, urodzony jako Eric Arthur Blair, to jeden z najważniejszych brytyjskich pisarzy XX wieku. Jego życiorys obejmuje służbę w policji kolonialnej, skrajne ubóstwo w europejskich stolicach oraz walkę na froncie hiszpańskiej wojny domowej. Te brutalne doświadczenia ukształtowały jego bezkompromisowe poglądy polityczne i stały się fundamentem najsłynniejszych antyutopii w historii literatury.
Autor: Redakcja klp.pl
Czas czytania: 3 min
Spis treści
Młodość i edukacja
George Orwell to literacki pseudonim. Naprawdę nazywał się Eric Arthur Blair. Przyszedł na świat 25 czerwca 1903 roku w Motihari na terenie dzisiejszych Indii. Jego rodzina wkrótce przeniosła się do Anglii. Choć Blair wykazywał ogromny talent, borykał się z kompleksem niższości. Wynikało to ze skromnych dochodów rodziców, co mocno odróżniało go od rówieśników. Dzięki stypendiom zdołał jednak ukończyć elitarne brytyjskie szkoły: Wellington College oraz Eton College.
Od policjanta do włóczęgi
Po zakończeniu edukacji nie poszedł na uniwersytet. Wyjechał do Birmy. Tam przez kilka lat służył w Królewskiej Policji KolonialnejBrytyjska formacja porządkowa działająca na terytoriach zamorskich imperium, z którą Orwell rozstał się z powodu narastającej niechęci do imperializmu.. Zderzenie z brutalnością systemu wywołało w nim głęboki sprzeciw. Zrezygnował ze służby i wrócił do Europy.
Kolejne lata spędził w Paryżu i Londynie. Imał się najgorzej płatnych zajęć, często przymierając głodem. Ten drastyczny spadek na dno drabiny społecznej opisał w swojej debiutanckiej książce „Na dnie w Paryżu i w Londynie” (1933).
Hiszpańska wojna domowa
Przełomowym momentem w życiu pisarza był wyjazd do Hiszpanii. Trwała tam wojna domowa. Orwell zaciągnął się do ochotniczych oddziałów lewicowej, ale antystalinowskiej partii POUMRobotnicza Partia Zjednoczenia Marksistowskiego – hiszpańska partia komunistyczna, która sprzeciwiała się dyktaturze Stalina, przez co została zniszczona przez radzieckie służby.. Walczył na froncie po stronie republikańskiej.
Szybko przekonał się, że ogromnym zagrożeniem dla wolności są działania radzieckich służb specjalnych. Komunistyczne bojówki sterowane przez NKWD rozpoczęły brutalną likwidację członków POUM. Orwell cudem uniknął aresztowania i śmierci, po czym potajemnie uciekł z Hiszpanii. Swoje wstrząsające wspomnienia z tego okresu opublikował w książce „W hołdzie Katalonii”. Ostatecznie porzucił wtedy wszelkie złudzenia wobec komunizmu.
Najważniejsze dzieła i ostatnie lata
Doświadczenie totalitaryzmu ukształtowało dojrzałą twórczość Brytyjczyka. Bezpośrednim echem hiszpańskich wydarzeń stały się jego dwa najsłynniejsze dzieła. „Folwark zwierzęcy” napisał w 1943 roku, choć z powodu cenzury politycznej książka ukazała się dopiero dwa lata później. Z kolei mroczną antyutopię „Rok 1984” tworzył niemal do samej śmierci, wydając ją w 1949 roku.
Choć Orwell przeszedł do historii głównie jako autor „Folwarku zwierzęcego” i „Roku 1984”, jego dorobek jest znacznie szerszy. W latach 30. opublikował szereg powieści społecznych i reportaży, w tym „Birmańskie dni” (1934), „Córkę proboszcza” (1935), „Wiwat aspidistra” (1936), „Drogę na molo w Wigan” (1937) oraz „Brak tchu” (1939).
Pisarz przez wiele lat zmagał się z ciężką gruźlicą. Choroba, spotęgowana trudami wojny i wcześniejszym życiem w ubóstwie, ostatecznie pokonała go 21 stycznia 1950 roku. Zmarł w wieku 46 lat.
Krótko przed śmiercią Orwell przekazał brytyjskiemu departamentowi propagandy poufną listę. Znalazły się na niej nazwiska pisarzy i dziennikarzy sympatyzujących ze stalinizmem, których uważał za kryptokomunistów nieodpowiednich do pracy w antyradzieckich strukturach państwowych.