Kasztelan Mirmił – charakterystyka postaci
Kasztelan Mirmił to władca grodu, w którym mieszkają tytułowi bohaterowie komiksu Janusza Christy. Jego wielkie marzenie o lataniu staje się początkiem niebezpiecznej intrygi uknutej przez wrogich zbójcerzy. Tekst przedstawia najważniejsze cechy tego komicznego władcy, od jego słynnej hipochondrii po ogromną łatwowierność.
Autor: Małgorzata Haze
Czas czytania: 3 min
Wizytówka bohatera
- Rola w utworze: władca grodu Mirmiłowo, mąż rozsądnej Lubawy.
- Status społeczny: najwyższy dostojnik w osadzie, przełożony wojówW dawnych czasach: zbrojny wojownik walczący w drużynie władcy. Kajka i Kokosza.
- Funkcja w fabuleUkład zdarzeń w utworze literackim lub komiksie, powiązanych ze sobą przyczynowo i skutkowo.: postać komicznaBohater wprowadzony do utworu po to, aby rozśmieszać czytelnika swoim zachowaniem lub wyglądem., której decyzje napędzają całą akcję komiksu.
Kasztelan w dawnej Polsce był urzędnikiem, który zarządzał grodem i okolicznymi ziemiami w imieniu władcy. Dbał o bezpieczeństwo i sądził poddanych.
Wygląd i cechy zewnętrzne
Mirmił to tęgi, niewysoki mężczyzna w średnim wieku. Nosi długie, rude wąsy, które dodają mu powagi. Zazwyczaj ubiera się w dostojne szaty i czerwoną pelerynę, co podkreśla jego wysoką pozycję. Na pierwszy rzut oka wygląda jak człowiek przyzwyczajony do rozkazywania. Szybko jednak okazuje się, że ta powaga jest tylko pozorna. Kiedy wpada w panikę, łapie się za głowę, rwie włosy i traci cały swój majestat.
Portret psychologiczny
Hipochondria, czyli choroba wyobraźni
Mirmił jest przekonany, że stale mu coś dolega. Przy każdej okazji narzeka na zdrowie i sprawia wrażenie, jakby był o krok od śmierci. W rzeczywistości nic poważnego mu nie grozi.
Hipochondria to przesadne i nieuzasadnione zamartwianie się o własne zdrowie. Osoba z tą cechą ciągle wymyśla sobie nowe choroby.
Jego dolegliwości znikają natychmiast, gdy pojawia się coś ciekawego. Wracają ze zdwojoną siłą, gdy sprawy idą nie po jego myśli. Janusz Christa świetnie wykorzystuje tę cechę do rozśmieszania czytelnika.
Chwiejność emocjonalna
Nastrój władcy zmienia się błyskawicznie. Przed chwilą płakał i załamywał ręce, a już za moment klaszcze z radości. Ta emocjonalna niestabilność sprawia, że otoczenie nigdy nie wie, czego się po nim spodziewać.
Jego żona Lubawa oraz poddani reagują na te humory ze spokojem. Widać, że są do nich przyzwyczajeni. Mirmił potrafi wpaść w czarną rozpacz z błahego powodu, by za chwilę skakać z entuzjazmu.
Naiwność i łatwowierność
Wystarczy powiedzieć Mirmiłowi to, co chce usłyszeć, a on natychmiast w to wierzy. HegemonGłówny przeciwnik w komiksie, podstępny i okrutny wódz zbójcerzy. doskonale o tym wie. Wykorzystuje marzenie kasztelana i podstępem namawia go do opuszczenia grodu.
Władca nie sprawdza intencji swojego wroga. Daje się zmanipulować i wyrusza na Łysą GóręMiejsce, w którym według legend spotykały się czarownice. W komiksie znajduje się tam Wyższa Szkoła Latania.. Ta łatwowierność to poważna wada. Człowiek rządzący osadą powinien być ostrożny, a Mirmił daje się prowadzić za nos.
Szczere marzenie o lataniu
Pragnienie, żeby wznieść się w powietrze, to najważniejsza cecha Mirmiła. W tym jednym temacie władca nie udaje i nie przesadza. Naprawdę chce latać i jest gotów wiele dla tego poświęcić.
To marzenie czyni go postacią bardzo ludzką i sympatyczną. Każdy ma jakieś pragnienia, które innym mogą wydawać się śmieszne. Dla kasztelana nauka latania na miotle staje się najważniejszym celem w życiu.
Ocena postaci
Uważam, że Mirmił to jedna z najzabawniejszych postaci w polskim komiksie. Jego ciągłe narzekanie i wymyślanie chorób potrafią rozbawić do łez. Choć jako władca bywa nieodpowiedzialny i naiwny, trudno go nie lubić.
Moim zdaniem autor celowo stworzył bohatera pełnego wad. Dzięki temu Mirmił wydaje się nam bliski. Przypomina, że nawet dorośli na ważnych stanowiskach mają swoje słabości i wielkie, czasem dziecinne marzenia.