Mały książę - cytaty
Antoine de Saint-Exupéry w swojej najsłynniejszej powiastce filozoficznej zawarł uniwersalne prawdy o relacjach międzyludzkich, dorastaniu i poszukiwaniu sensu życia. Zebrane cytaty stanowią doskonały materiał do analizy motywów przyjaźni, miłości oraz krytyki świata dorosłych na egzaminie maturalnym. Zrozumienie tych sentencji ułatwia interpretację symbolicznej warstwy utworu i budowanie trafnych argumentów w wypracowaniach.
Autor: Redakcja klp.pl
Czas czytania: 5 min
Spis treści
Krytyka świata dorosłych
Narrator utworu, PilotAlter ego samego autora, który z powodu awarii samolotu ląduje na Saharze i spotyka Małego Księcia., od pierwszych stron podkreśla przepaść między wyobraźnią dziecka a pragmatyzmem dorosłych. Ci drudzy skupiają się na liczbach, wyglądzie zewnętrznym i statusie materialnym, gubiąc po drodze to, co naprawdę istotne.
Więc narysowałem węża boa od środka, żeby dorośli potrafili wreszcie zrozumieć. Oni nie mogą się obejść bez wyjaśnień.
Idąc prosto przed siebie nie zajdzie się zbyt daleko.
Tylko dzieci wiedzą, czego szukają. Nie żałują czasu dla szmacianej lalki i nabiera ona dla nich takiego znaczenia, że jeżeli im się ją odbierze, to płaczą…
Dorośli potrzebują twardych danych. Kiedy słyszą o nowym przyjacielu, nie pytają o ton jego głosu czy ulubione zabawy. Pytają o wiek, wagę i zarobki ojca. Dopiero wtedy wydaje im się, że kogoś znają. Podobnie reagują na opowieść o asteroidzie B 612Fikcyjna planeta, z której pochodzi tytułowy bohater, symbolizująca wewnętrzny świat człowieka. – uwierzą w jego istnienie tylko dzięki przypisanemu mu numerowi. Dzieci muszą być dla nich niesłychanie wyrozumiałe.
Miłość, odpowiedzialność i oswajanie
Spotkanie z LisemPrzewodnik duchowy Małego Księcia, który uczy go prawdziwego znaczenia przyjaźni i miłości. to punkt zwrotny w podróży głównego bohatera. To właśnie on tłumaczy chłopcu, na czym polega budowanie więzi i dlaczego jego RóżaSymbolizuje miłość, kobiecość, piękno, ale też kapryśność i złożoność relacji uczuciowych. jest wyjątkowa na tle tysięcy innych kwiatów.
Do tej pory jesteś dla mnie tylko małym chłopcem podobnym do stu tysięcy innych małych chłopców. I nie jesteś mi do niczego potrzebny. Jestem dla ciebie po prostu lisem podobnym do stu tysięcy innych lisów. Ale jeżeli mnie oswoiszW słowniku Lisa oznacza to „stworzyć więzy”, zbudować relację opartą na zaufaniu i odpowiedzialności., staniemy się sobie potrzebni. Wtedy będziesz dla mnie jedynym na świecie i ja będę dla ciebie jedynym na całym świecie…
Zna się tylko to, co się oswoi.
Pozostajesz na zawsze odpowiedzialny za to, co oswoiłeś.
Pierwowzorem kapryśnej, ale ukochanej Róży była żona pisarza, Consuelo de Saint-Exupéry. Ich małżeństwo było pełne burz i rozstań, co znajduje odzwierciedlenie w relacji Małego Księcia z jego kwiatem. Z kolei postać Lisa często interpretuje się jako przyjaciółkę autora, Sylvię Hamilton, która pomogła mu zrozumieć istotę prawdziwych więzi.
Chłopiec uświadamia sobie własne błędy w relacji z ukochanym kwiatem. Zrozumiał, że skupiał się na słowach, zamiast na czynach. Róża rozsiewała woń i rozjaśniała jego planetę, a jej kolce były jedynie nieporadną próbą obrony przed światem.
Powinienem był osądzać ją na podstawie czynów, a nie słów. Odurzała mnie wonią, rozjaśniała mnie od środka. Za nic nie powinienem był uciekać. Powinienem był odgadnąć, ile czułości kryje się za jej drobnymi sztuczkami. Kwiaty są tak pełne sprzeczności! Ale ja byłem jeszcze za młody na to, żeby umieć ją kochać.
Jesteście piękne, lecz w środku puste. Za was nie można umierać. Oczywiście, jeśli chodzi o moją różę, to zwykły przechodzień mógłby pomyśleć, że jest ona do was podobna. Ale ona jest ważniejsza niż wy wszystkie razem wzięte, bo tylko ja ją podlewałem.
Absurdy ludzkiej natury
Podróż po sąsiednich planetach to galeria ludzkich typów i przywar. Każdy z napotkanych dorosłych reprezentuje inną, przerysowaną cechę, która zamyka go w samotności i absurdzie własnego istnienia.
Dla królów świat jest niesłychanie uproszczony. Wszyscy ludzie są poddanymi.
Od każdego należy tylko tego wymagać, co może z siebie dać.
Znacznie trudniej jest osądzać samego siebie, niż wydawać sąd o innych. Gdyby ci się udało osądzić samego siebie, stanowiłoby to dowód, że jesteś mędrcem.
Na jednej z planet bohater spotyka BiznesmenaUosobienie chciwości i materializmu, postać zajęta nieustannym liczeniem gwiazd, które uważa za swoją własność., który rości sobie prawo do posiadania gwiazd tylko dlatego, że nikt inny na to wcześniej nie wpadł. Z kolei LatarnikMieszkaniec najmniejszej planety, jedyna postać dorosłego, która zyskała sympatię Małego Księcia dzięki swojemu oddaniu pracy. budzi w chłopcu sympatię, ponieważ jako jedyny zajmuje się czymś więcej niż tylko samym sobą. Prawdziwą naturę relacji międzyludzkich na Ziemi brutalnie podsumowuje WążSymbolizuje śmierć, ale też ostateczne przejście i uwolnienie z ziemskiej powłoki., rzucając krótkie:
Jest się samotnym także między ludźmi.
Patrzenie sercem jako filozofia życia
Najsłynniejsze zdania z utworu to kwintesencja jego przesłania. Saint-Exupéry przypomina, że racjonalny umysł i zmysł wzroku często zawodzą w ocenie tego, co ma prawdziwą wartość.
A oto moja tajemnica, jest bardzo prosta: Dobrze widzi się tylko wtedy, gdy się patrzy sercem. Najważniejsze jest dla oczu niewidoczne.
Bo oczy są ślepe. Trzeba szukać sercem.
Ogromnie tajemnicza jest kraina łez.
Pamięć o przyjacielu i odpowiedzialność za niego nadają sens otaczającej rzeczywistości. Dla kogoś, kto kocha różę rosnącą na jednej z gwiazd, całe nocne niebo staje się ukwiecone. Zniknięcie tego kwiatu sprawia, że wszystkie gwiazdy gasną. To właśnie ta świadomość odróżnia ludzi potrafiących kochać od tych, którzy jedynie egzystują.