Antoine de Saint-Exupéry – biografia

Wczesne życie i edukacja

Jean-Baptiste Antoine Marie Roger de Saint-Exupéry przyszedł na świat 29 czerwca 1900 roku w Lyonie. Wywodził się z arystokratycznej rodziny. Był trzecim dzieckiem hrabiego Jeana de Saint-Exupéry i Marie de Fonscolombe. Sielskie dzieciństwo przerwała w 1904 roku nagła śmierć ojca na udar mózgu. Matka przeniosła się wówczas z dziećmi do zamku ciotki.

Edukację rozpoczął w szkole chrześcijańskiej, a od 1909 roku uczył się w placówce prowadzonej przez jezuitówZakon katolicki znany z prowadzenia rygorystycznych i elitarnych szkół o wysokim poziomie nauczania.. Lotnictwo zafascynowało go bardzo wcześnie. Jako dwunastolatek odbył swój pierwszy lot samolotem w roli pasażera. Chłopiec zdradzał talenty techniczne i literackie. Skonstruował nawet „rowerolot”, przytwierdzając do ramy dziecięcego roweru skrzydła z prześcieradeł. W 1919 roku rozpoczął studia na Wydziale Architektury paryskiej Akademii Sztuk Pięknych. Opatentował wtedy kilkanaście projektów usprawnień silników lotniczych.

Debiut i pierwsze dzieła

Przełom nastąpił 9 kwietnia 1921 roku. Antoine otrzymał powołanie do 2 Pułku Lekkiej Kawalerii, skąd szybko trafił na szkolenie pilotażowe do Strasburga. W lipcu odbył pierwszy samodzielny lot. Zdobył licencję cywilną, a wkrótce potem wojskową. Wypadek z 1923 roku zmusił go do przejścia do rezerwy. Zamieszkał w Paryżu. Pracował jako księgowy i sprzedawca w sklepie motoryzacyjnym. Monotonia biurowego życia go dusiła, dlatego każdą wolną chwilę poświęcał na pisanie.

W kwietniu 1926 roku na łamach „Le Navire d’Argent” ukazało się opowiadanie „Lotnik”. Był to jego debiut literackiPierwsza opublikowana praca autora, wprowadzająca go do oficjalnego obiegu czytelniczego.. W tym samym roku zatrudnił się w AéropostalePionierskie francuskie linie lotnicze, które w latach 20. XX wieku uruchomiły przewóz poczty między Europą, Afryką i Ameryką Południową.. Przewoził pocztę na niebezpiecznej trasie Tuluza-Casablanca-Dakar. W 1927 roku objął stanowisko kierownika poczty na Przylądku Juby w Maroku. Organizował tam akcje ratunkowe dla załóg rozbitych na Saharze. Doświadczenia te opisał w swojej pierwszej powieści „Poczta na Południe” (1929).

Dojrzałość twórcza

Jesienią 1929 roku Saint-Exupéry wyjechał do Argentyny. Został dyrektorem oddziału Aeroposta, organizując siatkę połączeń w Ameryce Południowej. Nocne loty nad Andami zainspirowały go do napisania powieści „Nocny lot”. Książka ukazała się w 1931 roku, przynosząc mu międzynarodowy rozgłos oraz Prix FeminaPrestiżowa francuska nagroda literacka przyznawana od 1904 roku przez jury składające się wyłącznie z kobiet.. W tym samym roku poślubił Consuelo Suncín Sandoval de Gómez.

Kariera pilota obfitowała w dramatyczne zdarzenia. Wypadek w zatoce w 1933 roku na chwilę przerwał jego loty, ale pisarz nie zrezygnował z pasji. W grudniu 1935 roku próbował pobić rekord czasu przelotu na trasie Paryż-Sajgon. Rozbił maszynę na Saharze i cudem uniknął śmierci z odwodnienia. Dwa lata później przeżył kolejną katastrofę w Gwatemali. Czas długiej rekonwalescencji przeznaczył na pracę nad książką „Ziemia, planeta ludzi” (1939). Dzieło to uhonorowano Grand Prix du RomanWażne wyróżnienie literackie przyznawane corocznie przez Akademię Francuską za wybitną powieść. oraz amerykańską National Book Award.

Kontekst historyczny

W drugiej połowie lat 30. Saint-Exupéry pracował jako korespondent wojenny dla gazety „Paris-Soir”. Relacjonował przebieg wojny domowej w HiszpaniiKonflikt zbrojny w latach 1936–1939, w którym starły się siły republikańskie z nacjonalistami generała Franco.. Po wybuchu II wojny światowej natychmiast zgłosił się do wojska. Wykonywał ryzykowne loty rozpoznawczeMisje lotnicze mające na celu fotografowanie i zbieranie informacji o pozycjach wojsk przeciwnika..

Po upadku Francji wyemigrował do Stanów Zjednoczonych. W Nowym Jorku napisał swoje najsłynniejsze dzieło – „Małego Księcia” (1943). Ta powiastka filozoficznaGatunek literacki, w którym fabuła służy zilustrowaniu głębszych przemyśleń moralnych lub egzystencjalnych. zyskała status fenomenu wydawniczego. Pisarz nie potrafił jednak bezczynnie czekać na koniec wojny. Wymusił na dowództwie przydział do Francuskich Sił Powietrznych w Afryce Północnej.

Spuścizna i znaczenie

31 lipca 1944 roku Antoine de Saint-Exupéry wystartował z bazy na Korsyce. Miał sfotografować ruchy wojsk niemieckich w okolicach Lyonu. Z tej misji nigdy nie powrócił. Pozostawił po sobie niedokończony rękopis monumentalnej „Twierdzy”.

Dla Saint-Exupéry'ego latanie nie było tylko zawodem. Stanowiło narzędzie poznawania świata i przekraczania własnych słabości, co znalazło bezpośrednie odbicie w jego prozie.

Przez dziesięciolecia losy pisarza pozostawały zagadką. Dopiero w 1998 roku rybak wyłowił z Morza Śródziemnego srebrną bransoletkę z wygrawerowanym nazwiskiem autora. Dwa lata później u wybrzeży Marsylii odnaleziono szczątki samolotu F-5 Lightning. Identyfikacja numerów seryjnych w 2004 roku ostatecznie potwierdziła, że to maszyna Saint-Exupéry'ego. Prawdopodobnie zestrzelił go niemiecki myśliwiec Fw 190, pilotowany przez Horsta Ripperta.

Twórczość Francuza przetrwała próbę czasu. Jego książki uczą odpowiedzialności za drugiego człowieka i promują głęboki humanizmPostawa intelektualna i moralna stawiająca w centrum zainteresowania człowieka, jego godność i rozwój.. „Mały Książę” pozostaje jedną z najczęściej tłumaczonych książek w historii literatury, trafiając do wyobraźni kolejnych pokoleń czytelników.