Zabić drozda - bohaterowie

Atticus Finch

Owdowiały adwokatPrawnik świadczący pomoc prawną. W tym przypadku Atticus został wyznaczony przez sędziego jako obrońca z urzędu. z Maycomb i ojciec Smyk oraz Jema. Podejmuje się obrony Toma Robinsona - czarnoskórego mężczyzny fałszywie oskarżonego o gwałt. Wie, że sprawa w rasistowskim środowisku jest z góry przegrana. Nie robi tego dla poklasku. Chce móc ze spokojem spojrzeć w oczy własnym dzieciom. Atticus jest człowiekiem niezwykle konsekwentnym. Te same zasady, które głosi na sali sądowej, stosuje we własnym domu. Uczy Smyk i Jema empatii poprzez codzienne rozmowy, unikając moralizatorskich kazań. W sądzie prezentuje żelazną logikę obalającą oskarżenie. Ława przysięgłychW amerykańskim systemie prawnym grupa obywateli decydująca o winie oskarżonego. W Maycomb składała się wyłącznie z białych mężczyzn. wydaje jednak wyrok skazujący ze względu na kolor skóry oskarżonego. Atticus przyjmuje porażkę bez rozgoryczenia. Stanowi moralny wzorzec całej powieści. Prawdziwą odwagę definiuje nie jako brak strachu, lecz działanie w słusznej sprawie mimo pewności przegranej - co tłumaczy dzieciom na przykładzie walki pani Dubose z nałogiem.

Jean Louise „Smyk” Finch

Na początku powieści ma sześć lat. Dorasta na kartach książki przez kolejne trzy lata. Pełni rolę narratorki całej historii. Opowiada ją z perspektywy dorosłej kobiety wspominającej dzieciństwo, co nadaje wydarzeniom specyficzny dystans. Smyk to typowa chłopczyca. Zdecydowanie woli bójki od noszenia sukienek, a bezpośredniość ceni wyżej niż dyplomację. Jej dziecięca szczerość obnaża absurd rasizmu i hipokryzji mieszkańców Maycomb. Przechodzi bolesną inicjacjęW literaturze proces przejścia bohatera od dziecięcej naiwności do dojrzałości i zrozumienia praw rządzących światem., stopniowo pojmując niesprawiedliwość świata dorosłych. Proces Toma Robinsona uświadamia jej, że oczywista niewinność nie chroni człowieka przed linczemSamosąd dokonany przez tłum na osobie podejrzanej o przestępstwo. W powieści tłum próbuje zlinczować Toma przed procesem.. Relacja ze starszym bratem Jemem stanowi emocjonalny rdzeń powieści. Smyk zadaje niewygodne pytania wprost i rzadko otrzymuje na nie logiczne odpowiedzi.

Jeremy „Jem” Finch

Starszy brat Smyk, który na początku akcji ma dziesięć lat. Znacznie silniej niż siostra identyfikuje się z ojcem i jego systemem wartości. Wyrok w sprawie Toma Robinsona uderza w niego z ogromną siłą. Po ogłoszeniu skazania Jem płacze z bezsilności i wściekłości. Jego droga dojrzewania prowadzi od naiwnego heroizmu i fascynacji Boo Radleyem do bolesnego zderzenia z rzeczywistością. Odkrywa, że racja i odwaga nie wystarczą do zmiany zepsutego systemu. W finale powieści własnym ciałem chroni siostrę przed napadem Boba Ewella. Doznaje wtedy poważnego złamania ręki. Jem symbolizuje pokolenie ślepo wierzące w ideały ojca, brutalnie zweryfikowane przez segregację rasowąUsankcjonowany prawnie lub zwyczajowo podział społeczeństwa ze względu na rasę, powszechny na amerykańskim Południu aż do lat 60. XX wieku..

Tom Robinson

Czarnoskóry robotnik rolny fałszywie oskarżony przez Mayellę Ewell o gwałt. Spokojny, pracowity i życzliwy człowiek. Pomagał Mayelli z litości, nie oczekując żadnej zapłaty. W oczach białej społeczności Maycomb taka bezinteresowność czarnego mężczyzny wobec białej kobiety budzi podejrzenia. Jego lewa ręka jest całkowicie bezwładna po wypadku przy maszynie do odziarniania bawełny. Ten fizyczny defekt całkowicie obala wersję oskarżenia. Atticus dowodzi jego niewinności ponad wszelką wątpliwość. Mimo to ława przysięgłych wydaje wyrok skazujący. Tom ginie podczas próby ucieczki z więzienia, zastrzelony przez strażników. Uosabia tytułowego drozda - niewinną istotę zniszczoną przez systemową nienawiść.

Arthur „Boo” Radley

Odizolowany od lat sąsiad rodziny Finchów. Dzieci otaczają go aurą tajemniczości, tworząc z niego lokalne straszydło. Przez większość powieści pozostaje fizycznie niewidoczny. Jego obecność zdradzają jedynie drobne gesty. Zostawia drobiazgi w dziupli drzewa i okrywa Smyk kocem podczas pożaru domu panny Maudie. W dramatycznym finale ratuje życie Smyk i Jema, zabijając Boba Ewella. Okazuje się niezwykle nieśmiałym, wrażliwym człowiekiem, panicznie bojącym się świata zewnętrznego. Boo to drugi powieściowy drozd. Społeczeństwo wykluczyło go i naraziło na krzywdę. Decyzja szeryfa i Atticusa, by zataić jego udział w śmierci Ewella, stanowi ostateczny triumf miłosierdzia nad literą prawa.

Bob Ewell

Ojciec Mayelli i główny antagonistaPostać będąca przeciwnikiem głównego bohatera, wprowadzająca konflikt napędzający akcję utworu. w książce. Reprezentuje najniższe warstwy białej społeczności Maycomb. Jest agresywnym alkoholikiem żyjącym z zasiłków. Fałszywe oskarżenie Toma Robinsona służy mu wyłącznie do ochrony własnego wizerunku. To on dotkliwie pobił córkę, gdy nakrył ją na próbie pocałowania czarnoskórego mężczyzny. Po procesie pała żądzą zemsty. Pluje Atticusowi w twarz, a ostatecznie napada na jego dzieci pod osłoną nocy. Ewell uosabia rasizm napędzany kompleksami i biedą. Nienawidzi czarnych, ponieważ bez nich znajdowałby się na samym dnie drabiny społecznej. Ginie z rąk Boo Radleya.

Mayella Ewell

Dziewiętnastoletnia córka Boba Ewella. Żyje w skrajnym ubóstwie, obarczona opieką nad młodszym rodzeństwem. Funkcjonuje jednocześnie jako ofiara i sprawczyni. Ojciec znęca się nad nią fizycznie i psychicznie. Z drugiej strony jej fałszywe zeznaniaOficjalne oświadczenie świadka lub oskarżonego w sądzie. Zeznania Mayelli były kluczowym dowodem oskarżenia. skazują niewinnego człowieka na śmierć. Poprosiła Toma o pomoc przy rąbaniu mebli, a następnie spróbowała go pocałować. Nakryta przez ojca, oskarżyła robotnika o gwałt ze strachu przed konsekwencjami. Podczas przesłuchania Atticus traktuje ją z pełnym szacunkiem, nazywając „proszę pani”. Mayella, nieprzyzwyczajona do uprzejmości, odbiera to jako okrutne szyderstwo. To postać głęboko tragiczna.

Calpurnia

Czarnoskóra kucharka i gosposia w domu Finchów. Po śmierci matki Smyk i Jema przejmuje rolę ich opiekunki. Wychowuje dzieci surowo, ale z ogromną czułością. Uczy je szacunku do każdego człowieka. Zabiera rodzeństwo do swojego kościoła, przeznaczonego wyłącznie dla czarnej społeczności. To doświadczenie otwiera dzieciom oczy na zupełnie inny, równoległy świat mieszkańców Maycomb. Calpurnia biegle posługuje się dwoma kodami językowymi. W domu Finchów mówi poprawną angielszczyzną, a wśród swoich bliskich używa lokalnego dialektuOdmiana języka charakterystyczna dla danej grupy społecznej lub terytorium.. Sprawnie nawiguje między dwoma światami rasowo podzielonego Południa.

Ciotka Alexandra

Siostra Atticusa. Przyjeżdża do Maycomb z misją wpojenia Smyk manier przystających południowej damie. Przywiązuje ogromną wagę do pochodzenia, dobrego rodu i sztywnej hierarchii społecznej. Jej poglądy stoją w ostrej opozycji do egalitarnychPogląd społeczno-polityczny uznający za podstawę sprawiedliwego ustroju całkowitą równość wszystkich obywateli. wartości wyznawanych przez brata. Początkowo irytuje dzieci swoją surowością. Z czasem ujawnia jednak głęboką lojalność wobec rodziny. Gdy dowiaduje się o tragicznej śmierci Toma Robinsona w trakcie spotkania kółka misyjnego, błyskawicznie opanowuje wstrząs. Wraca do gości z podniesioną głową, co Smyk po raz pierwszy interpretuje jako prawdziwą, kobiecą odwagę.

Dill Harris

Przyjaciel Smyk i Jema, spędzający wakacje u swojej ciotki w Maycomb. Chłopiec o nieprawdopodobnie bujnej wyobraźni i wielkim talencie gawędziarskim. Inicjuje większość dziecięcych zabaw polegających na wywabieniu Boo Radleya z domu. Pochodzi z rozbitej rodziny, czuje się odrzucony przez matkę i ojczyma. Szuka ciepła i akceptacji w domu Finchów. Podczas procesu Toma Robinsona dostaje ataku płaczu i musi wyjść z sali sądowej. Nie potrafi znieść pogardy i arogancji, z jaką prokurator traktuje oskarżonego.

Heck Tate

Szeryf hrabstwa Maycomb. Człowiek pragmatyczny, starający się zachować przyzwoitość w ramach ograniczonych możliwości swojego urzędu. Jako pierwszy przybywa na miejsce nocnej napaści na dzieci Finchów. Odnajduje zwłoki Boba Ewella z nożem w żebrach. Podejmuje twardą decyzję, by oficjalnie uznać śmierć za wypadek - Ewell miał sam potknąć się i nadziać na własne ostrze. Tate celowo fałszuje raport, by chronić Boo Radleya przed rozgłosem. Rozumie, że wciągnięcie chorobliwie nieśmiałego outsideraOsoba pozostająca na uboczu społeczeństwa, niepasująca do ogólnie przyjętych norm lub celowo się z nich wyłamująca. w tryby wymiaru sprawiedliwości byłoby niewybaczalnym okrucieństwem.