Narracja, język powieści i znaczenie tytułu
Powieść Rafała Kosika łączy trzecioosobową narrację z językiem pełnym młodzieżowego slangu i informatycznych pojęć. Sposób mówienia bohaterów idealnie oddaje ich charaktery oraz zainteresowania. Tytuł książki odnosi się zarówno do grupy przestępczej, jak i do problemu samotności nastolatków.
Autor: Małgorzata Haze
Czas czytania: 3 min
Spis treści
Kto opowiada tę historię?
Powieść jest napisana w trzeciej osobie. NarratorOsoba opowiadająca historię w książce. nie jest jednym z bohaterów, ale obserwatorem z zewnątrz. Relacjonuje on wydarzenia tak, jakby patrzył na przygody trójki przyjaciół z boku.
Nie jest to jednak chłodny i obojętny obserwator. Narrator wyraźnie trzyma stronę głównych bohaterów i widzi świat ich oczami. Kiedy Felix zastanawia się nad uczuciami sztucznej inteligencji, czytelnik szuka odpowiedzi razem z nim.
Gdy Net wygłupia się na lekcji, narrator opisuje to z humorem. Taki sposób opowiadania nazywamy narracją personalnąSposób opowiadania, w którym narrator w trzeciej osobie patrzy na świat z perspektywy konkretnego bohatera.. Opowiadacz mówi o postaciach w trzeciej osobie, ale pokazuje ich myśli i uczucia.
Język, którym mówią Felix, Net i Nika
Rafał Kosik bardzo starannie dobrał słownictwo swoich bohaterów. Trzynastolatki mówią naturalnie, używając skrótów i szkolnego slangu. Ich dialogiRozmowa co najmniej dwóch osób w utworze literackim. brzmią jak prawdziwe rozmowy na korytarzu, a nie sztywne wypracowania.
Ważną częścią języka powieści jest warstwa informatyczna. Net to komputerowy geniusz, dlatego często używa słów takich jak serwer, sieć czy protokółW informatyce to zbiór zasad określających sposób komunikacji między komputerami.. Autor podaje te trudne pojęcia w jasnym kontekście. Dzięki temu czytelnik nie musi znać się na technologii, aby zrozumieć fabułę.
Kolejną cechą języka tej książki jest humor sytuacyjny. Żarty wynikają wprost z charakterów postaci. Felix jest poważny i czasem nie łapie żartów przyjaciela. Net komentuje wszystko z ironią, a Nika bywa bardzo bezpośrednia.
Dopasowanie słownictwa do postaci to inaczej indywidualizacja języka. Dzięki niej po samym sposobie mówienia możemy odgadnąć, który bohater właśnie się wypowiada.
Co znaczy tytuł i kim są Niewidzialni Ludzie?
Tytuł powieści można rozumieć na dwa różne sposoby. Na poziomie dosłownym Gang Niewidzialnych Ludzi to nazwa niebezpiecznej grupy przestępczej. Złodzieje ci wykorzystują nowoczesne technologie do napadów na banki. Felix, Net i Nika próbują rozwikłać zagadkę ich działalności.
Na głębszym poziomie słowo "niewidzialność" to metaforaInaczej przenośnia. Ukryte porównanie, w którym słowa zyskują nowe, niedosłowne znaczenie.. Główni bohaterowie sami często czują się niezauważani przez otoczenie. Felix różni się od rówieśników, Nika ukrywa swoją biedę, a Net chowa się za ekranem komputera.
Dorastanie często wiąże się z poczuciem, że dorośli nie widzą prawdziwych problemów młodzieży. Pierwsza część tytułu, czyli imiona bohaterów, stała się znakiem rozpoznawczym całej serii. Pokazuje to, że najważniejsza w tych książkach jest zgrana paczka przyjaciół.
Forma dopasowana do treści
Sposób opowiadania historii i język bohaterów świetnie do siebie pasują. Trzecioosobowy narrator pozwala śledzić losy całej trójki, a potoczny język ułatwia czytanie. Książka wciąga swoim stylem od pierwszych stron.
Czytelnik szybko wchodzi w świat warszawskich gimnazjalistów. Język powieści jest prosty, dynamiczny i pełen humoru. To sprawia, że przygody Feliksa, Neta i Niki czyta się jak dobrą relację z życia prawdziwych nastolatków.