„Mały Książę” jako gatunek literacki
„Mały Książę” Antoine’a de Saint-Exupéry’ego to utwór wymykający się jednoznacznym klasyfikacjom, łączący w sobie cechy baśni, powiastki filozoficznej oraz przypowieści. Fantastyczny świat i motyw wędrówki bohatera przeplatają się tu z głębokimi refleksjami na temat ludzkiej egzystencji, miłości i przyjaźni. Prosta, oszczędna w detale fabuła służy przekazaniu uniwersalnych prawd moralnych za pomocą rozbudowanej symboliki.
Autor: Dorota Blednicka
Czas czytania: 2 min
Spis treści
Elementy baśniowe
Utwór czerpie garściami z konwencji baśniGatunek epicki o silnym zabarwieniu fantastycznym, w którym siły nadprzyrodzone ingerują w losy bohaterów, a dobro zawsze zwycięża zło.. Tytułowy bohater swobodnie przekracza granice między realizmem a magią. Oś fabuły stanowi motyw wędrówki. Mały Książę podróżuje po kolejnych planetach, zdobywając życiowe doświadczenie i mądrość.
Świat przyrody ulega antropomorfizacji. Zwierzęta i rośliny zachowują się jak ludzie i przemawiają ludzkim głosem. Antoine de Saint-Exupéry zderza ten magiczny świat z twardą rzeczywistością. Akcja zawiązuje się na afrykańskiej pustyni, gdzie Pilot ląduje awaryjnie swoim samolotem. Ten baśniowy sztafaż służy ukazaniu ideałów więzi społecznych i sprawiedliwych zachowań.
Cechy powiastki filozoficznej
Konstrukcja fabuły wyraźnie nawiązuje do powiastki filozoficznejUtwór narracyjny ukształtowany w oświeceniu, w którym fabuła służy zilustrowaniu określonej tezy filozoficznej lub moralnej.. Spotkanie Pilota z przybyszem z asteroidy B 612 to w rzeczywistości pretekst do przekazania głębszych treści. Rozmowy bohaterów nie napędzają wartkiej akcji. Zmuszają czytelnika do myślenia.
Dzieje Małego Księcia są nasycone refleksjami o przyjaźni, miłości, samotności i cierpieniu. Autor wykorzystuje naiwne, dziecięce spojrzenie bohatera, aby zdemaskować absurdy świata dorosłych i skłonić do przewartościowania życiowych priorytetów.
„Mały Książę” jako przypowieść (parabola)
Sposób przedstawienia postaci i zdarzeń czyni z utworu klasyczną przypowieść. Fabuła jest celowo uboga w realia historyczne czy geograficzne. Stanowi jedynie zbiór sytuacji ilustrujących uniwersalne prawidła ludzkiej egzystencji i postawy wobec życia.
Ogromną rolę odgrywają tu symbole i alegorie. Każdy element świata przedstawionego ma podwójne dno. Ukryte znaczenia ułatwiają zrozumienie ogólnych prawd moralnych, które autor chce przekazać odbiorcy.
Język „Małego Księcia” jest niezwykle poetycki i obfituje w sentencje. Wiele cytatów z książki, takich jak „Dobrze widzi się tylko sercem. Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu”, weszło do potocznego języka jako samodzielne aforyzmy.