Charakterystyka Fantyny
Fantyna to jedna z najtragiczniejszych postaci w powieści „Nędznicy” Victora Hugo, symbolizująca wyzysk i bezbronność kobiet w dziewiętnastowiecznej Francji. Jej życie to ciąg bolesnych poświęceń dla ukochanej córki Kozety, prowadzących młodą matkę na samo dno drabiny społecznej. Historia tej bohaterki obnaża bezduszność ówczesnego prawa i obojętność społeczeństwa wobec najsłabszych.
Autor: Małgorzata Haze
Czas czytania: 4 min
Spis treści
Wizytówka bohatera
- Imię: Fantyna.
- Status społeczny: Początkowo gryzetkaW XIX-wiecznej Francji młoda, niezamożna dziewczyna pracująca fizycznie, często szwaczka lub praczka., później robotnica fabryczna, ostatecznie zmuszona do prostytucji.
- Rola w utworze: Matka Kozety, ofiara niesprawiedliwości społecznej i katalizator przemiany głównego bohatera.
- Powiązania: Porzucona przez studenta Tholomyèsa, powierza dziecko bezwzględnym Thénardierom, ratowana przez Jeana Valjeana.
Wygląd i cechy zewnętrzne
Hugo opisuje młodą Fantynę jako uosobienie świeżości i naturalnego piękna. Ma gęste, złote blond włosy i nieskazitelne, perłowobiałe zęby. Te fizyczne atrybuty stają się później brutalną walutą. Kiedy brakuje jej pieniędzy na utrzymanie córki, sprzedaje swoje największe atuty. Utrata włosów i zębów drastycznie zmienia jej wygląd, zamieniając piękną dziewczynę w przedwcześnie postarzałą, wyniszczoną przez gruźlicęZakaźna choroba płuc, w XIX wieku zbierająca ogromne żniwo wśród najbiedniejszych warstw społecznych. i nędzę kobietę.
Portret psychologiczny
Bezgraniczna miłość macierzyńska
Wszystkie decyzje Fantyny wynikają z pragnienia ocalenia córki. Oddaje Kozetę Thénardierom, wierząc, że zapewnia jej bezpieczny dom. Kiedy opiekunowie żądają kolejnych frankówHistoryczna jednostka monetarna we Francji. W czasach Fantyny 10 franków stanowiło znaczną kwotę dla robotnika. na rzekome leczenie dziecka, matka poświęca wszystko. Sprzedaje włosy, wyrywa przednie zęby, a ostatecznie sprzedaje własne ciało. Robi to w pełni świadomie. Woli znosić największe upokorzenia, niż pozwolić, by jej dziecku działa się krzywda.
Victor Hugo oparł historię Fantyny na prawdziwym wydarzeniu, którego był świadkiem. W 1841 roku pisarz stanął w obronie prostytutki aresztowanej za napaść na bogatego mieszczanina, który dla żartu wrzucił jej garść śniegu za suknię. Hugo użył swoich wpływów, by uchronić kobietę przed więzieniem, a całe zajście przeniósł na karty powieści.
Naiwność i zgubna ufność
Bohaterka boleśnie płaci za wiarę w ludzi. Ufa Tholomyèsowi, który traktuje ich romans jako studencką rozrywkę. Wierzy Thénardierom, nie dostrzegając ich chciwości i okrucieństwa. Ta ufność nie wynika z głupoty, lecz z desperacji i braku oparcia. Kobieta rozpaczliwie chwyta się każdej obietnicy pomocy, bo alternatywą jest całkowita samotność w brutalnym świecie.
Godność w upodleniu
Utrata pracy w fabryce i przymusowa prostytucja nie łamią od razu jej wewnętrznego oporu. Kiedy bogaty mieszczanin Bamatabois wrzuca jej śnieg za dekolt, Fantyna rzuca się na niego z pazurami. Broni się fizycznie i słownie. Zatrzymana przez bezwzględnego inspektora JavertaFanatyczny stróż prawa w powieści Hugo, dla którego litera prawa jest ważniejsza niż sprawiedliwość i litość., domaga się sprawiedliwości. Ta scena udowadnia, że mimo upadku wciąż tli się w niej poczucie własnej wartości.
Ewolucja bohatera
Droga Fantyny to drastyczny upadek, ale wyłącznie w wymiarze społecznym i fizycznym, nie moralnym. Na początku powieści widzimy beztroską, uśmiechniętą dziewczynę spacerującą po ulicach ParyżaMiasto ogromnych kontrastów, gdzie skrajne bogactwo arystokracji sąsiadowało z niewyobrażalną nędzą robotników.. Zaledwie kilka lat później to wrak człowieka, umierający w szpitalnym łóżku. Zmienia się jej ciało i pozycja społeczna, ale cel pozostaje niezmienny. Im bardziej świat zewnętrzny ją niszczy, tym jaśniej świeci jej wewnętrzne oddanie dla Kozety.
Śmierć Fantyny następuje w dramatycznych okolicznościach. Kobieta umiera z przerażenia na widok Javerta, dowiadując się, że jej wybawca, burmistrzFałszywa tożsamość Jeana Valjeana, pod którą ukrywał się, budując fabrykę i pomagając biednym. Madeleine, to w rzeczywistości poszukiwany galernikSkazaniec odbywający karę ciężkich robót, często polegających na wiosłowaniu na galerach lub pracy w kamieniołomach., a jej córka wcale nie została sprowadzona.
Ocena postaci
Uważam Fantynę za jedną z najbardziej poruszających postaci w literaturze. Jej historia uderza mnie swoim realizmem i brakiem taryfy ulgowej. Hugo nie stworzył papierowej męczennicy, ale żywą kobietę zniszczoną przez system. Moim zdaniem Fantyna uosabia tragedię tysięcy samotnych matek tamtej epoki, pozbawionych jakichkolwiek praw i wsparcia. Jej los wywołuje we mnie gniew na niesprawiedliwość społeczną, która karze ofiary zamiast oprawców. Śmierć tej bohaterki nie jest końcem jej obecności w powieści. Staje się moralnym motorem działań Jeana Valjeana, który przez resztę życia spłaca dług wobec zmarłej matki, chroniąc jej córkę.