Najważniejsze cytaty z Nędzników z omówieniem

Na egzaminie dojrzałości powieść Hugo pojawia się najczęściej w tematach sprawdzających rozumienie konfliktu między literą prawa a ludzkim sumieniem. Znajomość konkretnych zdań udowadnia egzaminatorowi, że operujesz oryginalnym tekstem, a nie powierzchownym streszczeniem.

Przemiana duchowa i odkupienie

Człowiek nie jest zły z natury, lecz zły czyniony przez okoliczności.

To fundamentalne przekonanie organizuje całą historię Jeana Valjeana. Bohater, skazany za kradzież bochenka chleba, nie rodzi się przestępcą. System karny i skrajna bieda zmieniają go w zgorzkniałego galernikaSkazaniec odbywający karę ciężkich robót, pierwotnie jako wioślarz na galerach, później w więzieniach o zaostrzonym rygorze.. Użyj tego cytatu, pisząc o krytyce instytucji społecznych lub o wpływie środowiska na kształtowanie ludzkiego charakteru.

Sumienie jest tym samym dla wszystkich ludzi, co niebo dla wszystkich krajów.

Hugo wypowiada tę myśl przez narrację odautorskąSposób prowadzenia opowieści, w którym narrator ujawnia się i bezpośrednio komentuje przedstawiane wydarzenia.. Sumienie nie zna granic klasowych ani prawnych. W powieści słowa te odnoszą się do wewnętrznej walki Valjeana. Po spotkaniu z biskupem Myrielem bohater zaczyna kierować się moralnością wyższą niż paragrafy kodeksu karnego. To świetny argument do tezy, że prawo i etyka rzadko idą w parze.

Być świętym to wyjątek, być sprawiedliwym to reguła. Błądźcie, upadajcie, grzeszcie, ale bądźcie sprawiedliwi.

Ten fragment idealnie streszcza etyczny program powieści. Hugo nie wymaga od swoich bohaterów absolutnej doskonałości. Valjean popełnia błędy, ukrywa swoją tożsamość, kłamie. Ostatecznie jednak zawsze wybiera sprawiedliwość. Cytat sprawdzi się w rozważaniach o moralnym wymiarze ludzkich wyborów.

Nędza i wykluczenie społeczne

Dopóki będzie istniała nędza, dopóki będą istniały ciemnota i nędza na ziemi, książki takie jak ta mogą nie być bezużyteczne.

Słowa z przedmowy skierowane bezpośrednio do czytelnika. Autor od razu określa cel swojego dzieła. To literatura zaangażowanaTwórczość literacka, której głównym celem jest obrona określonych idei społecznych lub politycznych., wymierzona w biedę i ignorancję. W 1862 roku Francja wciąż zmagała się z dramatycznymi nierównościami.

Fantyna była jedną z tych istot, które lud zwie ładnymi biedaczkami.

Narrator przedstawia matkę Kozety z bolesną ironią. Uroda pozbawiona ochrony społecznej staje się przekleństwem. Fantyna, próbując utrzymać córkę u Thénardierów, sprzedaje włosy, zęby, a wreszcie własne ciało. Ten fragment otwiera dyskusję o tragicznym położeniu kobiet w XIX wieku i o tym, jak nędza materialna wymusza upadek moralny.

Bieda jest matką zbrodni.

Krótka teza, którą Hugo udowadnia losami dziesiątek postaci. Nie usprawiedliwia przestępstwa, ale diagnozuje jego źródło. W wypracowaniu zestaw ten cytat z literaturą pozytywistyczną lub twórczością Dostojewskiego, analizując determinizm społecznyPogląd zakładający, że los i charakter człowieka są całkowicie ukształtowane przez środowisko, w którym żyje..

Sprawiedliwość i miłosierdzie

Prawo jest ślepe, miłosierdzie widzi.

Ten kontrast napędza całą fabułę. Inspektor Javert uosabia prawo absolutne, pozbawione wyjątków. Biskup Myriel i Valjean reprezentują miłosierdzie. Kiedy Javert przyłapuje Valjeana na kradzieży srebrnych lichtarzy, Myriel kłamie w obronie byłego więźnia. Prawo skazałoby Valjeana na powrót do galer, miłosierdzie daje mu szansę na nowe życie.

Javert nie był zdolny do dwóch kroków wstecz, do jakiegokolwiek ustępstwa, do żadnego kompromisu z własnym sumieniem.

Inspektor policji przez dekady ściga głównego bohatera. Javert to człowiek zasad, ale zasad martwych. Kiedy Valjean ratuje mu życie na barykadzie, policjant załamuje się wewnętrznie. Nie potrafi pogodzić sztywnego prawa z doświadczonym dobrem, co popycha go do samobójstwa. To jeden z najmocniejszych literackich obrazów fanatyzmuSkrajna, bezkrytyczna wiara w słuszność wyznawanych idei lub zasad, połączona z brakiem tolerancji dla innych poglądów..

Miłość ojcowska i romantyczna

Kochać kogoś to znaczy widzieć twarz Boga.

Hugo wkłada te słowa w usta Mariusza. Młody republikaninZwolennik ustroju republikańskiego, w XIX-wiecznej Francji często rewolucjonista walczący z monarchią., gotowy zginąć na barykadzie, odkrywa dzięki Kozecie zupełnie nowy wymiar egzystencji. Miłość romantyczna ma tu siłę odradzającą i sakralną. Wykorzystaj ten cytat przy tematach o roli uczucia w kształtowaniu tożsamości.

Ojciec, który kocha, jest oknem, przez które dziecko widzi świat.

Relacja Valjeana i przybranej córki Kozety to poruszający portret rodzicielstwa. Bohater podporządkowuje całe swoje życie opiece nad dziewczynką. Rezygnuje z własnych pragnień, ukrywa przeszłość, a ostatecznie oddaje ją Mariuszowi. Szczęście dziecka ceni wyżej niż własną potrzebę bliskości.

Rewolucja i bunt

Rewolucja jest wyrazem sumienia społeczeństwa.

Hugo traktuje zbrojny zryw jako zbiorową odpowiedź na niesprawiedliwość. Powstanie czerwcowe 1832Zbrojny zryw paryskich studentów i robotników przeciwko monarchii lipcowej króla Ludwika Filipa. roku to dla autora akt moralny, brutalnie zduszony przez władzę. Cytat pasuje do analizy roli jednostki w historii oraz romantycznego pojęcia ofiary.

Gawrosz był pogodny, bo życie go biło, a on odpowiadał śmiechem.

Paryski gaminFrancuskie określenie sprytnego, ulicznego chłopca, często żyjącego na marginesie społeczeństwa., porzucony przez Thénardierów, symbolizuje żywotność ludu w obliczu skrajnej nędzy. Jego żartobliwość to strategia przetrwania. Kiedy zbiera naboje pod ostrzałem i śpiewa, staje się żywym oskarżeniem cywilizacji, która pozwala dzieciom umierać na bruku.

Na barykadzie umiera się nie za kraj, lecz za ideę.

Powstańcy z ulicy Saint-Denis walczą o Republikę, równość i godność ludzką. Hugo wyraźnie oddziela patriotyzm terytorialny od walki o uniwersalne wartości. W polskim kontekście szkolnym ten cytat pozwala ciekawie skonfrontować romantyzm francuskiNurt literacki skupiający się na buncie jednostki, wolności społecznej i krytyce nierówności, w odróżnieniu od polskiego romantyzmu narodowowyzwoleńczego. z polskim, gdzie walka o ziemię i idee były nierozerwalnie splecione.

Jak cytować na maturze?

• Używaj cudzysłowu. Przy pierwszym użyciu podaj autora i tytuł dzieła.
• Pomiń numery stron. Na maturze z języka polskiego nie obowiązuje system przypisów naukowych. Wystarczy forma: Victor Hugo w Nędznikach pisał: „...”.
• Komentuj przytoczenia. Cytat musi być wpleciony w tok argumentacji. Po każdym przytoczeniu dodaj zdanie wyjaśniające, co dany fragment oznacza w kontekście tematu wypracowania.
• Stosuj omówienia. Jeśli nie pamiętasz dokładnych słów, użyj parafrazySwobodne przekształcenie tekstu, oddające jego sens za pomocą innych słów.. Napisz: Hugo sugeruje, że... lub W duchu myśli Hugo można powiedzieć, że....