Czas i miejsce akcji „Pinokia”
Akcja „Pinokia” toczy się w nieokreślonym dokładnie czasie, choć przypomina dziewiętnastowieczne Włochy. Wydarzenia trwają łącznie ponad dwa lata, co wiemy z czasu uwięzienia Dżeppetta w brzuchu rekina. Miejsca akcji dzielą się na realistyczne, jak rodzinna wioska bohatera, oraz fantastyczne, na przykład Kraina Zabawek czy Miasto Głupców.
Autor: Redakcja klp.pl
Czas czytania: 3 min
Spis treści
Czas akcji
Carlo Collodi nie podaje konkretnych dat w swojej powieści. Czas akcji nie jest nam współczesny, ale nie sięga też bardzo odległej przeszłości. Pisarz najprawdopodobniej opisał realia społeczneWarunki życia, obyczaje i codzienne problemy ludzi w danej epoce. dziewiętnastowiecznych Włoch, które sam dobrze znał.
Wydarzenia opisane w książce trwają łącznie ponad dwa lata. Skąd to wiemy? Dżeppetto spędza w brzuchu ogromnego rekina równe dwa lata. Do tego trzeba doliczyć pięć miesięcy, które Pinokio przebywa w Krainie Zabawek. Drewniany pajacyk odsiaduje również czteromiesięczną karę w areszcie w Mieście Głupców.
Prawdopodobne miejsca akcji
Przestrzeń w powieści możemy podzielić na dwa rodzaje. Pierwszy to miejsca realistyczne, czyli takie, które mogłyby istnieć naprawdę. Należy do nich rodzinna miejscowość, w której mieszka stary stolarz Dżeppetto.
W baśniach i bajkach często występuje podział na świat realistyczny (zwyczajny) i fantastyczny (magiczny). Przejście bohatera między tymi światami to stały motyw w literaturze.
Nie wiemy dokładnie, czy jest to duże miasto, czy mała wioska. Na pewno znajduje się tam szkoła, do której ma uczęszczać główny bohater. W tej samej miejscowości swoje przedstawienia wystawia słynny Wielki Teatr marionetekLalka teatralna poruszana od góry za pomocą nitek lub drucików..
Fantastyczne krainy i niezwykłe lokacje
Większość przygód pajacyka toczy się w miejscach całkowicie zmyślonych. Fikcyjnymi lokacjamiMiejsce wymyślone przez autora, które nie istnieje w rzeczywistości. są między innymi Miasto Głupców, Kraj Pracowitych Pszczół oraz Kraina Zabawek. Razem z Pinokiem trafiamy też do wnętrza ogromnego rekina, który jest wielki jak pięciopiętrowy blok.
W Mieście Głupców panuje ogromna niesprawiedliwość. Na ulicach widać wygłodniałe psy bez sierści, drżące z zimna owce i koguty błagające o ziarno. Wśród tych biednych zwierząt jeżdżą bogate powozy lisów, jastrzębi i sępów.
Zupełnie inaczej wygląda życie na wyspie Pracowitych Pszczół. Tam na wszystko trzeba zapracować, nawet na najmniejszy kawałek chleba. Pinokio zostaje w tym miejscu pod opieką Wróżki. Chodzi do miejscowej szkoły i odnosi w niej duże sukcesy.
Miejsca w „Pinokiu” mają charakter pouczający (dydaktyczny). Kraina Zabawek pokazuje skutki lenistwa, a Kraj Pracowitych Pszczół uczy, że tylko praca przynosi prawdziwe korzyści.
Kraina Zabawek
Spokojne życie nudzi jednak bohatera. Pajacyk ucieka razem ze swoim kolegą, Knotem, do Krainy Zabawek. To wymarzone miejsce dla leniów, gdzie wakacje trwają cały rok, a w tygodniu jest aż sześć sobót.
Mieszkają tam wyłącznie chłopcy w wieku od 8 do 14 lat. Całe dnie spędzają na beztroskiej zabawie, grze w kulki, jeździe na rowerach i chodzeniu do cyrku. Autor tak opisuje panujący tam chaos:
na ulicach panowało zamieszanie, a od wrzasku i dźwięku trąbek można było ogłuchnąć. Wszędzie widać było grupki chłopców. Jedni grali w kulki, klasy, w piłkę, inni jeździli na rowerach albo drewnianych koniach, bawili się w ślepą babkę albo w berka. Tu jakaś gromada bawiła się w cyrk, tam inni śpiewali i recytowali wiersze. Kilku fikało koziołki, a inni chodzili na rękach. Generałowie w mundurach dowodzili tekturowymi wojskami. Paradę witały śmiechy, krzyki, gwizdy i oklaski. [...] Wszyscy razem robili taki hałas, że trzeba było zatkać uszy watą, żeby nie ogłuchnąć. Na placach stały drewniane teatrzyki, od rana do nocy wypełnione chłopcami, a na ścianach domów napisane było węglem: NIECH ŻYJE KRAINA ZABAWEK! PRECZ Z ARYTMETYKĄ! NIGDY WIĘCEJ SZKOŁY!
Zabawa kończy się jednak tragicznie. Chłopcy za swoje nieposłuszeństwo i niechęć do nauki zostają zamienieni w osły.