Dżeppetto – charakterystyka
Dżeppetto to ubogi stolarz i przybrany ojciec tytułowego bohatera powieści Carlo Collodiego. Mężczyzna wykazuje się ogromną cierpliwością i miłością, poświęcając wszystko dla swojej drewnianej marionetki. Jego postawa pokazuje, jak ojcowska troska potrafi zmienić nieposłuszne dziecko w dobrego człowieka.
Spis treści
Wygląd i warunki życia
Dżeppetto to starszy, bardzo ubogi stolarz. Sąsiedzi nazywają go Mamałygą, ponieważ nosi żółtą perukę przypominającą mąkę kukurydzianą. Mężczyzna nienawidzi tego przezwiska i wpada w szał, gdy ktoś go tak nazywa.
Bohater mieszka w ciasnej, nędznej izbie pod schodami. Jego całe wyposażenie to kulawy stół, rozklekotane łóżko i stare krzesło. Aby oszukać głód, stolarz namalował na ścianie kominek z gotującą się zupą.
Relacja z Pinokiem
Mimo porywczego charakteru Dżeppetto ma złote serce. Staje się niezwykle cierpliwy i wyrozumiały wobec psot swojej drewnianej marionetki. Szybko wybacza Pinokiowi wszystkie złe uczynki.
Stolarz jest bardzo wrażliwy i łatwo go zranić. Kiedy Pinokio okazuje mu brak szacunku, staruszek cicho płacze. Jednocześnie potrafi zdobyć się na największe poświęcenie dla dobra chłopca.
W środku zimy sprzedaje swój jedyny surdut. Robi to, aby kupić Pinokiowi elementarz do szkoły.
Poszukiwania i ocalenie
Kiedy Pinokio znika, zdesperowany ojciec wyrusza na jego poszukiwania. Przemierza ogromne odległości, a w końcu buduje małą łódkę, by przepłynąć ocean. Wypływa w trakcie potężnego sztormu i znika pod wodą na oczach przerażonego Pinokia.
W literaturze motyw poszukiwania zaginionego dziecka często symbolizuje bezwarunkową miłość rodzicielską, która nie cofa się przed żadnym niebezpieczeństwem.
Okazuje się, że Dżeppetto zostaje połknięty przez Strasznego Rekina. Przeżywa w jego brzuchu aż dwa lata. Utrzymuje się przy życiu, ponieważ potwór połknął wcześniej statek handlowy z zapasami jedzenia.
Z tej pułapki ratuje go ostatecznie odmieniony i odważny Pinokio. Po ucieczce z brzucha rekina staruszek jest bardzo osłabiony.
Szczęśliwe zakończenie
Dżeppetto wymaga opieki po powrocie na ląd. Z oddaniem zapewnia mu ją jego drewniany syn, który ciężko pracuje na utrzymanie ojca.
Kiedy Pinokio ostatecznie zmienia się w prawdziwego chłopca, dzieje się kolejny cud. Dżeppetto odzyskuje siły, młodnieje i wraca do zdrowia. Z radością powraca do swojej dawnej pracy w warsztacie stolarskim.