Pinokio

Geneza i gatunek

Pinokio to słynna baśń włoskiego pisarza Carla Collodiego. Autor publikował ją w odcinkach w latach 1881–1883. Była to epoka pozytywizmuPozytywizm Epoka literacka w drugiej połowie XIX wieku. Pisarze wierzyli wtedy, że literatura musi uczyć, wychowywać i przynosić pożytek społeczeństwu..

Historia drewnianej kukiełki pragnącej stać się prawdziwym chłopcem zdobyła ogromną popularność. To opowieść o trudnym dorastaniu i braniu odpowiedzialności za własne czyny.

Bohaterowie baśni

Głównym bohaterem jest Pinokio. To ożywiona drewniana kukiełka, którą wyrzeźbił stary rzeźbiarz Dżeppetto. Pinokio bywa leniwy i bardzo łatwo ulega pokusom.

Chłopiec nie słucha starszych. Ucieka ze szkoły i ciągle pakuje się w kłopoty. Jego opiekun, Dżeppetto, ma jednak wielkie serce.

Starzec kocha Pinokia jak własnego syna. Poświęca dla niego wszystko, sprzedaje nawet swój jedyny płaszcz, by kupić mu elementarz. Ojcowska miłość Dżeppetta napędza całą fabułę.

Pomocnicy i oszuści

Ogromną rolę w życiu chłopca odgrywa Wróżka o Błękitnych Włosach. Ta tajemnicza postać opiekuje się Pinokiem i daje mu kolejne szanse na poprawę. Wróżka symbolizuje dobrego przewodnika.

Gadający Świerszcz próbuje ostrzegać bohatera przed złymi wyborami. Kukiełka początkowo w ogóle go nie słucha. Głos małego owada to po prostu wewnętrzny głos rozsądku.

Na swojej drodze Pinokio spotyka też Lisa i Kota. To fałszywi przyjaciele, którzy bezlitośnie wykorzystują naiwność chłopca. Uosabiają oni chciwość i zło ukryte pod maską życzliwości.

Motyw kłamstwa i przemiany

Najbardziej znanym motywemMotyw literacki Powtarzający się w literaturze element, na przykład postać, zdarzenie lub przedmiot, który ma określone znaczenie. w baśni jest kłamstwo. Kiedy Pinokio mówi nieprawdę, jego drewniany nos natychmiast rośnie. To widoczny znak nieuczciwości.

Rosnący nos przypomina, że każde kłamstwo ma swoje konsekwencje i zawsze wychodzi na jaw. Prawdomówność buduje zaufanie.

Równie ważna jest przemiana bohatera. Pinokio popełnia błędy, ponosi kary i powoli dojrzewa. Uczy się życia przez bolesne doświadczenia, a nie przez słuchanie rad.

W końcu chłopiec wykazuje się prawdziwą odwagą i troską o ojca. Wtedy Wróżka spełnia jego największe marzenie. Drewniana kukiełka staje się żywym człowiekiem.

Ojcowska miłość

Baśń Collodiego pięknie pokazuje miłość ojcowską. Dżeppetto szuka Pinokia po całym świecie. Robi to nawet wtedy, gdy chłopiec sprawia mu ogromny ból.

Starzec trafia ostatecznie do brzucha ogromnego rekina. To wyraźne nawiązanie do biblijnej historii proroka Jonasza. Scena ta symbolizuje bezgraniczne poświęcenie rodzica.

Miłość Dżeppetta jest bezwarunkowa. Nie zależy od tego, czy Pinokio jest grzeczny, czy zły.

Ponadczasowe przesłanie

Książka ma już ponad sto czterdzieści lat, ale wciąż pozostaje aktualna. Opowieść o drewnianej kukiełce niesie proste przesłanie.

Prawdziwe człowieczeństwo zdobywa się przez dobre czyny. Wymaga ono uczciwości, pracy i miłości do innych ludzi. Same marzenia nie wystarczą.