Streszczenia i opracowania lektur szkolnych klp klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Można zastanawiać się, dlaczego wybranką serca Gustawa była Aniela, a nie Klara. Z tą drugą panną łączył go przecież podobny charakter i temperament. Aniela była bardzo cicha i spokojna, podczas gdy Klara wojownicza, aktywna. Można przypuszczać, że uczucie Gustawa i córki pani Dobrójskiej opierało się na teorii przyciągania się przeciwieństw (na podobnej zasadzie opierał się związek Klary i Albina).

Gustaw dał się także poznać czytelnikowi jako osoba szanująca starszych. Zarówno pani Dobrójska, jak i Radost nie zaznali z jego strony żadnych przykrości. Co więcej łatwo wyczuć, że bohater szczerze kochał swojego stryja. Gustaw doskonale znał Radosta, dzięki czemu jako jeden z nielicznych zdawał sobie sprawę z uczucia, jakie istniało między jego opiekunem a panią Dobrójską.

Klara – młodziutka dziewczyna, igrająca z miłością Albina. Niezwykle błyskotliwa i inteligentna. Uszczypliwa, zbuntowana przeciwko starym obyczajom. Często korzysta ze swej najlepszej broni – ciętego języka. Samodzielna, niezależna, sprytna.
– inteligentna, błyskotliwa, sprytna, aktywna;
- zbuntowana i niepokorna, sama chce decydować o swym losie; gdy dowiaduje się o zamiarach Radosta, opisuje, jak będzie wyglądać małżeństwo wbrew jej woli;
- złośliwa i ironiczna;
- ignoruje i kpi ze swego adoratora, bo jest przekonana o jego wielkiej miłości; intryga Gustawa sprawia, że dziewczyna zmienia swe postępowanie;

Albin – stanowi parodię bohatera werterowskiego. Zasad flirtu uczył się z romantycznych dramatów i romansów. Młodzieniec niezwykle egzaltowany, każdym słowem podkreślający swą miłość do Klary. Uosobienie odepchniętego kochanka.
- odgrywa rolę osoby obojętnej tylko na polecenie Gustawa;
- jest sztuczny, nienaturalny;


Charakterystyka porównawcza Gustawa i Albina


Zarówno zestawienie w parach Anieli i Klary, a także Albina i Gustawa, ułatwia czytelnikowi dostrzeżenie różnic dzielących tych bohaterów. Chociaż stanowią oni swoje zaprzeczenia, to ich relacje ze sobą są pozytywne, co może świadczyć o tym, że przeciwieństwa się przyciągają. Obydwie pary bohaterów składają się osobowości aktywnych i dynamicznych (Klara i Gustaw) oraz apatycznych i biernych (Aniela i Albin). W myśl wspomnianej już teorii przyciągania się przeciwieństw Albin związał się ostatecznie z Klarą, podczas gdy Gustaw z Anielą. W przypadku dwójki młodzieńców różnice wydawały się głębsze i bardziej interesujące, dlatego warto dokonać charakterystyki porównawczej Gustawa i Albina.

Gucio bez wątpienia jest najbardziej dynamicznym z bohaterów „Ślubów panieńskich”, a także przechodzi najgłębszą metamorfozę. Młodzieniec za sprawą wielkiego uczucia zmienia się niemal nie do poznania z rozpieszczonego hulaki w konsekwentnie realizującego miłosny plan mężczyznę. W jego przypadku ciężko jest mówić o komizmie postaci, zwłaszcza od momentu, kiedy zdaje sobie sprawę, że kocha Anielę.

Zupełnie inaczej pod tym względem prezentuje się Albin, który bez wątpienia jest najśmieszniejszą postacią „Ślubów panieńskich”. Bierze się to z łatwo wyczuwalnego zamiaru Fredry, który bardzo jasno pragnął ośmieszyć popularny ówcześnie modeli wielkiego kochanka romantycznego. Pełni on w utworze podobną rolę do tej, jaką w innym dziele Fredry – „Zemście” – odgrywał Papkin. Ośmieszając bohaterów znanych z utworów Mickiewicza czy Goethego, autor nadał Albinowi takie cechy jak nadwrażliwość, ślamazarność, płaczliwość, nieudaczność. Postać ta w oczach czytelników budzi jedynie politowanie i wywołuje uśmiech na twarzy.

Zakochany w Klarze Albin robił wszystko co w jego mocy, aby ta zwróciła na niego swoją uwagę. Jego romantyczne zaloty były jednak bezskuteczne. Dopiero kiedy za namową Gustawa zaczął okazywać obojętność wobec ukochanej osiągnął zamierzony efekt. Dzięki temu zabiegowi przestał być postrzegany przez Klarę jako beznadziejny i nachalny adorator.

To, że Albin nie poradziłby sobie bez pomocy Gustawa nie podlega najmniejszej wątpliwości. Może to świadczyć o tym, jaki rodzaj bohatera preferował Fredro. Zamiast romantycznego sentymentalisty proponował rzutkiego, dynamicznego, inteligentnego i sprytnego młodzieńca, który dla miłości będzie gotowy zrobić wszystko, a nie użalać się nad własnym losem.

Komizm Albina brał się głównie ze stosowanych przez niego przestarzałych metod adoracji. Jego bierność w stosunku do aktywności Gustawa wydawała się zupełnie nieżyciowa, naiwna. Prowadziła wręcz do tego, że podejmowane przez niego działania wywoływały odwrotne skutki – Klara zamiast się w nim zakochać, z każdym dniem darzyła go coraz większą niechęcią.


strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 - 

Polecasz ten artykuł?TAK NIEUdostępnij




dla: Kulturalna Polska klp.pl

  Dowiedz się więcej
1  Śluby panieńskie - streszczenie
2  Śluby panieńskie opracowanie, problematyka



Streszczenia książek
Tagi: