Motyw biedy i cierpienia w baśniach Andersena
Hans Christian Andersen w swoich baśniach często opisuje los ludzi ubogich, głodnych i odrzuconych przez społeczeństwo. Te smutne historie pokazują brutalną prawdę o świecie, w którym brakuje zrozumienia dla najsłabszych. Cierpienie bohaterów ma uwrażliwić czytelnika na krzywdę innych i uczyć współczucia.
Spis treści
Motyw w skrócie
W baśniachKrótki utwór o fantastycznych wydarzeniach, w którym dobro zazwyczaj walczy ze złem. Andersena bieda i cierpienie to codzienność wielu postaci. Bohaterowie żyją w trudnych warunkach, zmagają się z głodem, chłodem i samotnością.
Pisarz nie ukrywa przed czytelnikiem, że świat bywa okrutny dla słabych i bezbronnych. Jego opowieści często kończą się tragicznie. Różni to twórczość Duńczyka od typowych, wesołych historyjek dla dzieci.
Jak motyw się przejawia?
Samotna śmierć na mroźnej ulicy
Tytułowa bohaterka „Dziewczynki z zapałkami” błąka się boso po mieście w sylwestrową noc. Próbuje sprzedać swój towar, ponieważ boi się wrócić do domu bez pieniędzy.
Zapala zapałki, aby poczuć odrobinę ciepła i zobaczyć piękne obrazy, takie jak stół pełen jedzenia czy ukochana babcia. Dziecko umiera z zimna na ulicy, podczas gdy w pobliskich domach trwa radosna zabawa.
Odrzucenie z powodu wyglądu
Główny bohater „Brzydkiego kaczątka” cierpi z powodu swojego wyglądu. Ptak jest wyśmiewany, dziobany i przepędzany przez rodzeństwo oraz inne zwierzęta na podwórku.
Andersen pokazuje bolesne skutki wykluczenia z grupy. Samotność łamie psychikę bezbronnego stworzenia. Dopiero przemiana w pięknego łabędzia przynosi mu ulgę.
Niesprawiedliwość we własnym domu
Motyw ten pojawia się również w „Kopciuszku” autorstwa Charles'a Perraulta. Tytułowa bohaterka pracuje jak służąca we własnym domu i śpi przy brudnym kominku.
Charles Perrault żył w XVII wieku we Francji, czyli znacznie wcześniej niż Andersen. Jego baśnie weszły do klasyki literatury dziecięcej na całym świecie.
Dziewczyna nie ma żadnych własnych rzeczy. Jej cierpienie wynika ze złośliwości macochyNowa żona ojca w stosunku do jego dzieci z poprzedniego małżeństwa. i przyrodnich sióstr.
Funkcja motywu
Hans Christian Andersen sam dorastał w ogromnym ubóstwie. Pisarz doskonale znał uczucie głodu i odrzucenia przez bogatszych rówieśników.
Swoimi tekstami chciał udowodnić, że los najbiedniejszych to poważny temat. Czytelnik ma zrozumieć, że cudze cierpienie jest prawdziwe i wymaga reakcji.
Autor uczy w ten sposób empatiiZdolność do odczuwania i rozumienia emocji innych ludzi. oraz szacunku do każdego, nawet najsłabszego człowieka.