Paweł Gąsowski - charakterystyka
Spis treści
Paweł Gąsowski — charakterystyka w skrócie
Paweł Gąsowski to starszy nauczyciel historii w warszawskim gimnazjum, do którego uczęszcza Adaś Cisowski. Jest bardzo roztargniony, często myli imiona uczniów, ale jednocześnie jest przez nich bardzo lubiany. Profesor uczy historii w nietypowy sposób, opowiadając o postaciach tak, jakby je osobiście znał. Jego prośba o pomoc w rozwiązaniu zagadki rodowego majątku w Bejgole rozpoczyna główną intrygę powieści. Paweł Gąsowski jest dobrym i wyrozumiałym człowiekiem, który martwi się o swoją rodzinę i wspiera ją finansowo.
- Wiek
starszy mężczyzna
- Pochodzenie
nauczyciel historii
- Wygląd
Jest starszym mężczyzną o siwej, bujnej czuprynie i srebrzystej brodzie, z dużymi, jasnymi oczami o wiecznie zdziwionym wyrazie, a ubiera się w dziwacznie skrojone stroje z surowego, białego płótna.
- Charakter
roztargniony, łagodny, poczciwy, dobry, dumny, wyrozumiały
- Co nim kieruje
Profesor kieruje się troską o rodzinę i chęcią uratowania rodowego majątku przed zniszczeniem i złodziejami.
- Przemiana
Postać profesora Gąsowskiego nie przechodzi znaczącej przemiany w toku utworu.
Wygląd i nietypowy ubiór
Paweł Gąsowski jest starszym mężczyzną o siwej, bujnej czuprynie i srebrzystej brodzie. Jego duże, jasne oczy mają wiecznie zdziwiony wyraz.
Nauczyciel ubiera się bardzo nietypowo. Nosi stroje z surowego, białego płótna, które są dziwacznie skrojone. W powieści czytamy, że jego ubranie:
„mógłby służyć Barbarossie za worek pokutny u bram CanossyZamek we Włoszech. W średniowieczu cesarz Henryk IV stał tam boso na śniegu w worku pokutnym, prosząc papieża o wybaczenie.”
Metody nauczania historii
Profesor uczy w szkole od trzydziestu lat i czuje się już zmęczony pracą. Wykłada historię według własnej, dość skomplikowanej metody. O postaciach historycznych mówi tak, jakby znał je osobiście.
Szczególnym uwielbieniem darzy Napoleona Bonapartego. O swoich ulubieńcach opowiada z wielkim zapałem. Z kolei postacie, których nie ceni, traktuje bardzo surowo i nieustępliwie.
Roztargnienie i relacje z uczniami
Główną cechą profesora jest ogromne roztargnienie. Podczas lekcji potrafi nagle zamyślić się i długo patrzeć w jeden punkt. Nigdy nie pamięta nazwisk swoich uczniów i ciągle myli ich imiona.
Mimo to młodzież szczerze go uwielbia. Chłopcy cenią jego łagodność, poczciwość i dobre serce. Uważają go za:
„najzacniejszego człowieka pod słońcem”
Gąsowski zupełnie nie potrafi się mścić ani złościć na uczniów. Jest bardzo dumny, gdy chłopcy wykazują się wiedzą historyczną.
Postać profesora Gąsowskiego wprowadza do powieści komizm postaci. Oznacza to, że jego wygląd, roztargnienie i zabawne pomyłki wywołują u czytelnika szczery, przyjazny śmiech.
Stosunek do rodziny i Adasia Cisowskiego
Profesor bardzo martwi się o swojego brata, Iwa Gąsowskiego. Z niepokojem patrzy, jak ich rodowy majątekPosiadłość ziemska (dwór i ziemia) przekazywana w rodzinie z pokolenia na pokolenie. w Bejgole popada w ruinę. Stara się być wyrozumiały i często wspiera rodzinę finansowo, spłacając jej długi.
Relacja profesora z Adasiem Cisowskim jest wyjątkowa. Nauczyciel podziwia chłopca za niesamowitą zdolność logicznego myślenia. Z powodu bystrości umysłu nazywa go żartobliwie „szatanem”.
Choć Gąsowski trochę obawia się sprytu swojego ucznia, łączy ich szczera przyjaźń. To właśnie do Adasia profesor zwraca się o pomoc, gdy w domu jego brata zaczynają dziać się dziwne rzeczy.