Streszczenia i opracowania lektur szkolnych klp klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Wiersz “Sto pociech” poświęcony jest kondycji człowieka w świecie. Rozpoczyna go anafora “zachciało mu się” - szczęścia, prawdy, wieczności. To stwierdzenie wzięte z języka potocznego ma skojarzenia negatywne: to, czego się “zachciało” jest pragnieniem nieuprawomocnionym, i do tego niemożliwym do spełnienia. Dodatkowo wzmacnia to przekonanie wykrzyknienie, które zamyka pierwszą zwrotkę wiersza: “patrzcie go!”, wprowadzające ironiczny dystans bohatera wiersza – człowieka. Kim jest więc ów człowiek?

Na to pytanie odpowiada po części zwrotka druga. Ona również ma charakter wartościujący, tu również pojawia się anafora oceniająca “ledwie”, a zakończeniem jest powtórzenie znanego nam już wykrzyknienia “patrzcie go!” Negatywnemu wartościowaniu poddane zostały wszystkie ważniejsze sfery działalności człowieka. Został on opisany na kilku płaszczyznach: biologicznej (oczy, uszy), ewolucyjnej (“wystrugał ręką z płetwy rodem”), historyczno-cywilizacyjnej (od krzesiwa po rakietę), kulturowej (pojawiają się kategorie rozumu i języka). Wewnątrz omawianego fragmentu także pojawiają się słowa wartościujące negatywnie te wymiary ludzkiej egzystencji: “tylko” oraz “za mało”.

W wierszu przywołany jest także kontekst szerszy, kosmiczny:

“Bo przecież chyba jest
Naprawdę się wydarzył
Pod jedną z gwiazd prowincjonalnych.”

W tym fragmencie słońce, które jest centrum znanego nam świata, zostaje nazwane „gwiazdą prowincjonalną”. W ten sposób miejskie człowieka w świecie jest sprowadzone na marginalia – nie jest on kimś, kto stanowi centrum wszechświata, ale jakąś „prowincję”.

W zwrotce czwartej opisany jest społeczny wymiar ludzkiego istnienia:“Jak na marnego wyrodka kryształu -
Dość poważnie zdziwiony.
Jak na trudne dzieciństwo w koniecznościach stada -
Nieźle już poszczególny.
Patrzcie go!”

Społeczeństwo scharakteryzowane jest także poprzez słowa negatywne: człowiek jest “marnym wyrodkiem” kryształu (czyli zbiorowości), miał “trudne dzieciństwo” w “stadzie”. Tę zwrotkę także kończy pełen drwiny okrzyk “Patrzcie go!”.


strona:   - 1 -  - 2 - 

Polecasz ten artykuł?TAK NIEUdostępnij


dla: Kulturalna Polska klp.pl

  Dowiedz się więcej
1  Cechy charakterystyczne twórczości Szymborskiej
2  bibliografia
3  Nic dwa razy - analiza i interpretacja



Komentarze: Sto pociech - analiza i interpretacja

Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)
Imię:
Komentarz:
 



2019-01-21 15:40:59

Piszę pracę maturalną na temat p.Wisławy i brakuje mi, mimo całości jako bardzo dobrej próby, jednego stwierdzenia odnośnie całego utworu. Mianowicie poetka nie darzy człowieka jedynie sympatią, a wyraża poprzez asteizm(trudne słowo)swój tak charakterystyczny zachwyt.Wszystkich ciekawych odsyłam do stron lektur, a nie internetu.Pozdrawiam.


2019-01-06 20:35:28

kiepska ta analiza. musze napisac rozprawke na tematczy wiersz wislawy szymborskiej sto pociech może stanowic poetycki komentarz do mysli filozoficznej antyku i niewiele z tej analizy moge wywnioskowac


2019-01-04 19:48:01

bo analiza nie jest podstawą do rozprawki ..... tam amja sie znalezc pewnie twoje przemyslenia a a analiza jest odpowiedizalna za budowe wiersza składnie i śr styl.


2018-12-20 15:34:55

A mi się bardzo podoba. Jeżeli analiza jest taka kiepska to proszę bardzo sama ją napisz zobaczymy jaki będzie efekt ( na pewno kiepski) pozdrawiam autorkę :D


2018-11-30 20:54:52

fatalne...kto to napisał?!




Streszczenia książek
Tagi: