Zemsta - cytaty
Autor: Redakcja klp.pl
Czas czytania: 3 min
Spis treści
CześnikDawny urząd dworski. Osoba na tym stanowisku dbała o piwnice i podawała królowi puchary z winem. Maciej Raptusiewicz
Cześnik to człowiek porywczy, głośny i skłonny do awantur. Jego wypowiedzi są krótkie, dosadne i pełne emocji.
„Wprzódy słońce w miejscu stanie, / Wprzódy w morzu wyschnie woda, / Nim tu u nas będzie zgoda.”
To najważniejsza deklaracja Cześnika, która pokazuje jego upór. Nie wyobraża on sobie rozejmu z Rejentem.
„Hej! Gerwazy! daj gwintówkę! / niechaj strącę tę makówkę!”
Raptusiewicz w złości chce strzelać do swojego sąsiada. Słowo „makówka” to żartobliwe określenie głowy Milczka.
„Idź, serdeńko, bo cię trzepnę.”
To ulubione powiedzonko Cześnika. Używa go, gdy traci cierpliwość do swoich rozmówców.
„Czym ja zechcę, Papkin będzie, / bo mnie Papkin słuchać musi.”
Cześnik ma pełną władzę nad Papkinem. Wykorzystuje jego długi i tchórzostwo do własnych celów.
RejentDawna nazwa notariusza. Urzędnik zajmujący się sporządzaniem aktów prawnych. Milczek
Rejent to przeciwieństwo Cześnika. Mówi cicho, powoli i często powołuje się na Boga, choć w rzeczywistości jest mściwy i przebiegły.
„Niech się dzieje wola Nieba! / Z nią się zawsze zgadzać trzeba.”
To powiedzonkoKrótkie, często powtarzane przez bohatera zdanie, które staje się jego znakiem rozpoznawczym. Rejenta. Powtarza je w niemal każdej sytuacji, maskując tym swoje prawdziwe, złośliwe zamiary.
Józef Papkin
Papkin to postać niezwykle barwna i gadatliwa. Jego język jest pełen przesady, zmyślonych historii i fałszywego bohaterstwa.
„Zaraz... Idę sobie, / A wtem jakaś księżna grecka – / Anioł! Bóstwo! – zerk z karety... / – Giną za mną te kobiety! –”
Papkin uwielbia zmyślać historie na swój temat. Chce uchodzić za wielkiego uwodziciela, do którego wzdychają arystokratki.
„Ha! hultaje, precz mi z drogi, / Bo na miazgę was rozgniotę – / Nie zostanie jednej nogi.”
Bohater wykrzykuje te groźby do muru, gdy w pobliżu nie ma już żadnych przeciwników. To doskonały przykład jego tchórzostwa.
Słowa Papkina to świetny przykład komizmu postaci. Bohater uważa się za lwa kanapowego i wielkiego rycerza, a w rzeczywistości jest biednym tchórzem na usługach Cześnika.
„Znaj więc wielką moję duszę: / Jesteś wolny – idź do diaska – / A za wolność dasz co łaska.”
Papkin zgrywa wspaniałomyślnego rycerza wobec Wacława. Szybko jednak dodaje prośbę o pieniądze, co obnaża jego biedę i chciwość.
Wacław i Klara
Młodzi kochankowie posługują się językiem bardziej poetyckim. Ich dialogi często dotyczą uczuć i przeszkód stojących na drodze do ich szczęścia.
„Jeśli nie chcesz mojej zguby, / Krokodyla daj mi, luby.”
To słowa Klary skierowane do Papkina. Dziewczyna kpi z jego fałszywego męstwa, żądając od niego niemożliwego dowodu miłości.
„O płci piękna, luba, droga! / Twoja radość, twoje żale – / To jeziora lekkie fale”
Wacław w poetycki sposób opisuje zmienność kobiecych nastrojów. Używa tu metaforyInaczej przenośnia. Zestawienie słów, które razem zyskują nowe, niedosłowne znaczenie., porównując emocje do fal na jeziorze.
„Gdzie mnie zechcesz, znajdziesz wszędzie / Zawsze twoją – prócz w niesławie.”
Klara zapewnia Wacława o swojej miłości. Jednocześnie stawia twardy warunek: nie zrobi niczego, co zniszczyłoby jej dobre imię.