Opisy przyrody w „Ani z Zielonego Wzgórza”
Opisy przyrody w powieści Lucy Maud Montgomery budują wyjątkowy klimat Avonlea i pozwalają lepiej zrozumieć główną bohaterkę. Świat widziany oczami Ani Shirley tętni życiem, mieni się kolorami i zyskuje zupełnie nowe, poetyckie nazwy. Dzięki plastycznemu językowi autorki czytelnik może bez trudu wyobrazić sobie miejsca, w których toczy się akcja.
Autor: Dorota Blednicka
Czas czytania: 2 min
„Dworek pani Małgorzaty Linde stał w tym właśnie miejscu, gdzie wielki gościniec, prowadzący do Avonlea, opadał w dolinę otoczoną olchami i porosłą paprociami, poprzez którą przerzynał się strumyk mający swe źródło het, daleko w lasach otaczających dwór starego Cuthberta. Na początku swojej wędrówki przez lasy strumyk ów był bardzo kapryśny i swawolny, spływał kaskadami lub rozlewał się w małe stawki, lecz zbliżając się do doliny Linde’ów stawał się coraz spokojniejszym i dobrze ułożonym potokiem”.
Już pierwsze zdania powieści Lucy Maud Montgomery pokazują, jak ważna jest w niej natura. Autorka maluje słowami. Tworzy świat przedstawionyWszystko, co istnieje w utworze literackim: czas, miejsce, bohaterowie i wydarzenia., który od razu działa na naszą wyobraźnię.
Natura oczami głównej bohaterki
Opisy przyrody nie tylko pokazują nam wygląd Avonlea. One przede wszystkim zdradzają, jak wrażliwa jest Ania Shirley. Pisarka często oddaje głos dziewczynce. Dzięki temu patrzymy na świat z jej perspektywy.
Ania dostrzega w przyrodzie magię, która umyka dorosłym. Zwykłe miejsca wydają jej się nudne, dlatego nadaje im własne, poetyckie nazwy. Tak powstaje Jezioro Lśniących Wód czy Aleja Zakochanych. Dla dziewczynki otaczający ją świat jest „oszałamiająco piękny”. Natura daje jej siłę i jest źródłem ciągłego zachwytu.
Jak Montgomery opisuje przyrodę?
Krajobrazy w książce tętnią życiem. Są pełne barw, dźwięków i zapachów. Autorka używa prostego języka, ale wzbogaca go o liczne epitetyWyraz określający rzeczownik, najczęściej przymiotnik. Nadaje przedmiotom konkretne cechy, np. „kapryśny strumyk”.. Dzięki temu opisy są bardzo plastyczne i łatwo je sobie wyobrazić.
Przyroda w powieści rzadko jest tylko tłem. Często odzwierciedla emocje bohaterów. Kiedy Ania jest szczęśliwa, świat wokół niej kwitnie i pachnie. W chwilach smutku lub strachu krajobraz staje się mroczny i ponury.
W opisach przyrody u Montgomery często pojawia się uosobienie (personifikacja). To zabieg literacki, w którym zwierzęta, rośliny lub zjawiska natury zyskują cechy ludzkie. Właśnie dlatego strumyk w Avonlea może być „kapryśny i swawolny”.
Opisy te budują odpowiedni nastrój. Czasem wprowadzają spokój, a innym razem potęgują wzruszenie. Sprawiają, że Zielone Wzgórze staje się miejscem, do którego czytelnik chce wracać.