Nazwy nadawane miejscom przez Anię Shirley
Ania Shirley posiadała niezwykle bujną wyobraźnię i nie znosiła zwyczajnych, nudnych nazw. Główna bohaterka powieści nadawała roślinom oraz miejscom w Avonlea własne, poetyckie imiona. Zestawienie prezentuje najważniejsze nazwy wymyślone przez dziewczynkę wraz z ich odpowiednikami z klasycznego tłumaczenia.
Zwykły staw czy aleja drzew to dla Ani było zdecydowanie za mało. Dziewczynka uważała, że piękne miejsca zasługują na równie piękne określenia. Zmieniała więc pospolite nazwy na takie, które brzmiały jak wyjęte z baśni lub romantycznej powieści.
Często stosowała przy tym uosobienieNadanie przedmiotom, zjawiskom lub roślinom cech ludzkich., traktując drzewa i kwiaty jak swoich przyjaciół. Wymyślanie nowych słów pozwalało jej oswoić nową przestrzeń i poczuć się w Avonlea jak w domu.
Książka o Ani była tłumaczona na język polski przez wiele różnych osób. Najbardziej znany przekład stworzyła Rozalia Bernsteinowa. To z jej wersji pochodzą nazwy podane w poniższym zestawieniu w nawiasach.
Miejsca i przedmioty nazwane przez Anię
- aleja jabłoni – Biała Droga Rozkoszy
- staw Barrych – Jezioro Lśniących Głębi (w klasycznym przekładzie: Jezioro Lśniących Wód)
- pelargonia na oknie – Uroda (w klasycznym przekładzie: Jutrzenka)
- wiśnia przed oknem – Królowa Śniegu
- źródło za mostem – Strumień Nimf oraz Źródło Leśnych Nimf
- miejsce wśród wysokich brzóz na polu pana Bella – Słowicze Ustronie (w klasycznym przekładzie: Zacisze Słowika)
- kawałek żyrandola – Zwierciadło Elfów
- wysepka w górze strumienia osłonięta dwoma potężnymi klonami – Wyspa Wiktorii
- las po drugiej stronie strumienia – Las Duchów
Droga do szkoły
Codzienna trasa Ani do szkoły wiodła przez miejsca, którym dziewczynka również nadała wyjątkowe nazwy. Należały do nich: Aleja Zakochanych, Szum Wierzb, Dolina Fiołków oraz Ścieżka Brzóz.