Czy baśnie są potrzebne tylko dzieciom? Udowodnij, że z baśni płyną uniwersalne prawdy o życiu.
Autor: Małgorzata Haze
Czas czytania: 2 min
Temat i teza
Temat: Czy baśnie są potrzebne tylko dzieciom? Udowodnij, że z baśni płyną uniwersalne prawdy o życiu.
Teza: Baśnie nie są przeznaczone wyłącznie dla najmłodszych. Zawierają one życiowe prawdy, które pozostają aktualne dla każdego człowieka.
Słowo „baśń” kojarzy się zazwyczaj z prostą historyjką na dobranoc. Tymczasem utwory Hansa Christiana AndersenaDuński baśniopisarz żyjący w XIX wieku, autor ponad 150 baśni znanych na całym świecie. poruszają bardzo trudne tematy. Opowiadają o samotności, odrzuceniu i niesprawiedliwości losu. Uważam, że baśnie przekazują ponadczasowe prawdyCecha dzieła sztuki, które jest aktualne i zrozumiałe niezależnie od epoki, w której żyje czytelnik., które potrafi zrozumieć zarówno dziecko, jak i dorosły.
Baśń to utwór, w którym świat rzeczywisty miesza się z fantastycznym. Zawsze zawiera jednak ważne przesłanie moralne i uczy odróżniać dobro od zła.
Pierwszym dowodem na to jest historia „Brzydkiego kaczątka”. Tytułowy bohater od urodzenia doświadcza drwin. Przepędza go własne rodzeństwo, a potem inne zwierzęta na podwórku. Andersen pokazuje w ten sposób bolesne zjawisko wykluczenia. Zna je każdy, kto choć raz czuł się gorszy od rówieśników. Przemiana w pięknego łabędzia nie jest tylko nagrodą za cierpienie. To dowód na to, że prawdziwa tożsamość człowieka kształtuje się powoli. Dorosły czytelnik dostrzega tu opowieść o dojrzewaniu i szukaniu własnej drogi.
Kolejnego argumentu dostarcza „Dziewczynka z zapałkami”. Mała bohaterka zamarza na ulicy w noc sylwestrową. W tym samym czasie bogaci ludzie świętują w ciepłych domach. Ten silny kontrastZestawienie dwóch przeciwieństw, np. biedy i bogactwa, aby wzmocnić przekaz utworu. podkreśla tragizm sytuacji. Zapalane zapałki dają dziewczynce tylko krótkie złudzenie ciepła i miłości. To opowieść o ogromnej obojętności społecznej. Przechodnie mijają cierpiące dziecko i nikt nie udziela mu pomocy. Starszy odbiorca widzi w tej historii ostrzeżenie przed znieczulicą. Autor nie poucza nas wprost, ale zmusza do refleksji nad losem najbiedniejszych.
Baśnie uczą nas życia poprzez poruszające obrazy. „Brzydkie kaczątko” daje nadzieję odrzuconym, a „Dziewczynka z zapałkami” uczy empatii wobec słabszych. Te opowieści to literatura dla każdego, kto chce lepiej zrozumieć ludzką naturę.