Streszczenia i opracowania lektur szkolnych klp klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Podjeżdża jeep. Tadek zaczyna rozmawiać z jego pasażerami. Pierwszy porucznik pytał, co się stało. Mężczyzna tłumaczy sytuację. Porucznik denerwuje się. Tadek mówi mu jednak, że Polaków już to nie dziwi: „Przez sześć lat strzelali do nas Niemcy, teraz strzeliliście wy, co za różnica?”, po czym wraca do swoich książek, do swojej kolacji… I dopiero wtedy przypominają mu się słowa tłumu zebranego nad zwłokami dziewczyny: „Gestapo”!

Rozdział V

Obraz żołnierskiej sali - jest tu ciemno, panuje bałagan. Z szaf wyjęto wszystko co nadawało się do użytku, resztę zniszczono. Ukradziono również koc z łóżka. W głębi sali Tadek słyszy jęki - to chory Cygan, który mówi, że tego wieczoru nie przyniesiono kolacji. Mężczyźni są głodni. Cygan mówi, iż Redaktor zabrał książki Tadka, gdyż stwierdził, że ten pewnie nie wróci. Powiadamia go również, iż chorąży i Kola siedzą w bunkrze. Tadek twierdzi, że na pewno trafią do Polski.

Nadchodzi syn chorążego. Rozmawia z Tadkiem. Chwali się, że kupił Niemkę. Mówią o tym, że robią „Grunwald”. Tadek ostrzega syna chorążego, aby uważał na Niemkę. Cygan opowiada o transporcie do Koburga, który ma się odbyć niebawem, Prosi Tadka, aby porozmawiał po angielsku z ludźmi i poprosił, by nie zabierali chorego Żyda. Tadek odmawia. Stwierdza: „co ty sobie wyobrażasz, że będę się złodziejami zajmował?” Tadek, wychodząc z pokoju, spotyka Profesora, który zajął dla niego miejsce przy ognisku. Mężczyzna mówi też, iż zastrzelili na bramie jego sąsiadkę, po czym proponuje pójście na Grunwald. Tadek wyznaje profesorowi, że to on był z Niną na spacerze.

Obserwują przez okno to, co dzieje się na zewnątrz. Profesor wykrzykuje:
„[…] patrzcie na ognisko! Na to czekam, to Grunwald!”
Na środku placu płonie stos. Ksiądz bierze pod ramiona stojącego obok esmana i popycha go w ogień. Jest to tylko kukła - spalenie jej miało być „odpowiedzią na krematoria i na kościółek”. Spalono wiele kukieł. W tym samym czasie przed tłum występuje aktor, podnosi ręce do góry i daje znak- wtedy „buchnęły kaskady rakiet”. Profesor wyciąga rękę w stronę hali, spod której w rocznicę Bitwy pod Grunwaldem, po dziedzińcu poesesmańskich koszar, na dzień przed transportem, który miał wszystko zniszczyć, „szedł Batalion- i śpiewał”.


strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 - 

Polecasz ten artykuł?TAK NIEUdostępnij


dla: Kulturalna Polska klp.pl

  Dowiedz się więcej
1  Pożegnanie z Marią - streszczenie
2  Obraz lagrów w opowiadaniach Borowskiego
3  Nihilizm czy obrona przed nihilizmem – ocena postępowania bohaterów opowiadań Borowskiego



Komentarze: Bitwa pod Grunwaldem - streszczenie

Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)
Imię:
Komentarz:
 



2019-01-13 14:33:17

Streszczenie jest ok. Jednak jestem zażenowany że muszę przerabiać utwory pisane przez ludzi którzy się powiesili (np.Borowski), albo byli niewyżyci seksualnie (np. Mickiewicz). Fajny dają nam wzór. Nie bez powodu twierdzę że cała literatura to absurd a prawdziwa wiedza, wartości wynikają z nauk logicznych (fizyka, matematyka).


2018-12-22 16:18:51

opowiadania Borowskiego to nic w porownaniu do ksiazki "Nadzieja umiera ostatnia" Haliny Birenbaum ta ksiazka jest godna polecenia jesli chce sie miec jakikolwiek obraz rzeczywistosci okresu holokaustu. Powinna znajdowac sie w kannonie lektur licealnych...


2018-12-20 18:03:14

tak dla wyjasnienia to borowski nie powiesił się tylko zagazował(dokonał tego, czego uniknal w obozie)a wiec straszne pietno musiala na nim wywrzec rzeczywistosc obozowa...


2018-12-10 20:28:58

borowski ma fajne opowiadania, ale akurat te mi sie nie podpobalo ;/ dziwne, nawet nie nawiazuje do tematyki obozowej ... a tamte inne oddaja rzczywistosc obozowa i ta autentycznosc, jak sie to czyta to tak jak bys tam byl .... :)


2018-12-06 20:42:28

Opowiadania Borowskiego są przesycone takim realizmem,że czytając je współczuje tragicznym losom ich bohaterów. Wielu z nas tematyka obozowa nie jest obca, gdyż jego przodkowie przeżywali taką sama albo i gorszą katorgę. Jestem pełna podziwu dla tych co odeszli i dla tych którzy pozostając przy życiu opowiadają o tym co przeżyli.




Streszczenia książek
Tagi: