Motyw nieszczęśliwej miłości – historia uczucia Wertera i Lotty

Początki gwałtownej fascynacji

Młodzieniec zakochuje się w Lotcie od pierwszego wejrzenia. Poznaje ją w domu amtmanaUrzędnik zarządzający dobrami państwowymi w dawnych Niemczech; ojciec Lotty., gdzie dziewczyna z czułością rozdziela chleb młodszemu rodzeństwu. Zafascynowała go nie tylko jej uroda, ale przede wszystkim dobroć i opiekuńczość wobec bliskich. Tego samego dnia jadą razem na bal. Werter szybko nabiera przekonania, że dziewczyna odwzajemnia jego sympatię, choć doskonale wie o jej zaręczynach z Albertem. Przeżywa wtedy najpiękniejsze chwile.

Przeżywam dni tak szczęśliwe, jakie Bóg chowa dla swych świętych (…) Jeszcze nigdy nie byłem szczęśliwszy, jeszcze nigdy moje odczuwanie natury, każdego kamyczka, każdej trawki, nie było pełniejsze i głębsze.

Uczucie błyskawicznie przeradza się w obsesję. Werter idealizuje Lottę i traci zainteresowanie resztą świata. Miłość staje się jedynym sensem jego egzystencji. Nie potrafi skupić myśli na niczym innym.

Powrót narzeczonego i próba ucieczki

Sielanka kończy się brutalnie, gdy po sześciu tygodniach z podróży wraca Albert. Werter zaczyna odczuwać palącą zazdrość, ale brakuje mu determinacji do otwartej walki o ukochaną. Usuwa się w cień. Targany skrajnymi emocjami, postanawia wyjechać z Wahlheim. Podejmuje pracę u posłaW tym kontekście dyplomata reprezentujący państwo za granicą lub na obcym dworze. w innym mieście, licząc na to, że zmiana otoczenia i obowiązki zawodowe przyniosą mu ulgę.

Początkowo praca dyplomatyczna pochłania jego uwagę. Próbuje wymazać Lottę z pamięci i przekonać samego siebie, że ten etap życia jest już zamknięty. Opuszcza dawne miejsce pobytu bez formalnego pożegnania, naiwnie wierząc w skuteczność fizycznego dystansu.

Ślub Lotty i destrukcyjny powrót

Wiadomość o ślubie Lotty i Alberta burzy ten kruchy spokój. Werter uświadamia sobie, że nigdy nie przestał kochać dziewczyny. Tłumione emocje wracają ze zdwojoną siłą, a zazdrość o męża ukochanej staje się nie do zniesienia.

Ja jej mężem! O Boże, któryś mnie stworzył, gdybyś mi był zgotował tę szczęśliwość, całe me życie byłoby ciągłą modlitwą! Nie chce się pracować! Wybacz mi te łzy, wybacz mi moje daremne pragnienie!

Po wielu miesiącach nieobecności wraca w okolice Wahlheim. Zaczyna regularnie odwiedzać małżonków. Jego ciągła obecność staje się coraz bardziej uciążliwa dla całej trójki. Werter prowokuje napięcia, a jego zachowanie zdradza pogłębiającą się niestabilność psychiczną. Uczucie, zamiast wygasać, przybiera formę autodestrukcyjnej manii.

Tragiczny finał

Młodzieniec w końcu dostrzega, że jego wizyty niszczą spokój rodziny Alberta. Zrozpaczony, podejmuje ostateczną decyzję o samobójstwie. Przed śmiercią odwiedza Lottę po raz ostatni. Czyta jej Pieśni OsjanaZbiór rzekomo celtyckich eposów, w rzeczywistości mistyfikacja literacka. Niezwykle popularne w epoce preromantyzmu., a w przypływie gwałtownych emocji rzuca się jej w ramiona. Dziewczyna odwzajemnia pocałunek, po czym przerażona własną reakcją, ucieka i zamyka się w pokoju.

Dla Wertera ten moment stanowi ostateczny dowód jej miłości. Pisze list pożegnalny. Pod pretekstem wyjazdu pożycza pistolety od Alberta. Strzela do siebie w swoim pokoju, wybierając śmierć jako jedyną drogę ucieczki przed cierpieniem.

Przyczyny klęski

Relacja Lotty i Wertera od samego początku nie miała szans na szczęśliwe zakończenie. Kobieta była mocno osadzona w realiach swojej epoki – nie potrafiła złamać słowa danego narzeczonemu i zhańbić rodziny. Werter z kolei wykazywał całkowitą bierność. Zamiast walczyć o ukochaną, wolał pielęgnować własne cierpienie i użalać się nad swoim losem.

Obojgu zabrakło determinacji, by przeciwstawić się społecznym oczekiwaniom. Ich uczucie zderzyło się z murem moralnych konwenansów. Finał tej historii przyniósł tragedię wszystkim zaangażowanym – Werter odebrał sobie życie, a wstrząśnięta Lotta zapadła na ciężką chorobę, balansując na granicy życia i śmierci.